હાર,વસ્ત્રો,ચાંદીની થાળી વગરે લૌકિક સુખના પ્રતિક છે, જે લૌકિક સુખ ને છોડે,તેને લાલો મળે.
પરમાત્મા પરમાનંદનું સ્વ-રૂપ છે.જે આનંદ કાયમ માટે ટકે તેને પરમાનંદ કહે છે.
વિષયાનંદ એક-બે ક્ષણથી વધારે ટકતો નથી.
More then 16-Million Views
II धृतराष्ट्र उवाच II तथा व्युढेष्वनीकेषु संसक्तेषु च संजय I संशप्तकान कथं पार्थो गतः कर्णश्च पांडवान II १ II
ધૃતરાષ્ટ્ર બોલ્યા-'હે સંજય,એ રીતે વ્યૂહ રચનામાં ગોઠવાઈ ગયેલા તે બંને સૈન્યો અન્યોન્ય સામે ભેટ્યાં
ત્યારે અર્જુને સંશપ્તકો સામે કેવો ધસારો કર્યો હતો? ને સામે કર્ણે કેવો ધસારો કર્યો હતો તે કહે'
સંજય બોલ્યો-તે સમયે અર્જુને પણ તમારા પુત્રની દુષ્ટ નીતિને પરિણામે વ્યૂહ રચ્યો.તેના મોખરામાં ધૃષ્ટદ્યુમ્ન ઉભો હતો ને સર્વ દ્રૌપદી પુત્રો દિવ્ય કવચો તથા આયુધો ધારણ કરીને તેનું રક્ષણ કરતા હતા.અને સર્વ અનુચર યોદ્ધાઓ તેની પાછળ જતા હતા.પછી,સર્વ સૈન્યો બરાબર ગોઠવાઈ ગયા,ત્યારે પોતાની સામે યુદ્ધ કરવા તૈયાર થયેલા સંશપ્તક યોદ્ધાઓને જોઈને અર્જુન કોપીને તેમની સામે ધસી ગયો.ત્યાં પાળાઓ,ઘોડા,રથો અને હાથીથી ભરેલું સંશપ્તકોનું સૈન્ય 'મરણ થાય તો પણ યુદ્ધમાંથી પાછા ન હટવું' એવા નિશ્ચય સાથે અર્જુન સામે મારો ચલાવવા માંડ્યું.
II संजय उवाच II ततं परानीकसहं व्युहमप्रतिमं कृतं I समीक्ष्य कर्णः पार्थानां ध्रुष्ट्ध्युम्नाभिरक्षितम् II १ II
સંજય બોલ્યો-પછી,શત્રુઓના સૈન્યને સહન કરી શકે તેવી રચનાવાળા પાંડવોના તે અપ્રતિમ વ્યુહને ધૃષ્ટદ્યુમ્નના રક્ષણ તળે રહેલો જોઈને કર્ણે ધસારો કર્યો,ત્યારે તે રથનો ઘડઘડાટ,સિંહનાદની ગર્જના અને વાદિત્રોના નાદથી જાણે પૃથ્વીને કંપાવતો હતો.ત્યારે કર્ણ ક્રોધથી ધ્રુજી રહ્યો હતો ને તેણે સામે વ્યૂહરચના કરીને પાંડવોની સેનાનો નાશ કરવા માંડ્યો.તેણે યુધિષ્ઠિર પર મારો ચલાવીને તેમને પોતાની ડાબી બાજુ લાવી મુક્યા.