May 31, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૩૮




      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                 

સ્કંધ પહેલો-૯ (ચાલુ)

ઋષિ મુનિઓએ એક વખત ભગવાન ને પૂછ્યું-કે-
અમને કોઈ સાત્વિક જગ્યા બતાવો. જે ભૂમિ અમને ભજન મા સાથ આપે.
પરમાત્મા એ ઋષિ મુનિ ઓ ને એક ચક્ર આપ્યું. અને કહ્યું-આ ચક્ર જ્યાં સ્થિર થાય-ત્યાં તપ કરજો.
ઋષિ મુનિઓ ચક્ર લઇ ચાલ્યા છે. ફરતાં-ફરતાં  નૈમિષારણ્યની ભૂમિ પર આવ્યા છે. ત્યાં ચક્ર સ્થિર થયું.
સુધી મુનિઓ એ આ ભૂમિ પર તપ કર્યું છે.
(પરમાત્મા એ આપણ ને મન-રૂપી ચક્ર આપ્યું છે-જે સતત ગતિશીલ રહેતું હોય છે--કોઈ સાત્વિક ભૂમિ ઉપર જલ્દી સ્થિર થાય છે. અને જો મન રૂપી- ચક્ર -સ્થિર થાય- તો જ- તપ –સાધન થઇ શકે)

આ નૈમિષારણ એ સાત્વિક ભૂમિ છે. તેમાં અઠ્યાસી હજાર ઋષિ ઓ નું બ્રહ્મ-સત્ર થયું છે.
ભાગવતની કથા એ યજ્ઞ નથી પણ સત્ર છે.
યજ્ઞ અને સત્ર વચ્ચે ઘણો તફાવત છે.
યજ્ઞ માં-યજ્ઞ કરનારો જ યજમાન છે. જયારે સત્ર માં દરેક શ્રોતા –એ યજમાન છે.
યજ્ઞ માં માત્ર એક વ્યક્તિ ને યજ્ઞ નું પૂર્ણ ફળ મળે છે. બીજાને યજ્ઞ નું પૂર્ણ ફળ મળતું નથી.
યજ્ઞ માં ફળ ની વિષમતા છે. જયારે સત્ર માં –કથા માં –દરેક ને સરખું ફળ મળે છે.
ફળ માં સામ્ય-એનું નામ સત્ર- અને ફળ માં વિષમતા તેનું નામ -યજ્ઞ.
કથામાં હજારો રૂપિયા ખર્ચનાર –અને જે ગરીબ થી કઈ થઇ શકે નહિ-તે-
વંદન કરે તો તેવા ફક્ત વંદન કરનારને-એમ બંને ને સરખું ફળ મળે છે.

તે બ્રહ્મ-સત્ર  માં એકવાર –સૂતજી –પધાર્યા છે.
શૌનક્જીએ –સૂતજી ને પ્રશ્ન કર્યો છે કે-
જીવ માત્ર નું કલ્યાણ શાથી થાય તે કહો. કલ્યાણ નું સાચું સ્વરૂપ બતાવો.

કેટલાક માને છે –કે અમે બંગલામાં રહીએ છીએ –એટલે કલ્યાણ થઇ ગયું.
કેટલાક માને છે-કે અમે મોટર માં ફરીએ છીએ-એટલે કલ્યાણ થઇ ગયું.
પણ રસ્તામાં મોટર માં પંક્ચર પડે ત્યારે ખબર પડે –કે- કેટલું કલ્યાણ થયું છે.

“મનુષ્ય માત્ર નો કલ્યાણ થાય તેવો ઉપાય બતાવો. કળિયુગ માં બુદ્ધિ નો-શક્તિનો-નાશ થયો છે. તેથી
રોગો બહુ વધ્યા છે. આ યંત્ર યુગ માં લોકો ને કામ કરવાની ઈચ્છા થતી નથી. આરામ કરવાથી તન-મન
બગડે છે. કલિયુગના શક્તિ હીન માણસો પણ જે સાધન કરી શકે તે સાધન બતાવો.
આ કલિયુગના મનુષ્યો મંદ બુદ્ધિવાળા અને મંદ શક્તિવાળા છે. તેથી સાધન કઠણ હશે તો તે કરશે નહિ.
કોઈ સરળ સાધન બતાવો. સાધન સરળ હશે તો તે કરી શકશે.”

