Jul 31, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૭૨

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૯૫

એક વખત પ્રભુ એ નિશ્ચય કર્યો કે કાલિયનાગ નો હવે હું ઉદ્ધાર કરીશ.
બાળમિત્રો ને લઇ ને તે  કાલિયનાગ જે ધરા માં રહેતો હતો તે જગ્યાએ આવી ને રમવા લાગ્યા.
રમતાં રમતાં દડો તે ધરામાં પડ્યો.કનૈયો તે દડો લેવા જવા તૈયાર થયો.
બાળમિત્રો કહે છે-કનૈયા,આ ધરા માં ઝેરી નાગ રહે છે,આ ધરા નું પાણી ઝેરી છે,તે પાણી કોઈ પીતું નથી.ઝેરી નાગ છે એટલે તું તેમાં દડો લેવા ના જા.

પણ શ્રીકૃષ્ણ કદંબ ના ઝાડ પર ચઢ્યા અને તે ધરામાં ભૂસકો માર્યો. કાલિયનાગ તો ત્યાં હતો જ,તે
શ્રીકૃષ્ણ ને ડંસ દેવા લાગ્યો.આજે ઝેર અમૃત ને કરડે છે. જેમ જેમ તે કરડે છે તેમ તેમ તેનું ઝેર અમૃત બને છે.શ્રીકૃષ્ણે એક હાથ માં પૂંછડું અને એક હાથ માં કાલિયનાગ ની ફણાઓ પકડી.તેના પર આરૂઢ થયા છે.

બાળકો એકદમ ગભરાવા લાગ્યા. કનૈયો બાળકો ને કહે છે –તમે ગભરાશો નહિ,ડરશો નહિ.
ભગવાન તો ફણા પર નૃત્ય કરવા લાગ્યા અને ધીરે ધીરે વજન વધાર્યું,એટલે કાલિયનાગ વ્યાકુળ થયો અને લોહી ઓકવા લાગ્યો. નાગ-પત્નીઓ ભગવાન ને શરણે આવી અને સ્તુતિ કરવા લાગી.

આપે જે અમારા પતિ ને સજા કરી છે,તે યોગ્ય જ છે,કારણકે આપે કરેલી સજા દુર્જનો ના પાપ નો નાશ કરે છે.આપ તો કર્મફળ પ્રમાણે બધા ને શિક્ષા કરો છે.આપ નો કોઈ દોષ નથી.
ખરી રીતે જોઈએ તો અમારા પતિ આજે શ્રેષ્ઠ બન્યા છે. કારણ કે એમના મસ્તક પર આપે ચરણ પધરાવ્યાં છે.બલિરાજા ના એક મસ્તક પર આપે એક ચરણ પધરાવેલું પણ આજે તો અમારા પતિ ના અનેક મસ્તક પર આપનાં અનેક ચરણ પધરાવ્યાં છે.

શ્રીકૃષ્ણ કાલિયનાગ ને કહે છે કે-તારા લીધે આ ધરાનું જળ વિષમય થયેલું છે,તું આ સ્થાન છોડી ને ચાલ્યો જા. કાલિયનાગ કહે છે કે-નાથ,હું જવા તૈયાર છું પણ મને ગરુડ નો બહુ ડર લાગે છે.
ભગવાન કહે છે-કે મારા ચરણ નો હવે તને સ્પર્શ થયો છે,એટલે ગરુડજી તને મારશે નહિ.
કાલિયનાગ ગરુડ ના ભય થી આ ધરામાં રહેવા આવેલો.

કાલિયનાગ ને સો ફણાઓ હતી.
મનુષ્ય ના મન ને કેટલી વાસનાઓ (ફણાઓ) છે તેની કલ્પના પણ થતી નથી.
મનુષ્ય નું મન સંકલ્પ-વિકલ્પ કરે છે તે બધી ફણાઓ છે.
પ્રભુ ને પ્રાર્થના કરવાની કે-નાથ મારા મન ને નાથો,મારા મન પર તમારાં ચરણ ને પધરાવો.
કાલિયનાગ ની ફણાઓ માં ઝેર હતું તેમ આપણી એક એક ઇન્દ્રિયોમાં ઘણા ભાગે વાસનાઓ નું ઝેર ભર્યું છે.
ઇન્દ્રિયો માં આ વાસના નું ઝેર હોય ત્યાં સુધી ભક્તિ થતી નથી,સત્સંગ થી આ ઝેર ઓછું કરવાનું છે.

આ કથા નું રહસ્ય એવું છે કે-
જેમ ધેનકાસુર એ દેહાધ્યાસનું રૂપ હતો તેમ કાલિયનાગ એ ઇન્દ્રિયાધ્યાસ નું રૂપ છે.
ભક્તિ  (યમુના) માં ઇન્દ્રિયાધ્યાસ (કાલિયનાગ) આવે તો તે શુદ્ધ ભક્તિ કરી શકતો નથી.
ભોગ ને ભક્તિ ને વેર છે,
ભક્તિ ના બહાને ઇન્દ્રિયો ના લાડ કરે તે કાલિયનાગ.
જે ઇન્દ્રિયો નો દાસ છે –તે ભક્તિ નું નિમિત્ત કરી સુખ ભોગવે છે.

કોઈ જગ્યાએ-મુખિયાજી માનભોગ અંદર રાખે અને બહાર ભક્તો ને ચરણામૃત આપે છે.
અરે ભાઈ તું માનભોગ બહાર કાઢ ને ?  પણ તે વિચાર કરે છે કે-મારા માટે શું રહેશે ?
સાચી રીતે –તો-બીજા ને આપ્યા પછી જે કણિકા (થોડો ભાગ) વધે તે મહાપ્રસાદ છે.

વિષયો નો મનથી પણ ત્યાગ કરવામાં આવે તો જ ભક્તિ સિદ્ધ થાય છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE