Jul 30, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૭૧

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૯૪



મહાત્માઓ કહે છે-કે-ગોકુળમાં હતા ત્યાં સુધી શ્રીકૃષ્ણે ચાર પ્રતિજ્ઞા ઓ પાળી છે.

(૧) સીવેલાં કપડાં પહેર્યા નથી.ગોપબાળકો ગરીબ હતાં. મિત્રો સારાં કપડાં પહેરે નહિ એટલે શ્રીકૃષ્ણ પણ વિચારે છે કે -”મારા મિત્રો ને સારાં કપડાં પહેરાવી હું સીવેલાં કપડાં પહેરીશ.

(૨) ગોકુળ માં હતા ત્યાં સુધી હાથ માં અસ્ત્ર-શસ્ત્ર લીધું નથી.એક હાથ માં બંસી અને બીજા હાથમાં માખણ.
કનૈયો ગોકુળ માં વાંસળી થી ઘાયલ કરે છે
.
(૩) અગિયાર વર્ષ સુધી માથા ના વાળ ઉતરાવ્યા નથી. વ્રજ ના બાલકૃષ્ણ અલૌકિક છે.પ્રેમ ની મૂર્તિ છે.

(૪) ગોકુળ માં પગ માં પગરખા પહેર્યા નથી.

શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે-હું ગાયો નો નોકર છું.
ગાયો ની એવી સેવા કરી છે કે એવી સેવા કોઈ કરી શકે નહિ અને કરશે નહિ.
ગાયો ને ખવડાવ્યા વગર કનૈયાએ ખાધું નથી,ગાયો ને પાણી પીવડાવ્યા વગર પાણી પીધું નથી.
તો પછી શ્રીકૃષ્ણ ગોકુળ છોડી મથુરા જાય ત્યારે રડે તેમાં શું આશ્ચર્ય ?
આ ગાયો પશુ હોવા છતાં શ્રીકૃષ્ણ ને મળવા આતુર છે.
કનૈયો પોતા ના પીતાંબર થી ગાયો ને સાફ કરે છે.મા બરફી ખાવા આપે તો તે ગંગી ગાય ને ખવડાવી દે છે. મા પૂછે તો કહે છે-કે-મા,ગાયો મને બહુ વહાલી છે,તે ખાય તો મને આનંદ મળે છે.

વૃંદાવન માં શ્રીકૃષ્ણ બાળમિત્રો સાથે અનેક પ્રકાર ની રમતો રમે છે.
એક દિવસ મિત્રો એ લાલા ને ફરિયાદ કરી કે-તાલવન માં પુષ્કળ ફળો છે પણ ધેનકાસુર નામનો રાક્ષસ તે ફળો કોઈને લેવા દેતો નથી.

તાલવન માં ધેનકાસુર નામનો રાક્ષસ ગધેડા રૂપે રહેતો હતો.
ભગવાને પ્રહલાદ ને વચન આપેલું કે-તારા વંશમાંના કોઈ રાક્ષસ ને હું નહિ મારું.,તેથી શ્રીકૃષ્ણ તેને મારતા નથી. બલભદ્ર (બળરામ) તેને મારે છે.

વન માં ના ફળો સડે જાય પણ કોઈ ને તે લેવા દે નહિ તે ધેનકાસુર.
પોતાની પાસે ઘણું હોય પણ બીજા ને આપે નહિ તે ધેનકાસુર. દેહ ને સર્વસ્વ માને,
અને શરીર નું સુખ એ મારું સુખ –એવું જે માને તે ધેનકાસુર.
ધેનકાસુર તે વન નો માલિક નહોતો,પણ ઘણા વર્ષ થી ત્યાં રહેતો હતો,અને તાલવન ને પચાવી પાડેલું.
ધેનકાસુર એ દેહાધ્યાસ (હું એટલે મારું શરીર) છે.દેહાધ્યાસ અવિદ્યા (અજ્ઞાનના) ને લીધે આવે છે.
અવિદ્યા જીવ ને સંસાર ના બંધન માં નાખે છે.તેના લીધે જીવ માં સંસારિક પદાર્થો માં મમતા અથવા
રાગ-દ્વેષ થાય છે.અવિદ્યા જ્યાં સુધી નાશ નાં પામે ત્યાં સુધી સંસાર છૂટતો નથી.
અવિદ્યા જીવ ને પાંચ રીતે બાંધે છે.
દેહાધ્યાસ,ઇન્દ્રિયાધ્યાસ,પ્રાણાધ્યાસ,અંતઃકરણાધ્યાસ અને સ્વરૂપવિસ્મૃતિ

દેહાધ્યાસ નો ભાવ એવો છે કે-જીવ માને છે કે હું મોટો છું,હું સ્વરૂપવાન છું,હું વિદ્યાવાન છું,સંપત્તિવાન છું.
અને તેને દેહનું અભિમાન થાય છે.અને અભિમાન માં તે બીજા જીવો નું અપમાન કરે છે,પીડા કરે છે.
આવા દેહાધ્યાસ ને બલભદ્ર મારે છે.બલભદ્ર એ શબ્દબ્રહ્મ (વેદ) નું સ્વરૂપ છે.
વેદ નાં વચનો ને વિચાર કરવાથી,ધીરે ધીરે દેહાધ્યાસ દૂર થાય છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE