Nov 1, 2011

અષ્ટાવક્ર ગીતા-૦૮


      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
પ્રકરણ-૩-૧

અષ્ટાવક્ર બોલ્યા-
આત્મા ને વાસ્તવિક રીતે એક (અદ્વૈત) અને અવિનાશી જાણ્યા પછી,
--આત્મજ્ઞ (આત્મા ને જાણનાર) અને ધીર એવા તને,
--ધન ની પ્રાપ્તિ કરવા પ્રત્યે પ્રીતિ કેમ થાય છે ?    (૧)

અહો,જેમ છીપ ના અજ્ઞાનથી-ભ્રમથી (ભ્રમથી છીપલા પર ચાંદી દેખાય છે-પણ તે ચાંદી નથી)
--તેના પર દેખાતી ચાંદી કાઢી લેવાનો લોભ (પ્રીતિ) ઉપજે છે, તેમ
--“આત્મા” ના અજ્ઞાન થી વિષયો-રૂપ ભ્રમાત્મક (ભ્રમ વાળી) વસ્તુમાં (ધન-વગેરેમાં) પ્રીતિ થાય છે.   (૨)

જેમાં (જે આત્મા માં) જગત, એ સમુદ્ર ના તરંગ ની જેમ સ્ફૂરે છે, (સમુદ્ર ના તરંગો અનિત્ય-અસ્થાયી છે)
--તે (આત્મા) “હું” જ છું, (જગત એ તરંગો છે-અનિત્ય છે) એમ જાણ્યા પછી પણ,
--તું પામર (દીન-મૂર્ખ) મનુષ્ય ની જેમ શા માટે દોડાદોડ કરે છે ?     (૩)

આત્મા ને શુદ્ધ “ચૈતન્ય-રૂપ” અને “અત્યંત સુંદર” જાણવા છતાં,
--જે મનુષ્ય વિષયોમાં (સ્વાદ-વગેરે) આસકત બને છે,તે
--મલિનતાને (સુંદર આત્મા ને નહિ પણ ગંદકીને) જ પામે છે.    (૪)

પોતાના આત્મા ને સર્વ ભૂતો માં (જીવો માં) અને
--સર્વ જીવો ને પોતાના આત્મા માં જાણનાર મુનિઓ માં પણ
--જો, મમત્વ (હું-મારું) ચાલુ રહે –તો તે આશ્ચર્ય છે.     (૫)

પરમ અદ્વૈત માં સ્થિર થયેલો અને મોક્ષ ને માટે પ્રયાસ કરતો મનુષ્ય પણ,
--મનમાં રહેલી સૂક્ષ્મ વાસનાઓ ને આધીન થઇ,વ્યાકુળ બની,
--જો, કામ ને વશ થાય તો, તે આશ્ચર્ય છે.      (૬)

યોગ થી ઉત્પન્ન થયેલા “જ્ઞાન” ના શત્રુ ને (વાસનાઓ-વિષયભોગને) જાણતો હોવાં છતાં,
--અંતકાળ ને પ્રાપ્ત થયેલો મનુષ્ય અતિ દુર્બળ બની,
--જો, વિષયભોગ ની ઈચ્છા કરે, તો  તે આશ્ચર્ય છે.   (૭)



      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE