Jun 23, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૧૭૩

પોતાના મોટા મોટા યોદ્ધાઓ નો નાશ થયેલો સાંભળી,રાવણને ભયંકર ગુસ્સો ચડ્યો અને તેણે,પોતાના સેનાપતિ,જંબુમાલીને હુકમ કર્યો કે-જાઓ એ બંદર ને પકડીને મારી આગળ લઇ આવો.સેનાપતિ રથમાં બેસી ઉપડ્યો,હનુમાનજી દરવાજા આગળ તૈયાર ઉભા હતા,સેનાપતિ ના મારા સામે હનુમાનજી એ એવો પ્રતિકાર કર્યો કે,ઘડીક માં તો તે સેનાપતિ ધૂળ ચાટતો થઇ ગયો.

પછી રાવણે સાત પ્રધાન-પુત્રોને મોકલ્યા,તે સાતે ને હનુમાનજી એ પુરા કર્યા,
ત્યાર બાદ પાંચ સેનાપતિઓને મોકલ્યા પણ તેમની યે  તેવી જ દશા થઇ.
હવે રાવણ ગભરાયો,તેણે સભામાં પડકાર કર્યો કે- છે કોઈ એ બંદર ને પકડી લાવનાર? એક બહાદુર રાક્ષસ (અક્ષયકુમાર નામનો) તૈયાર થયો.તેણે બહાદુરીથી હનુમાનજી નો સામનો કર્યો,પણ છેવટે તો તેના પણ રામ રમી ગયા.

છેલ્લે રાવણે પોતાના પુત્ર ઇન્દ્રજીત ને મોકલ્યો,બંને વચ્ચે ઘોર યુદ્ધ થયું,
ઇન્દ્રજીત ને લાગ્યું કે-આ બંદર જેવો જબરો છે તેવો જ ચપળ છે.એટલે તેને કેદ કરવાની યુક્તિ કરી,
તેમના પર બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યું.હનુમાનજી એ વિચાર કર્યો કે-જો હું બ્રહ્માસ્ત્ર ને નહિ માનું તો પછી બ્રહ્માજી નો મહિમા નહિ રહે.એટલે તે બ્રહ્માસ્ત્ર ને વશ થઇ,તે બ્રહ્માસ્ત્ર ના લાગવાથી મૂર્છિત થયા.
ઇન્દ્રજીત તરત દોડી આવ્યો અને નાગ-પાશથી બાંધીને રાવણના દરબારમાં લઇ ગયો.

હનુમાનજી માનવીને જોતાં જ તેનાં લક્ષણો પામી જતા હતા.દરબારમાં બેસેલા રાવણ ને જોઈ,તે મનમાં કહે છે કે-આનામાં ઉત્તમ લક્ષણો છે,જો એક અધર્મ તેનામાં ના હોય તો એ દેવો નો પણ દેવ બની જાય!!!
હનુમાનજી ને બંધાયેલા જોઈ રાક્ષસોના આનંદ નો પાર રહ્યો નહિ.તેઓ નાચવા કુદવા લાગ્યા.
હનુમાનજી ને પણ ગમ્મત થઇ,પોતે પોતાનું બંધન તોડી નાખવા સમર્થ હતા,પણ એ જાણી જોઈને બંધાઈ રહ્યા હતા.તે મનમાં વિચારે છે કે-આ પણ ઠીક થયું,આ બહાને રાવણની સભા જોવા મળી.
તેમણે જોયું તો રાવણની સભામાં દેવતાઓ પણ મોટી સંખ્યામાં હાથ જોડીને ઉભા હતા.
ભોગને છોડી ના શકનાર તે દેવો ની દશા દયાજનક હતી.

રાવણનિ આંખો ગુસ્સાથી લાલચોળ થઇ હતી,તેણે પૂછ્યું -હે,બંદર,તુ કોણ છે?ક્યાંથી આવ્યો છે?તુ કોની આજ્ઞાથી મારી વાડીમાં પેઠો? ને મારી વાડી ઉજ્જડ કેમ કરી? મારા રાક્ષસો ને કેમ માર્યા?તુ ચોર છે.
શું તને રાવણ નો ડર નથી ? શુ તેં દશાનન રાવણની બહાદુરી સાંભળી નથી?

ત્યારે હનુમાનજી એ જવાબ આપ્યો કે-ચરાચર ના સ્વામી શ્રીરામ નો હું દૂત છું.
હું ચોર નથી પણ ખરો ચોર તો તું છે,તું સીતા-માતાજી ને ચોરી લાવ્યો છે.
મેં તો માત્ર ભૂખ લાગી એટલે ફળ ખાધા છે,વાનર નો એ ખોરાક છે ને એ ખાવાનો તેનો અધિકાર પણ છે.

કુદાકુદ કરવી ને ઝાડ ભાંગવા-એ વાનર નો સ્વભાવ છે,
તું મારા સ્વભાવ ને બદલાવનું કહે તે પહેલાં તારા સ્વભાવ ને બદલ.
તારા રાક્ષસો મને મારવા આવ્યા હતા,અને સ્વ-બચાવ કરવો તે ધર્મ છે,એટલે મેં તેમને માર્યા છે.
હે,દશાનન,તું કહે છે કે-“મારી બહાદુરી,તેં નથી સાંભળી?”
તો તેના જવાબ માં હું કહું છું કે-રાજા સહસ્ત્રાર્જુને તને ફટકાર્યો હતો, બલિરાજાએ તને બાંધ્યો હતો,
અમારા વાલી-મહારાજે તને બગલમાં ઘાલ્યો હતો.સીતાજી ના ધનુષ્ય-યજ્ઞ માં તું ધનુષ્ય નીચે ચંપાયો હતો.એ બધી બહાદુરી હું અને આખું મલક જાણે છે.

એટલે જ હું તને અહીં કહેવા આવ્યો છું કે-મદ-મોહ ત્યજીને સીતાજી ને પાછી સોંપી દે,અને શ્રીરામની ક્ષમા માગ,હે,રાવણ હું પ્રતિજ્ઞા પૂર્વક કહું છું કે-શ્રીરામનો દ્રોહ કરનારને હજારો,શંકર,બ્રહ્મા કે વિષ્ણુ –બચાવી શકનાર નથી.માટે ડાહ્યો થઈને રામને ભજ.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE