Sep 11, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૧૪

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૩૭

કૃષ્ણ-વિયોગ માં ગોપીઓ ના પ્રાણ અકળાય છે.શ્રીકૃષ્ણ દર્શન ની તીવ્ર આતુરતા જાગી છે.
“અમે બધું છોડીને આવ્યાં છીએ અને તમે અમારો ત્યાગ કર્યો છે,નાથ દર્શન આપો”
ગોપી ને મરણ ની બીક નથી,પોતે નિર્વિકાર-નિષ્કામ છે એટલે પોતે જો મરશે તો શ્રીકૃષ્ણ ના ચરણ માં જ જશે તેવી તેને ખાતરી છે.ગોપી નું મૃત્યુ –એ તો તેને પ્રભુનું મિલન કરાવનાર છે.

પણ ગોપી ને એક જ ભય છે કે-શ્રીકૃષ્ણ ના વિયોગ માં મારા પ્રાણ જશે તો મારું તો કાંઇ બગડશે નહિ,
પણ મારા ઠાકોરજી ને પરિશ્રમ થશે. હું મરીશ તો શ્રીકૃષ્ણ ની કીર્તિ ને કલંક લાગશે. મારે શ્રીકૃષ્ણ ને અપયશ આપવો નથી.હું મરીશ તો શ્રીકૃષ્ણ ના દર્શન કરી ને મરીશ.

ગોપી ને શ્રીકૃષ્ણ ના વિરહ નું દુઃખ અતિ ભયંકર છે, વિયોગમાં પોતાના પ્રાણ જશે તેવું તેને લાગે છે,
પણ પ્રાણ છોડવા નથી એટલે વિયોગ નું દુઃખ ઓછું કરવા અને પ્રાણ ને ટકાવવા પ્રભુ ના ગુણગાન ગાય છે. ગોપીઓ પરમાત્મા ની સ્તુતિ (ગોપીગીત) કરે છે.
ગોપીગીત ના પહેલા શ્લોક માં પરમાત્મા ના ધામ નું વર્ણન છે,બીજા શ્લોક માં પરમાત્મા ની આંખ નું વર્ણન છે,ત્રીજા શ્લોક માં પરમાત્મા ની કૃપા નું વર્ણન છે.અને ચોથા શ્લોકમાં નારાયણ નું વર્ણન છે.

ગોપીગીત  એ એકલું વિરહનું ગીત જ છે એવું નથી.
ગોપીઓ ના બહિરંગ માં વિયોગ પણ અંતરંગ માં સંયોગ નો અનુભવ થાય છે.
ગોપીઓ ને શ્રીકૃષ્ણ જાણે પોતાની આસપાસ જ હોય તેવું લાગે છે,
અને પોતે જે બોલે છે તે ગુપ્ત રીતે શ્રીકૃષ્ણ સાંભળતા હોય તેવું પણ લાગે છે.

એક ગોપી કહે છે-કે- હે દયાના નાથ,તમે દયાનું સ્વરૂપ છો,તમે જીવમાત્ર પર દયા કરો છો.
ત્યારે અમે તો તમારાં છીએ.તમારા માટે સર્વ ત્યાગી ને આવ્યાં છીએ.તો અમારા માટે તમે
નિષ્ઠુર બનો તે યોગ્ય નથી.
આપ વ્રજમાં પ્રગટ થયા ત્યારથી તમારા કારણે વ્રજ ની અને અમારી શોભા વધી છે.
વ્રજ એ વૈકુંઠ કરતાં પણ શ્રેષ્ઠ છે.વ્રજભૂમિ એ પ્રેમભૂમિ બની છે.

ભક્તો ના મનમાં વૈકુંઠધામ એ સર્વ થી શ્રેષ્ઠ છે,પણ અહીં ગોપીઓ વ્રજ ને અતિ શ્રેષ્ઠ કહે છે.
જે બુદ્ધિ અતિશય શુદ્ધ છે,તે શુદ્ધ બુદ્ધિ માં જે  પ્રગટ થાય છે તેને વૈકુંઠ કહે છે.
સૂર્ય નો પ્રકાશ જેમ સર્વવ્યાપક છે તેમ પરમાત્મા તો સર્વવ્યાપક છે –પણ-
શુદ્ધ બુદ્ધિ દ્વારા જ પરમાત્મા પ્રગટ થાય છે.
કુંઠ એટલે કપટ એવો અર્થ પણ થાય છે,એટલે જ્યાં કપટ નથી તેવી શુદ્ધ નિષ્કામ બુદ્ધિમાં
પરમાત્મા પ્રગટ થાય છે.

વૈકુંઠમાં ઐશ્વર્ય પ્રધાન છે.જયારે વ્રજ ભૂમિ એ પ્રેમભૂમિ છે.
જ્યાં અતિ ઐશ્વર્ય છે ત્યાં પ્રેમ રહી શકતો નથી.ઐશ્વર્ય માં પડદો રહે છે.સંકોચ રહે છે.
વ્રજ માં પ્રેમ પ્રધાન છે,પ્રેમ માં પડદો રહેતો નથી,સંકોચ રહેતો નથી.
વ્રજનાં બાળકો શ્રીકૃષ્ણ સાથે ઝગડો કરી શકે છે,વૈકુંઠના નારાયણ સાથે કોઈ ઝગડો કરી શકે ?

વૈકુંઠમાં ભક્તો નારાયણ ને મનાવે છે,ત્યારે વ્રજ માં શ્રીકૃષ્ણ વ્રજવાસીઓ ને મનાવે છે.તેથી તો-
ભગવાન કહે છે-કે-હું વૈકુંઠ માં નિવાસ કરતો નથી પણ હું તો મારા ભક્તો ના હૃદય માં વસુ છું.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE