Jul 23, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૨૦૩

સવારમાં જ રાવણને યુદ્ધ કરવા આવેલો જોઈ ને શ્રીરામ જરા ચિંતાતુર થયા,હજુ ગઈકાલ નો થાક પણ ઉતર્યો નહોતો.એ વખતે અગસ્ત્યમુનિ પણ ત્યાં યુદ્ધ જોવા આવેલા હતા તેમણે રામજીને ચિંતાતુર
થયેલા જોઈ ને કહ્યું કે-હે રામ,તમે “આદિત્ય હૃદય” સ્તોત્ર (સૂર્ય નું સ્તોત્ર) નો ત્રણ વાર પાઠ કરો તો સર્વ શત્રુઓને જીતી શકશો. 

સૂર્ય એ બુદ્ધિના માલિક દેવ છે અને રાવણ કાળનું સ્વરૂપ છે.સૂર્યદેવ ની સ્તુતિ વગર કાળ મરતો નથી.
યજુર્વેદ માં કહ્યું છે કે-સૂર્ય,એ સ્થાવર-જંગમ-તમામ પદાર્થો નો આત્મા છે.ને જગત ને પ્રકાશિત કરે છે.

તે પછી,શ્રીરામે સૂર્યની સામે જોઈ ને ત્રણવાર “આદિત્ય હૃદય” સ્તોત્ર નો જપ કર્યો,અને
રાવણની સામે યુદ્ધ કરવા ચાલ્યા.છેવટનું રામ-રાવણ નું ભયાનક યુદ્ધ શરુ થયું.
રાક્ષસો અને વાનરો નું સૈન્ય સજ્જ થઈને સામસામે ઉભું છે,પણ આજે તે સામસામે યુદ્ધ કરવાને બદલે
રામ-રાવણ ના યુદ્ધને જોવામાં સ્થિર થઇ ને ઉભા છે.એવું આ યુદ્ધ છે.
આજનું યુદ્ધ જગતમાં કદી કોઈ દેવો,ગાંધર્વો,ઋષિઓએ –કે કોઈએ પણ તે પહેલાં કદી જોયું નહોતું.

વાલ્મિકીજી આ યુદ્ધ ની કોઈ ઉપમા આપી શકતા નથી (કે યુદ્ધ કયા યુદ્ધ જેવું છે?કેવું છે?)
બીજા કશાને ઉપમા આપી શકાય,જેમ કે-સમુદ્ર એ આકાશ જેવો છે કે આકાશ સમુદ્ર જેવો છે.
પણ રામ-રાવણ ના યુદ્ધ માટે તેમને કોઈ ઉપમા ના જડી એટલે,
વાલ્મિકીજી કહે છે કે-રામ-રાવણ નું યુદ્ધ તો રામ-રાવણ ના યુદ્ધ જેવું જ છે.

તુલસીદાસજી કહે છે કે-રામ-રાવણ ના યુદ્ધ નું વર્ણન,સેંકડો શેષનાગ,સરસ્વતી,વેદો અને કવિઓ-
અનેક કલ્પ સુધી,ગાય તો પણ,તેનો પાર ના આવે,તો,હું તો તે બધાની આગળ,એક માખી જેવો છું,
માખી ઉડી-ઉડીને આકાશમાં કેટલી ઊંચે ઉડે? (જિમિ નિજબલ અનુરૂપ તે,માછી ઉડઈ આકાશ)

મસ્તકો અને ભુજાઓ અનેકવાર કપાયા છતાં,રાવણ મરતો નહોતો,અને કાળો કેર મચાવતો હતો,
ત્યારે શ્રીરામે “રાવણ કેમ કરીને મરે?” તે વિશે -વિભીષણની સલાહ પૂછી.
શિવજી કહે છે કે-શ્રીરામ તો કાળના યે કાળ છે,એમને તો બધી ખબર છે,પણ શરણાગતને જશ આપવા
માટે એ વિભીષણ ને પૂછે છે-રાવણ નું મૃત્યુ ક્યાં છે?

વિભીષણ કહે છે કે-હે,પ્રભુ,રાવણ ના નાભિ-કુંડ માં અમૃતનો વાસ છે!!,એના જોર પર રાવણ જીવે છે.
એ અમૃત કુંડ ને શોષી લો તો પછી એણે નવાં મસ્તકો ફૂટશે નહિ.(Ref-નાભિ-કંદ-નાડી –LINK)
ત્યારે શ્રીરામે,કાન સુધી ને ધનુષ્ય ખેંચી ને એકત્રીસ બાણ છોડ્યાં.

કાલસર્પ જેવાં એ બાણ છુટ્યાં, કે એમાં ના પહેલા બાણે,રાવણના નાભિમાંના અમૃત-કુંડને શોષી લીધો,
ને બીજાં ત્રીસ બાણે તેનાં દસ મસ્તકો ને વીસ ભુજાઓ ને છેદી નાખ્યાં.
અમૃત-કુંડ શોષાઈ જતાં,અતિ વિહવળ અને દુઃખી થયેલ રાવણના હૃદય પર તરત જ એક બીજું બાણ છોડી તેને વીંધી નાખ્યું.(અતિ દુઃખમાં રાવણનું  હૃદય સીતાજીને ભૂલી ગયેલ હતું.(સંદર્ભ=ત્રિજટા)

રાવણ ના મસ્તક અને ભુજાઓને મંદોદરી સુધી પહોંચાડી,શ્રીરામનાં બાણ ભાથામાં પાછા આવી ગયાં.
પણ હજુ,લડાઈના મેદાનમાં રાવણ નું માથા વગરનું ધડ વેગથી દોડીને વાનરોનો કચ્ચરઘાણ કરતુ હતું,
ત્યારે છેવટે રામે છેલ્લું બાણ મારી ને તેને પોઢાડી દીધું.
રાવણ પડ્યો,એના શરીરમાંથી તેજ નીકળી શ્રીરામના શરીરમાં સમાઈ ગયું.
વેરભાવે પણ રાવણ,પ્રભુ પદ ને પામ્યો.
દેવોએ અને મુનિઓએ પુષ્પ-વૃષ્ટિ કરી ને શ્રીરામની પ્રાર્થના ને સ્તુતિ કરી.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE