Aug 1, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૭૩

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૯૬

ભક્તિ માં વિલાસિતા-વિલાસીપણું આવે તો ભક્તિ નો નાશ થાય છે.
ભક્તિમાર્ગ ના આચાર્યો વલ્લભાચાર્યજી,રામાનુજાચાર્યજી,ચૈતન્ય મહાપ્રભુજી વગેરેમાં પરિપૂર્ણ વૈરાગ્ય હતો.તેથી જ તેઓ ભક્તિ કરી શક્યા.પૂર્ણ વૈરાગ્ય વગર ભક્તિ થઇ શકતી નથી.
ભક્તિ એ તો જ્ઞાન વૈરાગ્ય ની જનની (મા) છે.

આ આચાર્યો એક એક વસ્ત્રભેર જગત માં ફરતા.પણ પાછળથી ભક્તિમાર્ગ માં વિલાસી લોકો  (કાલિયનાગો) દાખલ થઇ ગયા ત્યારથી ભક્તિમાર્ગ બગડ્યો છે,બદનામ થયો છે,વગોવાયો છે.
ઈશ્વરની સેવા કરવી કઠણ છે.સંસારસુખ નો જે મનથી પણ ત્યાગ કરે તે જ દેવસેવા કરી શકે છે.
શરીરસુખ અને ઇન્દ્રિયસુખ માં જેનું મન ફસાયેલું છે તે સેવા કરતો નથી પણ સેવા નો ઢોંગ કરે છે.

મહાપ્રભુજી એ આજ્ઞા કરી છે કે-પ્રભુસેવા માં અનુરાગ રાખો અને શરીર અને ઇન્દ્રિયો ના સુખો માં વૈરાગ્ય રાખો,તો જ સેવામાં-ભક્તિમાર્ગ માં આગળ વધી શકાશે.સ્વાર્થી મનુષ્ય સેવા કરી શકતો નથી.

શ્રીકૃષ્ણે બીજા બધા દૈત્યો ને માર્યા પણ કાલિયનાગ ને માર્યો નથી,પણ નાથ્યો છે.
કાલિયનાગ એ ઇન્દ્રિયો નું સ્વરૂપ છે.એટલે ઇન્દ્રિયો ને મારવાની નથી પણ નાથવાની છે.
ઇન્દ્રિયો ને સમજાવી ને તેને વિવેક થી વશ કરવાની છે,પ્રબુ ના માર્ગ માં વાળવાની છે.

જેમ તપેલી જો સાફ ના હોય અને જો તેમાં દૂધ ભરવામાં આવે તો દૂધ બગડી જાય છે,
તેમ જો ઇન્દ્રિયો શુદ્ધ ના હોય તો ભક્તિરસ તેમાં ટકતો નથી.ઇન્દ્રિયો માંથી વાસના નું ઝેર કાઢવું જ પડે છે.
એમ પણ કહેવાય છે કે સિંહણનું દૂધ સોના ના પાત્ર માં જ ટકે છે.માટીના કોડિયા માં નહિ.
જેમ સિંહણનું દૂધ અતિ દુર્લભ છે,તેમ ભક્તિરસ પણ અતિદુર્લભ અને અલૌકિક છે.
(કોઈ કવિએ ક્યાંક કહેલું છે કે-
હૃદય છે પાત્ર માટીનું,ને,પ્રીતિ દૂધ સિહણ નું, ના તરડે તો શું કરે ?પાત્ર નાજુક ક્ષીર વસમા છે.)

જ્ઞાનમાર્ગ માં ઇન્દ્રિયો સાથે ઝગડો કરવો પડે છે,ઇન્દ્રિયો ને મારવી પડે છે.
જયારે ભક્તો ઇન્દ્રિય રૂપી ફૂલ ભગવાન ને અર્પણ કરે છે.
ઈન્દ્રિયોને સમજાવી પ્રભુના માર્ગ માં વાળવું પ્રમાણ માં સહેલું છે.

શ્રીકૃષ્ણ કાલિયનાગ ને નાથી તેને રમણદ્વીપ મોકલી ને ધરામાંથી બહાર આવ્યા છે.
સર્વ ને આનંદ થયો છે.અને તે રાત્રિ સર્વે જણાએ તે યમુનાના ધરાના કિનારે જ ગાળી.

તે વખતે વન માં દાવાનળ સળગ્યો.અને સર્વ વ્રજવાસીઓ દાવાનળ થી ઘેરાઈ ગયા.
શ્રીકૃષ્ણે દાવાનળ પી જઈ ને સર્વ નું રક્ષણ કર્યું.

શ્રીકૃષ્ણે બે વાર દાવાગ્નિ નું પાન કર્યું છે.
બીજી એક્વાર્ર જયારે બાલગોપાળો ખેલકૂદ માં લાગેલા હતા તે વખતે ગાયો દૂર ચરવા નીકળી ગઈ,
ગાયો ને શોધવા જતાં ગોપબાળકો દાવાનળ માં ઘેરાઈ ગયા ,ત્યારે પણ શ્રીકૃષ્ણે વિરાટ સ્વરૂપ ધારણ
કર્યું હતું અને દાવાનળ પી ગયા હતા.

સંસાર એ દાવાગ્નિ છે, તે ચારે બાજુ થી સળગે છે અને ચારે બાજુ થી તે જીવ ને બાળે છે.
ગરીબી એ દાવાગ્નિ છે,સંતાન ના હોય તે દાવાગ્નિ છે,દુઃખ એ દાવાગ્નિ છે.
સાહેબ ઓફિસે થી ઘેર આવે અને સાસુ વહુ નો ઝગડો ચાલતો હોય તે વખતે લાડી નો પક્ષ લઉં કે
મા નો પક્ષ લઉં? શું કરું ? એ દાવાગ્નિ છે.

પ્રતિકૂળ પરિસ્થિતિરૂપ,દુઃખ રૂપી દાવાનળ બાળવા આવે ત્યારે –આંખ બંધ કરી,અંતર્મુખ દૃષ્ટિ કરી,
ભગવાન ના નામ નું ચિંતન કરવાથી ભગવાન તે દુઃખ ને પી જાય છે,અને દુઃખ દૂર થાય છે.



ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત

      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE