Aug 17, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય--સંપૂર્ણ-૨૨૮



ગરુડજી એ કાકભુશુંડી ને પ્રણામ કરી ને ભક્તિ-ભાવ-પૂર્વક પૂછ્યું કે-
પ્રભુ,હજી મારે થોડું જાણવું છે,આપની આજ્ઞા હોય તો પુછું?
કાક કહે છે કે-ખુશીથી પૂછો,તમારા જેવા જિજ્ઞાસુ શ્રોતા તો મહાપુણ્યે મળે છે.
ત્યારે ગરુડજી એ કાક ને સાત પ્રશ્નો પૂછ્યા.

“ (૧) સૌથી દુર્લભ શરીર કયું? (૨) સૌથી મોટું દુઃખ કયું? (૩) સૌથી મોટું સુખ કયું?
  (૪) સંત-અસંત નો સહજ સ્વભાવ કેવો હોય છે? (૫) સૌથી મોટું પુણ્ય કયું?
  (૬) સૌથી ભયાનક પાપ કયું? (૭)  મન ના રોગો કયા?”

પ્રશ્નો ના જવાબ આપતાં કાક કહે છે કે-
મનુષ્ય-શરીર સૌથી દુર્લભ છે.એ સ્વર્ગ-નર્ક કે મોક્ષની નિસરણી છે.જ્ઞાન,વૈરાગ્ય અને ભક્તિનું સાધન છે.
આવું દુર્લભ શરીર ધરીને પણ જે લોકો શ્રીહરિ ને ભજતા નથી,
તેઓ હાથમાં આવેલા પારસમણિ ને ફેંકી દઈ ને કાચનો ટુકડો સંઘરે છે.

જગતમાં દરિદ્રતા સમાન દુઃખ નથી ને સંત-મિલન (સત્સંગ) સમાન કોઈ સુખ નથી.
સંતો મન,વચન અને કર્મથી,પોતે બીજાનું દુઃખ ભોગવી તેને સુખી કરે છે,
જયારે અસંતો બીજાઓને દુઃખી કરી ને પોતે સુખી થાય છે તેવું માને છે.
સંસારમાં મોટામાં મોટું પાપ પરનિંદા છે,અને મોટામાં મોટું પુણ્ય –તે-પરનિંદા ના કરવી તે છે.

હવે મન ના રોગો કયા છે તે સાંભળો.
શરીરના રોગો કરતાં પણ મનુષ્ય આ મનના રોગો થી વધારે દુઃખી થાય છે.
સર્વ રોગો નું મૂળ એ “મોહ” છે.
કામ એ વાત.લોભ એ કફ અને ક્રોધ એ પિત્ત છે. (વાત-પિત્ત-કફ-એ આયુર્વેદ પ્રમાણે શરીરના મૂળ રોગો છે)
આ ત્રણે રોગ –કામ,લોભ,ક્રોધ (વાત,પિત્ત,કફ) ભેગા થઇ જાય તો સનેપાત (ભાન ભૂલાઈ જવું) થાય છે.

મમતા એ દાદર નો રોગ છે,ઈર્ષા –ખુજલી છે,પારકાનું સુખ જોઈ બળવું તે ક્ષય-રોગ છે,
મન ની કુટિલતા એ કોઢ છે,અહંકાર એ ગાંઠ નો રોગ છે,દંભ,કપટ,મદ,મન-એ નસો ના રોગો છે.
તૃષ્ણા એ જ્લોધર નો રોગ છે,અને લોકેષણા ધનેષણા,પુત્રેષણા.એ એકાંતરિયો તાવ છે.
આ બધા અસાધ્ય રોગ જીવ ને પીડે છે.

આમાંનો એકએક રોગ મનુષ્ય ને મારવા સમર્થ છે તો
જેનામાં બધા ભેગા થઇ જાય તો તેની દુર્દશા નું શું કહેવું?
જગતના સર્વ જીવો ને આ રોગ નો ભય છે.કોઈ જ આ રોગના ભય થી મુક્ત નથી.
એટલા માટે આ રોગો ને ઓળખી લેવાની જરૂર છે,રોગો ને ઓળખવાથી તેનું જોર ઓછું થાય છે પણ
તે નાશ પામતા નથી.આમાંના કોઈ કોઈ રોગ તો ઋષિ-મુનિઓ માં પણ ફૂટી નીકળે છે.
તો સાધારણ મનુષ્ય ની તો શી વિસાત?