કળિયુગ ના માણસો –ભોગી- છે એટલે તેમને –મંદ બુદ્ધિ-શક્તિ વાળા કહ્યા છે. કળિયુગ ના માણસો એટલા ભોગી
છે કે-એક આસને બેસી –આઠ કલાક ધ્યાન કરી શકશે નહિ.(આઠ મિનીટ કરે તો ય ઘણું!!),
જેનું શરીર સ્થિર નથી-જેની આંખ સ્થિર નથી-તેનું મન સ્થિર થઇ શકતું નથી.
કળિયુગ ના માનવી પોતાને ચતુર-બુદ્ધિ વાળો  સમજે છે-
પણ વ્યાસજી ના પાડે છે.
સંસાર ના વિષયો પાછળ પડે તે ચતુર શાનો ?
વ્યવહારના કાર્ય માં મનુષ્ય જેવો સાવધાન રહે છે-તેવો પરમાત્મા ના કાર્ય માં સાવધાન રહેતો નથી.
પૈસા ગણે ત્યારે બહુ સાવધાન પણ આત્મકલ્યાણ ના કાર્ય માં ઉપેક્ષા રાખે છે.
જે કરવું જોઈએ તે કરતો નથી-તે બુદ્ધિમાન કહેવાય ?

શાસ્ત્રો તો કહે છે કે- સો કામ છોડી ભોજન કરો-હજાર કામ છોડી સ્નાન કરો-લાખ કામ છોડી દાન કરો-
અને કરોડ કામ છોડીને પ્રભુનું સ્મરણ કરો.-ધ્યાન કરો-સેવા કરો.

ઘરના કાર્યો કર્યા પછી-માળા ફેરવવાની નહિ-પરંતુ પ્રભુ ના નામ નો જપ કર્યા પછી બધાં કાર્યો કરવાં.
કળિયુગ ના મનુષ્યો જે કરવાનું નથી તે પહેલું કરે છે-અને જે કરવાનું છે- તે કરતાં નથી.
શું આ મંદ બુદ્ધિ નથી ? એટલે વ્યાસજી એ કળિયુગ ના માનવી ને મંદ-બુદ્ધિ –શક્તિ વાળા કહ્યા છે.

ઈશ્વર વિના સંસારના બધાં વિષયો-પ્રેય(થોડો સમય પ્રિય લાગે અને પછી અણગમો થાય તે) છે.-
શ્રેય (જે વિષય -કાયમ પ્રિય લાગે)-માત્ર પરમાત્મા છે.
પ્રેય ને છોડી -શ્રેય ને પકડે-એ –જ બુદ્ધિમાન છે.

બહુ પૈસા મળે તે ભાગ્યશાળી નથી. અતિ સંપત્તિ વધે-એટલે મનુષ્ય પ્રમાદી થાય છે. અતિ સંપત્તિ મળે –
એટલે તેના માં વિકાર-વાસના વધે છે.
પરંતુ-જેને ભજનાનંદી સાધુ નો સત્સંગ મળે તે ભાગ્યશાળી છે.
કળિયુગ નો માનવી -મંદભાગી –છે. એને ભજનાનંદી સાધુનો સંગ મળતો નથી.-
અને કદાચ મળે છે તો તે વધારે ટકતો નથી.

અઠ્યાસી હજાર શ્રોતાઓ છે.પણ લાઉડ-સ્પીકર વગર સર્વ સાંભળી શકે છે.
તે વખતે મંત્ર શક્તિ હતી-હવે યંત્ર શક્તિ થઇ ગઈ છે.
તે વખતે કહે છે કે -કથા એક હજાર વર્ષ ચાલેલી. (પણ વક્તા નો અવાજ બેઠેલો નહિ.)

પહેલા સ્કંધ નો-આ પહેલો અધ્યાય-ને પ્રશ્નાધ્યાય પણ કહે છે.

શૌનક્જી એ સૂતજી ને અનેક પ્રશ્નો કર્યા છે.
શ્રેય પ્રાપ્તિનું સાધન શું છે ? તે સમજાવો. શ્રીકૃષ્ણ પ્રગટ કેમ થયા ? તેનું કારણ કહો.
ભગવાન ના સ્વધામ પધાર્યા પછી કળિયુગ માં અધર્મ વધી જશે –તો ધર્મ કોના શરણે જશે ?
પ્રભુ કૃપાથી તમે અમને મળ્યા છો. એવી પ્રેમથી કથા કહો કે-જેથી અમારા હૃદય પીગળે.”
                                                                                    
પરમાત્માનાં દર્શન ની આતુરતા વગર સંત મળતા નથી. પ્રભુકૃપાથી સંત મળે છે.
સ્વાદ ભોજન માં નહિ પણ ભુખ માં છે. મનુષ્ય ને પરમાત્મા ને મળવાની ભુખ ન જાગે, ત્યાં સુધી –
સંત મળે તો પણ તેણે સંત માં –સદભાવ થતો નથી. તેનું એક જ કારણ છે કે-
જીવ ને ભગવત-દર્શન ની ઈચ્છા જ થતી નથી.

      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
     INDEX PAGE