Aug 14, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૨૨૫

કાકભુશુંડી પોતાના જન્મો નું વર્ણન કરતાં ગરુડજી ને કહે છે કે-
એક દિવસ હું મંદિરમાં શિવજી ના મંત્ર જપતો હતો,તેવામાં મારા ગુરૂ આવ્યા,
પણ તેમના પ્રત્યે મારા મનમાં રોષ હોવાને લીધે મેં તેમને બોલાવ્યા નહિ કે પ્રણામ પણ ના કર્યા.
ગુરૂ તો દયાળુ હતા,તેમના દિલમાં રાગ-દ્વેષ હતો નહિ,તે કંઈ બોલ્યા નહિ પણ શિવજી થી સહન ના થયું.
તે જ વખતે આકાશવાણી થઇ કે-હે,મૂર્ખ,તુ અહમ ને વશ થઇ ગુરુને માન આપતો નથી અને અજગરની જેમ બેસી રહે છે,તો તુ અજગર થઇ પડ.

ભયંકર શાપ સાંભળી મારા ગુરુએ એકદમ હાથ જોડી રુદ્રાષ્ટક ગાઈ શંકરને પ્રાર્થના કરી,કે જેથી શિવજી પ્રસન્ન થયા,ને મોલ્યા –હે બ્રાહ્મણ વરદાન માંગ. મારા ગુરૂ એ કહ્યું કે- મારા શિષ્ય પર કૃપા કરો.
ત્યારે શિવજી એ કહ્યું કે-તારા આ શિષ્ય ને –મરતી વખતે જે અસહ્ય દુઃખ થાય છે તે થશે નહિ,અને
દરેક જન્મ માં તેને પૂર્વજન્મ નું જ્ઞાન કાયમ રહેશે.
પછી શિવજીએ મને કહ્યું કે-“હરિ (વિષ્ણુ) અને હર (શિવજી) માં ભેદ રાખતો નહિ,સંત-બ્રાહ્મણ નું અપમાન કરતો નહિ,જા તારો ઉદ્ધાર થશે” આમ ગુરૂ-કૃપાને લીધે મારા પર પ્રભુ-કૃપા ઉતરી..

પછી,હું વિંધ્યાચળ માં સર્પ થઈને જન્મ્યો,ને સર્પનું ખોળિયું છોડવાનો સમય આવ્યો ત્યારે હું તેને વિના કષ્ટે છોડી શક્યો. અને આ રીતે મેં ઘણાં શરીર ધારણ કર્યાં ને છોડ્યાં પણ મારું જ્ઞાન ગયું નહિ,
પશુ-પંખી કે મનુષ્ય ના શરીરમાં પણ હું શ્રીહરિ નું નામ-સ્મરણ ચાલુ જ રાખતો.
છેવટે મને બ્રાહ્મણનું શરીર મળ્યું,મેં નક્કી કર્યું કે હવે છેતરાવું નથી,તેથી મેં ઋષિ-મુનિઓ ના આશ્રમ માં
ફરી સત્સંગ કરવા માંડ્યો.મારું મન હવે શ્રીરામના ચરણોમાં લાગ્યું હતું.

એકવાર હું સુમેરુ પર્વત પર આવ્યો,ત્યાં મને લોમશમુનિ નાં દર્શન થયાં.તેમના ચરણમાં માથું મૂકી મેં પ્રાર્થના કરી કે-મને સગુણ બ્રહ્મ નું સ્વ-રૂપ સમજાવો.
ત્યારે તેમણે મને સગુણ-બ્રહ્મ શ્રીરામના ગુણો ની કેટલીક વાતો કહી,અને પછી મને અધિકારી સમજી,
નિર્ગુણ બ્રહ્મનો  ઉપદેશ કહેવા માંડ્યો. અનેક રીતે વર્ણન કર્યા છતાં મારા મગજમાં નિર્ગુણ બ્રહ્મ વિશે
કશું ઉતર્યું નહિ,એટલે મેં કહ્યું કે-પ્રભુ,મને સગુણ બ્રહ્મની ઉપાસના વિશે કહો.મારું મન કેવળ રામ-ભક્તિ માં જ રમે છે,મને શ્રીરામ નાં દર્શન કરાવો.તે પછી હું તમારો નિર્ગુણ બ્રહ્મનો ઉપદેશ સાંભળીશ.

મારી હઠ જોઈને મુનિએ કહ્યું કે-હે,વત્સ,નિર્ગુણ બ્રહ્મનું જ્ઞાન એ જ સગુણ બ્રહ્મનું જ્ઞાન છે.
છતાં મારા મનમાં એવી,દૃઢ-હરિભક્તિ હતી,કે મેં સામું સગુણ બ્રહ્મ નું પ્રતિપાદન કર્યું,અને ભક્તિના આવેશમાં મુનિવર ની આગળ રાખવો જોઈતો વિનય ભૂલી ગયો.
ફરી થી લોમશમુનિએ મને નિર્ગુણ બ્રહ્મ વિશે સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો,મુનિ નિર્ગુણ બ્રહ્મ પર અડગ હતા,
અને હું ભક્તિમાર્ગ પર અડગ હતો.મેં સામી દલીલો ઝીંકવા માંડી,ને મુનિની વાત હું કાને ધરતો નહોતો.
વારંવાર આવું થયું એટલે -જેમ અતિ-ઘર્ષણ થાય તો ચંદન ના લાકડામાંથી પણ અગ્નિ પ્રગટે છે,
તેમ કદી પણ ક્રોધ નહિ કરનારા મુનિ ને પણ ક્રોધ ચડ્યો,અને મુનિ એ કહ્યું કે-
હે મૂઢ,મારાં સત્ય વચન પર તું વિશ્વાસ ના કરતાં સામો દુરાગ્રહ કરે છે,તો તું  કાગડો થા.

હું તરત કાગડો થયો ને મુનિ નો શાપ મેં આનંદ-પૂર્વક માથે ચડાવ્યો.ને મુનિ નાં ચરણમાં મેં માથું નમાવ્યું.શ્રીરામ ની ભક્તિ ખાતર હું ગમે તે સહેવા તૈયાર હતો.
મારું ધૈર્ય અને વિનમ્રતા જોઈ લોમેશ-મુનિ ને હવે પસ્તાવો થવા લાગ્યો.તેથી તેમણે પાસે બેસાડી મને
રામ-મંત્ર આપ્યો અને બાળ-સ્વરૂપ શ્રીરામચંદ્ર નું કેવી રીતે ધ્યાન કરવું તે બતાવ્યું.

તે પછી અતિ-સ્નેહ થી તેમણે મને રામ-કથા સંભળાવી.રામ-કથા સાંભળી મને અપાર આનંદ થયો.
મુનિએ મને આશીર્વાદ આપ્યા કે-તું શ્રીરામને પ્રિય થા,તને સ્વેચ્છા-મૃત્યુ પ્રાપ્ત થાઓ,તું ઇચ્છાનુસાર રૂપ
ધરનાર થાઓ,તને કોઈ દુઃખ ના થાઓ,ને તું જે વખતે જે ઈચ્છા કરે તે શ્રીહરિ ની દયાથી પાર પડો.

તે જ વખતે આકાશવાણી થઇ કે-હે,મુનિવર,તમારું વચન સત્ય થાઓ,કાક મન,વચન,કર્મ થી મારો ભક્ત છે.મારા આનંદ નો પાર ના રહ્યો,મેં ફરીફરી મુનિવર ના ચરણમાં મસ્તક નમાવ્યું.
શ્રીરામની કૃપાથી આવું દુર્લભ વરદાન પ્રાપ્ત કરીને હું આ આશ્રમ માં અહીં આવી ને રહ્યો.

અહીં રોજ રઘુનાથ ના ગુણ ગાઉં છું ને ગવડાવું છું. મને મારી આ કાક-શરીર પ્રત્યે ઘણો ભાવ છે,
કારણ કે જે શરીર થી મને શ્રીરામચરણ માં પ્રેમ થયો ને શ્રીરામ ની કૃપા થઇ દર્શન થયાં,તે શરીર
છોડવાનું મને મન જ થતું નથી,હું કાક છું ને કાક જ રહેવા માગું છું.
હઠ કરી ભક્તિમાર્ગ પર અડગ રહ્યો તો લોમશમુનિએ કાક બનાવ્યો ને દુર્લભ વરદાન પામ્યો.
ભક્તિ નો આવો મહિમા છે,અને આવો ભક્તિ નો મહિમા જાણ્યા પછી પણ જે લોક તેને સેવતા નથી,
તે મૂર્ખ છે,અને કામધેનું પાસે દૂધ માગવાને બદલે આકડા પાસે દૂધ માગે છે.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE