Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૧૩૮

સીતાજી અશોક-વાટિકામાં રામનું ધ્યાન કરતાં બેઠાં હતાં.ત્યાં રાવણ આવી ને તેમની સામે ઉભો અને નફફટાઈ થી ચાલ રમતો ર્બોલ્યો. “આ દશાનન રાવણ કોઈ સ્ત્રી આગળ કોમળ થયો નથી,તે દશે શીશ વડે તને પ્રણામ કરીને કહે છે કે-તુ મારો સ્વીકાર કર.

સીતાજી એ ત્યારે પોતાની અને રાવણની વચ્ચે એક તણખલું મુક્યું.તણખલું મૂકી ને તેમણે એમ બતાવ્યું કે-તુ મારે મન તણખલા બરાબર છે.હું તારા થી મુદ્દલે બીતી નથી.
પછી તેમણે કહ્યું કે-હે,બીકણ,ચોર ની માફક તુ મને હરી લાવ્યો છું,એમાં તેં શું બહાદુરી કરી? હું ખાતરી થી કહું છું કે તારો વિનાશ નક્કી જ છે.મારા આ જડ શરીર ને તુ બાંધે કે મારી નાખે મને તેથી કોઈ નુકશાન થવાનું નથી.

આ સાંભળી રાવણે ગુસ્સે થઇ ને કહ્યું કે-હું તને બાર મહિના ની મુદત આપું છું,અને ત્યાં સુધી જો તુ મારે વશ નહિ થાય તો,તારા ટુકડે ટુકડા કરી નખાશે,એ નક્કી જાણજે.
સીતાજી કંઈ બોલ્યા નહી,અને રામજી ની છબી હૃદયમાં રાખીને રામ-રામ રટતાં રહ્યાં.

બીજી બાજુ,મારીચ ને મારી ને શ્રીરામ પાછા ફરે છે ત્યાં સામે લક્ષ્મણ ને દોડતા આવતા જોયા.
એ જોઈ રામજી ચિંતામાં પડી જાય છે,લક્ષ્મણ નું મોઢું ઉદાસ છે,એ જોઈ શ્રીરામ તેમનો હાથ પકડી ને પૂછે છે કે-હે,લક્ષ્મણ,સીતા કુશળ તો છે ને?તું એણે એકલી મૂકી ને કેમ આવ્યો?તું બોલતો કેમ નથી?
છતાં લક્ષ્મણજી કંઈ બોલતા નથી ઉલ્ટા વધારે દીન બની ગયા.
શ્રીરામ વ્યાકુળ થઈને કહે છે કે-લક્ષ્મણ,તું મારી આજ્ઞા તોડી,સીતાને એકલી છોડીને અહીં કેમ આવ્યો?
ત્યારે લક્ષ્મણજીએ સીતાજીએ કહેલાં કટુ વચનો શ્રીરામ ને સંભળાવ્યા,ને દીનભાવે કહ્યું કે-
તેમના વચન મારાથી સહેવાયા નહી,એટલે તેમને પર્ણકુટીમાં એકલાં મુકીને હું અહીં આવ્યો.
રામજી કહે છે કે-મારી આજ્ઞા તોડી ને તેં પાપ કર્યું છે,સીતાને એકલી મૂકી ને તું અહીં આવ્યો જ કેમ?

લક્ષ્મણ તો સેવક હતા.સંસારમાં જ્ઞાની થવું સહેલું છે,પણ સેવક થવું ઘણું કઠણ છે.કારણકે-
સેવકે માલિક ની ઈચ્છા પ્રમાણે જ બધું કરવાનું હોય છે,પોતાની ઈચ્છા નું કશું મહત્વ જ હોતું નથી.
સેવક-ધર્મ બેધારી તલવાર જેવો છે.માલિક તો બંને બાજુ બોલી શકે છે.
સીતાજી ની આજ્ઞા માનીને આવ્યો તો કહે છે કે મારી આજ્ઞાનું ઉલ્લંઘન કરીને કેમ આવ્યો,અને
જો ના આવ્યો હોત,તો કદાચ કહેત કે સીતાજી એ તને આજ્ઞા કરી છતાં તેં કેમ માની નહિ?
શું હું ને સીતાજી જુદાં છીએ?

સીતાજી નાં વેણ સાંભળી લક્ષ્મણજી અપમાનિત તો થયા હતા,તે ઉપર હવે મોટાભાઈનાં વચનો થી
તેઓ અન્યાય નો ભોગ બન્યા..તેમની સ્થિતિ અસહ્ય બની ગઈ.
પણ તેમનો રામ-સીતા પરનો પ્રેમ એવો છે કે-તે અપમાન અને અન્યાય બંને સહન કરી લે છે.
મનમાં તો તે ઘણા દુઃખી થયા પણ સેવક ને ભાગે હંમેશા ઠપકો સાંભળવાનો હોય છે એમ સમજી શાંત રહ્યા.

રામાવતારમાં લક્ષ્મણે કરેલી સેવા નો બદલો આપવાની ઈચ્છા થી ભગવાને કૃષ્ણાવતારમાં,
મોટાભાઈ તરીકે લક્ષ્મણ નો સ્વીકાર કરી ને એમની સેવા કરી હતી.
ભગવાન કોઈનું ઋણ રાખતાં નથી એટલે તો તેમણે “રણછોડ” (ઋણ-છોડ) કહે છે.

શ્રીરામ તો આનંદ-સ્વરૂપ છે,દુઃખ કે શોક થી પર છે,છતાં અત્યારે સીતાજી ની ચિંતામાં વિહ્વળ બની દુઃખ વ્યક્ત કરે છે.અને કહે છે કે-લક્ષ્મણ,સીતાને કંઈ થયું તો નહી હોય ને?એણે એકલી જોઈ ને કોઈ રાક્ષસ તેણે ઉપાડી તો નહી ગયો હોય ને? અરે રે હું સીતા વગર કેવી રીતે જીવી શકીશ?



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE