ભાગવત રહસ્ય-૪૭

     
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
         INDEX PAGE               

સ્કંધ પહેલો-૧૮ (ચાલુ)

નારદજી કહે છે કે-સાંભળો.
હું સાત-આઠ વર્ષ નો હોઈશ.મારા પિતા નાનપણ માં મરણ પામેલા.તેથી મને મારા પિતા બહુ યાદ નથી.
પણ મારી મા એક બ્રાહ્મણ ના ઘરમાં દાસી તરીકે કામ કરતી હતી. હું દાસી-પુત્ર હતો. હું ભીલ ના બાળકો સાથે રમતો.
મારા પૂર્વ જન્મ ના પુણ્ય નો ઉદય થતાં-અમે જે ગામ માં રહેતા હતા-ત્યાં ફરતા ફરતા કેટલાક ભજનાનંદી સંતો આવ્યા.
ગામ લોકો એ તેમનું સન્માન કર્યું. કહ્યું કે- ચાર મહિના અમારા ગામ માં રહો. તમારા જ્ઞાન-ભક્તિ નો અમને લાભ આપો.
અને સંતો ને કહ્યું-આ બાળકને અમે તમારી સેવામાં સોંપીએ છીએ.તે તમારા વાસણ માંજ્શે-કપડાં ધોશે-પૂજાના ફૂલો લાવશે.
ગરીબ વિધવા નો છોકરો છે. પ્રસાદ પણ તમારી સાથે જ લેશે.

“સાચાં સંત મળવા મુશ્કેલ છે-કદાચ મળે તો એવા સંતો ની સેવા મળવી મુશ્કેલ છે.
મને સંતો ના એકલા દર્શન જ નહિ-પણ સેવા કરવાનો પણ લાભ મળ્યો.
મારા ગુરુ-પ્રભુ ભક્તિ થી રંગાયેલા હતા.સાચા સંત હતા. અમાની હતા-બીજાને માન આપતા હતા.
મને તેમના પ્રત્યે સદભાવ જાગ્યો.એમના સંગ થી મને ભક્તિ નો રંગ લાગ્યો.
ગુરુ એ મારું નામ હરિદાસ રાખ્યું.
ગુરુદેવ પ્રેમ ની મૂર્તિ હતા.સંતો ને સર્વ પ્રત્યે સદભાવ હોય છે,પણ મારા પર ગુરુદેવે વિશિષ્ટ કૃપા કરી.
ગુરુજી જાગે તે પહેલાં હું ઉઠતો.ગુરુજી સેવા કરે ત્યારે ફૂલ-તુલસી હું લઇ આવતો.
મારા ગુરુજી આખો દિવસ વેદાંત ની-બ્રહ્મ-સૂત્ર ની ચર્ચા કરે પણ રોજ રાતે કૃષ્ણ-કથા ,કૃષ્ણ કિર્તન કરે.
કનૈયો તેમને બહુ વહાલો.તેમના ઇષ્ટ દેવ બાલકૃષ્ણ હતા.”

આ ઋષિઓ-સંતો –બાલકૃષ્ણ ની આરાધના કરે છે.બાળક જલ્દી પ્રસન્ન થાય છે. કનૈયા નો કોઈ ભક્ત –તેને બોલાવે તો –
લાલો –દોડતો આવે છે.

“મારા નાનપણ થી એક-બે ગુણો હતા.હું વહેલો ઉઠતો.-વહેલો ઉઠનાર –સંતો ને ગમે છે.
હું બહુ ઓછું બોલતો. બહુ બોલનાર-સંતો ને ગમતા નથી.
મારા મા વિનય હતો-ગુરુદેવ પાસે હાથ જોડી હું ઉભો રહેતો.”

“એક દિવસ કથા મા મારા ગુરુદેવ બાલકૃષ્ણ ની બાળ-લીલા નું વર્ણન કરતાં હતા.તે મેં સાંભળી. બાળ-લીલા મા પ્રેમ છે.
નાનાં બાળકો- કનૈયા ને બહુ વહાલા લાગે. શ્રી કૃષ્ણ નો મિત્ર પ્રેમ અલૌકિક છે. મિત્રો માટે એ માખણચોર બન્યા છે.
ચોરી કરી માખણ પોતે ખાધું નથી-મિત્રો ને ખવડાવ્યું છે. ગુરુદેવે બાળ લીલા નું એવું વર્ણન કર્યું –કે મને બહુ  આનંદ થયો.
કથા શ્રવણ થી લાલા- માટે સદભાવ જાગ્યો. મારું-કોળીઓના –બાળકો સાથે રમવાનું છૂટી ગયું. હું રમવાનું ભૂલી ગયો-અને
રોજ કથા મા જવા લાગ્યો. શ્રી કૃષ્ણ લીલા મા એવું આકર્ષણ છે. કે જે સાધુ-સન્યાસી ઓના મન ને પણ ખેચી લે છે.”

સંતો ની આંખ શુદ્ધ હોય છે. પવિત્ર હોય છે. સંતો આંખમાં પરમાત્મા ને રાખે છે. તેથી તેમનામાં અલૌકિક શક્તિ હોય છે.
સંત ત્રણ પ્રકારે કૃપા કરે છે.
સંત જેની તરફ વારંવાર કૃપા દ્રષ્ટિ થી નિહાળશે –તેનું જીવન સુધારી જશે.
માળા કરતાં –જેને સંભાળશે-તેનું જીવન ધન્ય  થશે.
પ્રેમ માં જેને ભેટી પડે-તેનું કલ્યાણ થશે.

ગૌરાંગ મહાપ્રભુ ના ચરિત્ર મા કથા આવે છે. તેમને એક એક યવન (અંગ્રેજ)પર કૃપા કરેલી.
વૈષ્ણવો ના કિર્તન થી એક યવન ની નિંદ્રા મા ભંગ થાય. તેથી તે યવન વૈષ્ણવો ને ચાબુક થી મારે છે.
મહાપ્રભુ એ આ સાંભળ્યું. હું આજે ત્યાં કિર્તન કરીશ.’હરિ બોલ-હરિ બોલ’કરતાં ત્યાં ગયા છે.પેલો અધમ જીવ હતો.
તે મહાપ્રભુ ને મારવા ગયો. મહાપ્રભુ તેણે પ્રેમ થી ભેટી પડ્યા. યવન ના જીવન મા પલટો આવ્યો.
સંત જેને પ્રેમ થી ભેટી  પડે છે-તેણે કૃષ્ણ-પ્રેમ નો રંગ લાગે છે.

“મારા ગુરુ મને પ્રેમ થી મને વારંવાર નિહાળે. ગુરુજી કહે-આ છોકરો બહુ ડાહ્યો છે. જાતિ હીન છે પણ કર્મહીન નથી.
એક દિવસ સંતો જમી રહ્યાં પછી-હું તેમના પતરાળાં ઉઠાવતો હતો. મને ભુખ લાગી હતી.
ગુરુજી મને આમ સેવા કરતાં જોઈ રહ્યાં હતા-તેમનું હૃદય પીગળ્યું-મને પૂછ્યું -કે-હરિદાસ ,તેં ભોજન કર્યું કે નહિ?
મેં હાથ જોડી વિવેક થી કહ્યું-કે-હું સંતો ની સેવામાં છું.સેવા કર્યા પછી-ભોજન લઈશ.
ગુરુદેવે આજ્ઞા કરી કે-પતરાળાં માં- મેં જે રાખ્યું છે તે તારા માટે રાખ્યું છે. આ મહાપ્રસાદ છે.
મારા જીવ નું કલ્યાણ થાય તેવી ભાવના થી તેમને પ્રસાદ આપ્યો અને મેં ખાધો.”

શાસ્ત્ર ની મર્યાદા છે-કે-ગુરુજી ની આજ્ઞા વિના –ગુરુજી નું ઉચ્છીષ્ઠ (છોડી દીધેલું) ખાવું નહિ.
આનું (શિષ્ય નુ)કલ્યાણ થાય –એવી ભાવના થી ગુરુ પ્રસાદ આપે ત્યારે તે પ્રસાદ મા દિવ્ય શક્તિ આવે છે.
સંત કલ્યાણ ની ભાવના થી પ્રસાદ આપે તો કલ્યાણ થાય છે.
સંત નું હૃદય પીગળતાં- તે બોલી ને આપે ત્યારે –તે પ્રસન્ન થયા છે-તેમ સમજવું.

“એક તો બાલકૃષ્ણ નો એ પ્રસાદ હતો-વળી મારા ગુરુજી આરોગેલા એટલે એ મહાપ્રસાદ થયો. મેં પ્રસાદ ગ્રહણ કર્યો.
મારા સર્વ પાપ નાશ પામ્યાં.મારી બુદ્ધિ સુધરી,મને ભક્તિ નો રંગ લાગ્યો. કૃષ્ણ પ્રેમ નો રંગ લાગ્યો.
તે દિવસે હું કિર્તન મા ગયો-તે વખતે મને નવો જ અનુભવ થયો. કિર્તન મા અનેરો આનંદ આવ્યો અને હું નાચવા લાગ્યો.
હું દેહભાન ભૂલી ગયો. ભક્તિ નો રંગ મને તે જ દિવસથી લાગ્યો. ચાર મહિના પછી મને બાલકૃષ્ણ નો અનુભવ થયો.”

સંપત્તિ આપી સુખી કરવા એ સંત નું કામ નથી. સાચા સંતો જયારે કૃપા કરે છે ત્યારે પાપ છોડાવે છે.
સાચા સંત- સંપત્તિ કે સંતતિ આપીને સુખી કરતાં નથી –પણ સન્મતિ આપીને સુખી કરે છે.
ભગવત પ્રેમ વધારી- ભગવત પ્રેમ સિદ્ધ કરી આપી-ભક્તિ નો રંગ લગાડી સુખી કરે છે.
સાચા સંત-કૃષ્ણ પ્રેમ ના માર્ગ માં- પ્રભુ પ્રેમ ના માર્ગ માં-વાળે છે.

     
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
      INDEX PAGE