આ રોગો મટાડવાનો માત્ર એક જ ઉપાય છે અને તે –કોઈ સદગુરૂ (વૈદ્ય) મળી જાય તો,એના શરણે જઈ,તેમના વચનમાં વિશ્વાસ રાખી,ને તેમણે બતાવેલી પરેજી પાળવામાં આવે.
પણ આવા સદગુરૂ (વૈદ્ય) મળવા સહેલા નથી,અને મળે તો દર્દી નું ભાગ્ય ખુલી જાય છે.

સદગુરુઓ એ બતાવેલી આ રોગો સામે વાપરવાની સંજીવની (દવા) એ શ્રીરામ ની ભક્તિ છે.
શ્રદ્ધા એ તેનું અનુપાન છે.જેનાથી રોગ જડમૂળથી નાશ થાય છે.બીજા કોઈ ઉપાય થી નહિ.

ટૂંકમાં,સર્વ નો સાર એ છે કે-શ્રીરામ ની ભક્તિ વિના આરોગ્ય નથી,સુખ નથી,જીવન નથી.
કદાચ,ઝાંઝવાના જળથી તરસ બુઝાય,કદાચ સસલા ના માથા પર શિંગડાં ઉગે,
કદાચ અંધકાર સૂરજ નો નાશ કરે-પણ શ્રીરામથી વિમુખ (દૂર) થયેલો કદી સુખી થતો નથી.
કદાચ બરફ માંથી અગ્નિ પ્રગટે,કદાચ રેતી ને પીસવાથી તેલ નીકળે,અને
કદાચ પાણી વલોવવાથી માખણ નીકળે-પણ શ્રીરામની ભક્તિ વિના કોઈ શાંતિ પામતું નથી.,

છેલ્લે,કાકભુશુંડી એ પોતાની તમામ શ્રદ્ધા નું બળ શબ્દોમાં પુરી ને કહ્યું કે-
હું નિશ્ચય-પૂર્વક કહું છું,ને મારું વચન કદાપિ ખોટું નહી પડે કે-જે મનુષ્ય શ્રીહરિ ને ભજે છે તે જ આ દુસ્તર
સંસારને તરી જાય છે,મારો જ દાખલો જુઓ-પક્ષીઓમાં નીચમાં નીચ અને અપવિત્ર એવો હું કાગડો,
શ્રીરામની કૃપાથી પાવન બની ગયો છું.હું સર્વ પ્રકારે હીન હોવાં છતાં આજે અતિ-ધન્ય બની ગયો છું.
શું શ્રીરામની કૃપા નો આ જેવોતેવો ચમત્કાર છે?

ગરુડ અને કાકભુશુંડી નો સંવાદ અહીં પુરો થયો.
શિવજી, પાર્વતીજી ને આ રામ-કથા સંભળાવી કહે છે કે-
હે પાર્વતી,શ્રીરામની કૃપા અને શ્રીરામની ભક્તિ અને શ્રીરામના નામ સિવાય આ જગતમાં બીજો કોઈ લાભ નથી.ધન્ય છે એ કુળ ને જેમાં ભક્ત નો જન્મ થાય છે.

તુલસીદાજી કહે છે કે-કળિયુગમાં યોગ,યજ્ઞ,જપ,વ્રત અને બીજું કોઈ પણ સાધન નથી,
સાધન માત્ર એક જ છે-કે-
બસ,કેવળ શ્રીરામનું જ સ્મરણ કરવું,શ્રીરામના નામના ગુણ ગાવા,ને શ્રીરામના જ ગુણ સાંભળવા.

હે,રઘુવીર,મારા સમાન કોઈ દિન નથી,અને આપના સમાન કોઈ દિન નું હિત કરનાર નથી,
એમ વિચારી,હે,રઘુવંશમણિ,મારી ભયંકર,સંસાર-પીડા હરો.સિયાવર રામચંદ્ર કી જય.


રામાયણ-રહસ્ય-સમાપ્ત.


PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE             .....END.......