Mar 31, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-89-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-89

કૈકેયી એ જયારે રામજી ને વનવાસ આપ્યો ત્યારે કૌશલ્યામા ને અપાર દુઃખ થયું હતું,તે વખતે તેમને આશ્વાસન આપતાં રામજી કહે છે કે-“આ બધું મારા કર્મો નું ફળ છે,”

શ્રીરામ તો પરમાત્મા-બ્રહ્મ-સ્વરૂપ છે,તો તેમને વળી કર્મ શું અને કર્મફળ શું?ભોગવવાનું કે છૂટવાનું શું? તેમ છતાં રામજી, કૌશલ્યામા ને સમજાવે છે કે-
પરશુરામ અવતારમાં મેં જે કર્યું તે રામાવતાર માં ભોગવવાનો વખત આવ્યો.પૂર્વ જન્મ માં કૈકેયી,એ રેણુકા હતી,કે જે રેણુકા જમદગ્નિ ઋષિ ની પત્ની અને પરશુરામની માતા હતી.

એકવાર ગંધર્વો અને અપ્સરાઓની ક્રીડા જોઈ ને રેણુકા ના મનમાં ચંચળતા થઇ,જેથી ઘરના નિયત  
કામમાં અને ઋષિ ની સેવામાં વિલંબ થયો,એટલે
જમદગ્નિ ગુસ્સે થયા ને પુત્ર પરશુરામ ને આજ્ઞા કરી કે –તારી માતાનું મસ્તક છેદી નાખ !
અને પિતાની આજ્ઞા માથે ચડાવી પરશુરામે માતાનું મસ્તક ફરસીથી છેદી નાખ્યું.
શ્રીરામ કહે છે કે-પૂર્વજન્મ માં મેં મા ને દુઃખ આપ્યું તેથી આ જન્મ માં કૈકેયી મને દુઃખ આપે છે.
આમ પરમાત્માને  અવતાર લઈને પણ કર્મ નું ફળ ભોગવવું પડે છે.
આખી રાત લક્ષ્મણજી અને ગુહ વચ્ચે વાર્તાલાપ ચાલ્યો.અને આખી રાત આંખ નું એક મટકું પણ માર્યા વગર ઉભા ઉભા જ બંને એ રાત વિતાવી દીધી.

સવારે રામજી ઉઠયા અને રામ-લક્ષ્મણે સ્નાન-સંધ્યા આદિ નિત્ય-કર્મ પતાવી ને,
વડ નું દૂધ આણ્યું,અને તે દૂધ લગાડી,માથા પર જટા ધારણ કરી.
તે પછી મંત્રી સુમંત્ર ને રામજીએ કહ્યું કે-હવે અમે ગંગા પાર કરી ને અરણ્ય(વન) માં જશું.ને પગે ચાલીને જ જશું.માટે તમે અહીંથી રથ લઈને પાછા ફરો.
આ સાંભળતાં જ સુમંત્ર બાળકની પેટે રડી પડ્યો.તેણે રડતાં રડતાં જ કહ્યું કે-
મહારાજ ની આજ્ઞા છે કે-મારે તમને ચાર દિવસ વનમાં ફેરવી ને પાછા અયોધ્યા લઇ જવા.

ત્યારે રામજી કહે છે કે-સત્ય સમાન બીજો કોઈ ધર્મ નથી એવા સત્ય ધર્મનો ત્યાગ કરી જો હું પાછો અયોધ્યા આવું તો,મારી અને મારા પિતાજી ની ત્રણે લોક માં અપકીર્તિ થાય,કરોડો મૃત્યુ નું દુઃખ ખમાય પણ,તે અપકીર્તિ નું દુઃખ ખમાય તેવું નથી હોતું.માટે પિતાજીના ચરણો માં વંદન કરી ને તેમને કહેજો કે-
મારી ચિંતા છોડો.હે,સુમંત્ર જી તમે પણ મારા પિતાતુલ્ય છો,પિતાજી ને દુઃખ ના થાય તેમ તમે કરજો.

સુમંત્ર જુએ છે કે રામનો નિશ્ચય કોઈ રીતે ડગવાનો નથી.તેથી તેમણે મહારાજા નો બીજો સંદેશો કહ્યો-કે-
મહારાજે આજ્ઞા કરી છે કે-સીતાજી વનનું દુઃખ સહન કરી શકશે નહિ,માટે તેઓ પાછાં ફરે તેમ કરવું.
પિતાજી ની આજ્ઞા સમજી રામજી એ સીતાજી ને પાછાં ફરવા સમજાવ્યાં.
ત્યારે સીતાજીએ પોતાનો,રામજી થી છૂટા નહિ પડવાનો અડગ નિર્ણય જાહેર કર્યો.અને કહ્યું કે-
મહેલ ના વૈભવ કરતાં પણ રઘુનાથજી ની ચરણ-રજ મને વધુ સુખદાયી છે.મને સ્વભાવથી જ વન ગમે છે અને વનમાં હું સુખી છું.માટે ભૂલ થી પણ મારા માટે શોક કરશો નહિ.

સુમંત્રજી સીતાજી ની આવી વાણી સાંભળી એવા દિગ્મૂઢ થયા છે કે,તે પોતે કઈ રીતે સીતાજી ને સમજાવે ? ભારે હૈયે તેમણે ત્યાંથી વિદાઈ લીધી.

રામજી ને હવે ગંગા પાર કરી ને સામે કિનારે જવાનું હતું.ગંગાજી ની અંદર નૌકા વાળો ક્યારનો ય રામજી ની તરફ નજર માંડી ને બેઠો હતો,અને રામ-રામ નો જપ કરતો હતો.એ નૌકાવાળો હતો કેવટ.
લક્ષ્મણજી એ તેની પાસે જઈ ને કહ્યું કે –ભાઈ તુ અમને સામે પાર લઇ જઈ શકીશ?

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE