Nov 1, 2011

અષ્ટાવક્ર ગીતા-૧૩


      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
પ્રકરણ-૭

જનક કહે છે કે-
“મારા-રૂપ” (અહં-આત્મા-રૂપ)  મહાસાગર માં.
--“મન-રૂપ” પવન વડે,”જગત-રૂપ” વહાણ આમતેમ ભમે છે (ડોલે છે),
--પરંતુ મને તેનો “ઉદ્વેગ” (અસહિષ્ણુતા-અસહનશીલતા) નથી.   (૧)

“મારા-રૂપ” (અહં-આત્મા-રૂપ)  મહાસાગર માં.
--એની મેળે જ “જગત-રૂપ” તરંગો ઉઠે કે તરંગો શાંત થઇ જાય,પરંતુ તેનાથી,
--નથી “મારામાં” (અહં-આત્મામાં) નથી વૃદ્ધિ થવાની કે નથી કશું ઓછું થવાનું.   (૨)

“મારા-રૂપ” (અહં-આત્મા-રૂપ)  મહાસાગર માં. આ “જગત” તો “કલ્પનામાત્ર” જ છે,  
--અને તેના (તે જગતના) આશ્રય-રૂપ “હું” (અહં-આત્મા) તો,
--અત્યંત “શાંત” અને “આકાર વગરનો” (નિરાકાર) જ છું.     (૩)

“આત્મા” -એ “જગત” માં નથી,અને તે અનંત-નિરંજન સ્થિતિ માં રહેલ “આત્મા” માં “જગત” નથી.
--આથી તેના (તે જગતના) આશ્રય-રૂપ “હું” (અહં-આત્મા) તો,
--“આસક્તિ વગરનો” “નિસ્પૃહ” અને “શાંત”  છું.      (૪)

અહો, “હું” (અહં-આત્મા) તો “ચૈતન્ય” માત્ર છું,અને “જગત” (સંસાર) ઇન્દ્રજાલ (માયા) જેવું છે,
--આથી મારે માટે ત્યાજ્ય (ત્યાગ કરવાનો) અને ગ્રાહ્ય (ગ્રહણ કરવાનો) ની,
--“કલ્પના” પણ ક્યાં થાય? અને કલ્પના કેવી રીતે થાય ?     (૫)

પ્રકરણ-૭-સમાપ્ત-અનુસંધાન-પ્રકરણ-૮

      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE