સાચા જ્ઞાનીને ઉઘાડી આંખે આખું જગત બ્રહ્મમય દેખાય છે.ગોપીઓની ‘સહજ’ સમાધિ છે,
દેહાભિમાન નો નાશ થતાં વેંત જ જીવ પરમાત્મા ને તત્વ થી જાણી લે છે.એટલે કે
પછી જ્યાં જ્યાં તેનું મન જ્યાં જાય, ત્યાં ત્યાં તેને સમાધિ લાગે છે,બધું વાસુદેવમય છે,એવું જણાય છે.
More then 15-Million Views
II संजय उवाच II प्रयाणे च ततः कर्णो हर्षयन वाहिनीं तव I एकैकं समरे द्रष्ट्वा पांडवान पर्यप्रुच्छत II १ II
સંજય બોલ્યો-પાંડવો સામે યુદ્ધ કરવાના પ્રયાણ સમયે કર્ણ તમારી સેનાને હર્ષ ઉપજાવીને રણમાં ઉભેલા પ્રત્યેક યોદ્ધાને અર્જુન વિશેના પ્રશ્ન પૂછવા લાગ્યો-'જે કોઈ યોદ્ધો આજે મને શ્વેત ઘોડાઓવાળા અર્જુનને દેખાડી આપશે તેને તેના મનમાં આવે તેટલું ઇષ્ટ ધન હું આપીશ.જો તે ઓછું લાગે તો,રત્નોથી ભરેલ ગાડું આપીશ,જો તે ઓછું લાગે તો,સો ગાયો આપીશ,જો તે ઓછું લાગે તો,સો ગામો આપીશ,જો તે ઓછું લાગે તો,ઉજ્જવળ રથ આપીશ,જો તે ઓછું લાગે તો,સો શ્યામાઓ (સ્ત્રીઓ)આપીશ.
II संजय उवाच II द्रष्ट्वा कर्ण महेष्वासं युयुत्सुं समवस्थितं I चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरूपाः समंततः II १ II
સંજય બોલ્યો-હે મહારાજ,જયારે મહાધનુર્ધર કર્ણ,યુદ્ધની ઈચ્છાથી રણમાં આવી ઉભો ત્યારે સમસ્ત કૌરવ,હર્ષમાં આવીને કોલાહલ કરવા કરવા લાગ્યા.દુંદુભિ અને ભેરીઓના અવાજ,અને યોધ્ધાઓની વિવિધ ગર્જનાઓ સાથે સર્વ સૈન્યે યુદ્ધમાં પ્રસ્થાન કર્યું.તેમના મનમાં આજે નિશ્ચય હતો કે-'આજે મોત જ યુદ્ધમાંથી આપણને નિવૃત્ત કરશે' કર્ણ અને યોધ્ધાઓના આ પ્રસ્થાન સમયે ધરતી ડોલવા લાગી,સૂર્યમંડળમાં સાત મોટામોટા ગ્રહ નીકળી પડ્યા,ઉલ્કાપાત થવા ગયો,દિશાઓમાં આગ દેખાવા લાગી,વર્ષા વગર વીજળીઓ પડવા લાગી ને ભયાનક આંધી આવી.