II संजय उवाच II मद्राधिपस्याधिरथिर्महात्मा वचो निशभ्याप्रियमप्रतीतः I उवाच शल्यं विदितं ममैतद् यथाविधाअर्जुनवासुदेवो II १ II
સંજય બોલ્યો-મદ્રરાજના તે અપ્રિય વચન સાંભળ્યા પછી કર્ણને તેના પ્રતિ અવિશ્વાસ પેદા થયો અને તેણે શલ્યને કહ્યું કે-'હે શલ્ય,અર્જુન અને કૃષ્ણ કેવા બળવાન છે અને તેમનાં મહાસ્ત્રો કેવા અદભુત શક્તિવાળા છે તે બધું જેટલું મારા જાણવામાં છે તેટલું તારા જાણવામાં નથી.છતાં હું નિર્ભય થઈને આજે તેમની સામે યુદ્ધ કરીશ,પરંતુ પૂર્વે મારા ગુરુ પરશુરામનો શાપ મને અત્યંત સંતાપ ઉપજાવે છે.પૂર્વે હું દિવ્ય અસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરવા માટે બ્રાહ્મણના વેશે પરશુરામ પાસે રહેતો હતો તે વખતે ત્યાં પણ અર્જુનનું હિત કરવાની ઈચ્છાથી દેવરાજ ઇન્દ્રે મને વિઘ્ન કર્યું હતું.
II संजय उवाच II मारिपारिधिरथे: श्रुत्वा वचो युद्धाभिनंदन: I शल्योब्रवीत्पुनः कर्ण निर्दर्शनमिदं वचः II १ II
સંજય બોલ્યો-હે ધૃતરાષ્ટ્રરાજ,યુદ્ધને અભિનંદન આપનાર કર્ણની એ વાણી સાંભળ્યા પછી રાજા શલ્ય દૃષ્ટાન્તરૂપ વચન બોલ્યો-'હું યજ્ઞયાગ કરનારા ને સંગ્રામમાં કદી પાછા નહિ હઠનારા મૂર્ધાભિષિક્ત રાજાઓના વંશમાં જન્મ્યો છું,તેમ જ હું પોતે પણ ધર્મપરાયણ છું,તું તો મદિરાપાન કરીને મદમત્ત થયેલા મનુષ્યના જેવો મને આજે દેખાય છે.તેથી હું તારો મિત્ર હોવાથી તારી પ્રમાદભરી ગાંડાઈનો યોગ્ય ઉપચાર કરવા આજે ઈચ્છું છું.હું તને એક કાગડાનું દૃષ્ટાંત કહું છું તે સાંભળ ને તે સાંભળ્યા પછી તારી ઇચ્છામાં આવે તેમ કરજે.
