Nov 1, 2011

અષ્ટાવક્ર ગીતા-૦૬


      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
પ્રકરણ-૨-૩

જ્ઞેય (જે જાણવાનું છે તે-ઈશ્વર), જ્ઞાતા (જાણનાર) અને જ્ઞાન(સત્ય નું જ્ઞાન), એ ત્રિપુટી,
--જ્યાં આગળ વાસ્તવિક રીતે નથી (ત્રણે જુદી નથી),પરંતુ અજ્ઞાન ને લીધે તે ભાસે છે,
--(પણ સત્ય નું જે જ્ઞાન છે) તે નિરાકાર નિરંજન (અદ્વૈત) તે “હું” (આત્મા) છું.   (૧૫)

અહો,જે દ્વૈત થી ઉત્પન્ન થતું દુઃખ છે, તેનું સત્યજ્ઞાન સિવાય કોઈ ઓસડ (દવા) નથી,
--આ સમસ્ત દૃશ્ય-પ્રપંચ (જગત=દ્વૈત=ઉપાધિ) મિથ્યા છે,અને માત્ર,
--“હું” એક (અદ્વૈત) અને શુદ્ધ “ચૈતન્ય” રસ (આત્મા) છું.   (૧૬)

“હું” કેવળ બોધ રૂપ (જ્ઞાનરૂપ) જ છું,પરંતુ,
--“મેં કેવળ અજ્ઞાન થી જ આ ઉપાધિ (દૃશ્ય પ્રપંચ=જગત=દ્વૈત) ની કલ્પના કરી છે”.............
--આવો નિત્ય વિચાર કરતાં કરતાં નિર્વિકલ્પ સ્થિતિ (અદ્વૈતની સ્થિતિ) થઇ ગઈ છે.  (૧૭)

અહો,મારામાં રહેલું વિશ્વ ખરું જોતાં મારામાં રહેલું જ નથી,
--મને બંધન પણ નથી અને મોક્ષ પણ નથી, અને
--કોઈ પણ આધાર (આશ્રય) વિના ઉભી થઇ ગયેલી “જગત-રૂપ ભ્રાંતિ” (ભ્રમ) શાંત થઇ ગઈ છે. (૧૮)

શરીર સાથે આ વિશ્વને (જગતને) કશું લાગતું વળગતું નથી,
--(કારણ શરીર માં રહેલો) આત્મા તો શુદ્ધ “ચૈતન્ય” માત્ર જ છે, તો પછી,
--જગતની કલ્પના શામાં કરવી ?  (જગત મિથ્યા છે)     (૧૯)

શરીર-જગત,બંધન-મોક્ષ,સ્વર્ગ-નરક,ભય-
--એ બધું કલ્પના માત્ર જ છે, તો તેની સાથે,
--“હું” કે જે “ચિદાત્મા-રૂપ”(આત્મા-રૂપ)  છું,તેને (તે બધા સાથે) શો સંબંધ?    (૨૦)

અહો, (આ રીતે) આ સમસ્ત જગતના જન-સમુદાયમાં (મનુષ્યોમાં) પણ,
--હવે મને “દ્વૈત” દેખાતું નથી (હું દ્વૈત જોતો નથી-સર્વ જગ્યાએ એક પરમાત્મા દેખાય છે) એટલે,
--મારા માટે તે બધું (જન-સમુદાય) જંગલ જેવું થઇ ગયું છે,તો પછી હું શામાં આસક્તિ રાખું ?    (૨૧)


      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE