Sep 25, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૩૧

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત   
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૪(ચોથો)-૧૭
સમય આવ્યે-ધ્રુવજી નો રાજ્યાભિષેક કરવામાં આવ્યો. ધ્રુવજી ને ગાદી એ બેસાડી ઉત્તાનપાદ રાજા વન માં તપ કરવા ગયા છે.
ભ્રમિ સાથે ધ્રુવજીનું લગ્ન થયું છે. 

સુરુચિનો પુત્ર અને ધ્રુવજી ના ભાઈ રાજકુમાર- ઉત્તમ -એક વખત જંગલ માં શિકાર કરવા ગયા છે-ત્યાં યક્ષો સાથે યુદ્ધ થયું-જેમાં તે
માર્યો ગયા. સમાચાર સાંભળી ધ્રુવજી યક્ષો જોડે યુદ્ધ કરવા જાય છે-ભીષણ યુદ્ધ થયું છે-ધ્રુવ યક્ષો નો સંહાર કરવા લાગ્યા.

ત્યારે તેમના દાદા  (ઉત્તાનપાદ  ના  પિતા) મનુ મહારાજ આવી ધ્રુવજી ને ઉપદેશ કરે છે-
આપણાથી મોટા પુરુષો પ્રતિ સહનશીલતા-નાના પ્રતિ દયા-સમાન વય સાથે મિત્રતા અને સમસ્ત જીવો સાથે સમવર્તાવ રાખવાથી-
શ્રી હરિ પ્રસન્ન થાય છે. (ભાગવત-૪-૧૧-૧૩-૧૪)
બેટા યક્ષો-ગંધર્વો જોડે વેર કરવું યોગ્ય નથી. તું મધુવન માં તપશ્ચર્યા કરવા ગયો હતો તે ભૂલી ગયો ?
મનુ મહારાજ ના ઉપદેશ થી ધ્રુવે સંહાર બંધ કર્યો.

વૃદ્ધાવસ્થા માં ધ્રુવજી  ગંગા કિનારે આવ્યા છે. ગંગાજી મરણ સુધારે છે, ગંગાજી મુક્તિ આપે છે.
ગંગાકિનારે ધ્રુવજી નો પ્રેમ એટલો વધ્યો છે-કે ભગવાન નો વિયોગ હવે સહન થતો નથી. ભગવાને પોતાના પાર્ષદો ને આજ્ઞા કરી-
મારા ધ્રુવ ને વૈકુંઠ માં લઇ આવો. પાર્ષદો વિમાન લઈને ધ્રુવજી ને લેવા આવ્યા છે.
ધ્રુવજી વિમાન પાસે આવ્યા,મૃત્યુદેવ તેમની પાસે આવ્યા છે –મસ્તક નમાવ્યું છે-ધ્રુવજી મૃત્યુ ના મસ્તક પર એક પગ મૂકી-
બીજો પગ વિમાન માં મૂકે છે. સ્થૂળ અને સૂક્ષ્મ શરીર છોડી દીધું છે.તેમના પુણ્ય પ્રતાપે તેમના માતાજી ને પણ લેવા બીજું
વિમાન આવ્યું. ધ્રુવજી ની સાથે સાથે તે પણ વૈકુંઠ લોક પામ્યા.

ભાગવત-સ્કંધ-૪ –અધ્યાય-૧૨-શ્લોક-૩૦ માં સ્પષ્ટ લખેલું છે-ધ્રુવજી મૃત્યુ ના શિર પર પગ રાખી ને વિમાન પર ચડ્યા.
કાળ  ના કાળ પરમાત્મા સાથે જે પ્રેમ અતિશય પ્રેમ કરે છે-તે કાળને માથે પગ મૂકી ને જાય છે. ભક્તિ માં એવી શક્તિ છે.

ધ્રુવ-ચરિત્ર બતાવે છે-કે-
(૧) દૃઢ નિશ્ચયબળથી –ગમે તેટલું મહાન –મુશ્કેલ કાર્ય પણ સિદ્ધ થાય છે.
પણ તે નિશ્ચય-એવો હોવો જોઈએ કે-હું મારા દેહ ને પાડીશ અથવા કાર્ય ને સાધીશ.
(૨) બાલ્યાવસ્થા થી જ જે ભગવાન ને ભજે છે-તેને ભગવાન મળે છે.વૃદ્ધાવસ્થામાં ભગવાન ભજે –તેનો કદાચ આવતો જન્મ સુધરે.
(૩) બાલ્યાવસ્થા માં સુનીતિ ના જેમ બાળકમાં–ધર્મ સંસ્કારો –નું રોપણ કરો. નાનપણ ના સંસ્કાર કદી જતા નથી.

ધ્રુવચરિત્ર ની સમાપ્તિ માં મૈત્રેય જી વર્ણન કરે છે-
નારાયણ સરોવરના કિનારે નારદજી તપ કરતા હતા –ત્યાં પ્રચેતા ઓનું મિલન થયું છે. પ્રચેતાઓએ સત્ર કરેલું અને તે સત્ર માં
નારદજી એ આ (ધ્રુવજી ની) કથા સંભળાવેલી.

વિદુરજી પ્રશ્ન કરે છે-આ પ્રચેતા ઓ કોણ હતા ?કોના પુત્ર હતા ? તેમનું સત્ર ક્યાં થયું હતું ?તેની કથા વિસ્તારથી કહો.

મૈત્રેયજી કહે છે-ધ્રુવજી ના વંશ માં આ પ્રચેતાઓ થયેલા છે.

ધુવજી ના વંશ માં-અંગરાજા થયો.તેનું લગ્ન –મૃત્યુદેવની પુત્રી સુનીથા જોડે થયું હતું.
સુનીથા ને શાપ હતો કે તેનો પુત્ર દુરાચારી –અતિ હિંસક અને પાપી થશે.
અંગ અને સુનીથા ને ત્યાં -વેન –નામ નો પુત્ર થયો. વેન –બાળકોની હિંસા કરે છે-બ્રાહ્મણો ને ત્રાસ આપે છે.
અંગ રાજાને બહુ દુઃખ થયું છે.એક વખત તેમને ત્યાં સંત પધાર્યા અને તેમના ઉપદેશ થી –રાજા ગંગા કિનારે ચાલ્યા ગયા.

વેન ના રાજ્ય માં અધર્મ વધ્યો. તેથી-બ્રાહ્મણો એ વેન ને શાપ આપી તેનો વિનાશ કર્યો. રાજા વગર –પ્રજા દુઃખી થતી હતી,
એટલે વેન ના શરીર નું મંથન કરવામાં આવ્યું. બાહુ (હાથ) નું મંથન વેદમંત્રો દ્વારા કરવામાં આવ્યું-
તેથી પૃથુ મહારાજ નું પ્રગટ્ય થયું. પૃથુ મહારાજ અર્ચન ભક્તિ નું સ્વરૂપ છે. એટલે તેમની રાણી નું નામ અર્ચિ છે.

પૃથુ મહારાજ આખો દિવસ પ્રભુની પૂજા કરે છે. પૃથુ નું જીવન પરોપકાર માટે છે,રાજ્ય માં કોઈ દુઃખી ન થાય તેની કાળજી રાખે છે.
એક વખત રાજ્ય માં દુકાળ પડ્યો. અન્ન વગર પ્રજા દુઃખી છે. ધરતી મા અન્ન ગળી ગયાં છે. રાજા બાણ લઇ ધરતી ને મારવા
તૈયાર થાય છે. ધરતી મા પ્રગટ થાય અને તેમના કહેવા અનુસાર –પૃથુ એ –પૃથ્વી માં રહેલા અનેક પ્રકારના રસો નું
યુક્તિ થી દોહન કર્યું.

એકવાર પૃથુરાજાએ સો અશ્વમેઘ યજ્ઞ કરવાનો સંકલ્પ કર્યો.
આ યજ્ઞ માં ઘોડાની પૂજા કરી-તેને છુટો મુકવામાં આવે છે.શરત એ હોય છે કે ઘોડો કોઈ પણ જગ્યાએ બંધાય નહિ,કે પકડાય નહિ.
ઘોડો પકડાય તો યુદ્ધ કરી તેને છોડાવવાનો હોય છે.અને ઘોડો કોઈ જગ્યાએ ના બંધાય તો તેનું યજ્ઞ માં બલિદાન દેવામાં આવે.

અશ્વ એ વાસના નું સ્વરૂપ છે-અને  તે કોઈ વિષય માં ન બંધાય--- તો આત્મસ્વરૂપ- માં લીન થાય.
વાસના કોઈ વિષય માં બંધાય તો –વિવેકથી યુદ્ધ કરી તેને શુદ્ધ કરવાની છે.

ઇન્દ્ર કોઈના સો યજ્ઞ પુરા થવા દેતા નથી. તેમણે છેલ્લા યજ્ઞ માં બે ત્રણ વાર વિઘ્ન કર્યું. તેથી પૃથુ ઇન્દ્રને મારવા તૈયાર થયા છે.
બ્રહ્માજી વચ્ચે પડે છે-તેથી દુરાગ્રહ રાખ્યા વગર –પૃથુ ઇન્દ્ર ની પૂજા કરે છે. આથી ભગવાન પ્રસન્ન થાય છે.

વૃદ્ધાવસ્થા માં સનતકુમારો ના ઉપદેશ થી –પૃથુરાજા ને વૈરાગ્ય આવ્યો, વન માં તપશ્ચર્યા કરી સ્વર્ગ માં ગયા છે.
આ પૃથુ મહારાજ ના વંશ માં –પ્રાચીનર્બહિ રાજા થયો  અને તેને ત્યાં દશ પ્રચેતાઓ થયા છે.
પ્રચેતાઓ નારાયણસરોવર આગળ તપ કરે છે-નારાયણ સરોવર આગળ કોટેશ્વર મહાદેવ છે. પ્રચેતા ઓ માટે શિવજી ત્યાં પ્રગટ
થયા છે. શિવજી પ્રચેતાઓ ને  રુદ્રગીત નો ઉપદેશ કરે છે. પ્રચેતાઓ એ શિવજી ના કહેવા મુજબ-દસ હજાર વર્ષ જપ-તપ કર્યા છે.

      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE