ભાગવત રહસ્ય-૬૬

       
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
 INDEX PAGE                           

સ્કંધ પહેલો-૩૭ (ચાલુ)

ભીષ્મે કરેલી સ્તુતિ અનુપમ છે. એને ભીષ્મસ્તવરાજ સ્તોત્ર પણ કહે છે.
ભીષ્મ મહાજ્ઞાની હતા-તેમ છતાં પ્રભુ પ્રેમ માં તન્મય થઈને ભગવતસ્વરૂપ માં લીન થયા છે. કૃતાર્થ થયા છે.
તે બતાવે છે કે ભક્તિ જ શ્રેષ્ઠ છે.
સાધન ભક્તિ (મર્યાદા ભક્તિ) કરતાં કરતાં –સાધ્ય ભક્તિ(પુષ્ટિભક્તિ) સિદ્ધ થાય છે.

કબીર કહે છે--જબ તુમ આયે જગત મેં જગ હસે તુમ રોય –ઐસી કરની કર ચલો તુમ હસે જગ રોય.
જયારે જન્મ થયો ત્યારે તમે રડતા હતાં અને જગત આનંદ માનવી હસતું હતું. પણ જગત માંથી જયારે તમે જાવ –ત્યારે એવા
સુકૃત્ય કરીને જાવ-કે-તમને તમારી ફરજ બજાવ્યા નો પૂર્ણ સંતોષ હોય-પ્રભુ પ્રેમ માં તન્મય હોવ-તો તમે હસતા હોવ –અને
જગતને તમારી ખોટ એટલી- સાલે કે-જગત તમારાં માટે રડે.

માનવ જીવન ની છેલ્લી પરીક્ષા મરણ છે. જેનું જીવન સુધરે તેનું મરણ સુધરે.જીવન એનું સુધરે જેનો સમય સુધરે.
કે જેને સમયની કિંમત છે.
ગયેલી સંપત્તિ મળશે પણ ગયેલો સમય નહિ મળે. પ્રતિક્ષણ નો જે સદુપયોગ કરે,તેનું મરણ સુધરે.
કણ અને ક્ષણ નો દુરુપયોગ ન કરો, પ્રતિ દિન સંયમ અને ઈશ્વરનું સ્મરણ-કરે તેનું મરણ ભીષ્મ ની જેમ સુધરે.
અંતકાળ નો સમય બહુ કઠણ છે. તે વખતે પ્રભુ નું સ્મરણ બહુ કઠણ છે.

ભીષ્મ જ્ઞાન નો ભરોસો રાખતા નથી,
ભક્તિ થી પ્રભુ ની શરણાગતિ સ્વીકારી છે-તો પ્રભુ મરણ સુધારવા-સદગતિ આપવા પધાર્યા છે.

ભીષ્મ ના મરણ થી યુધિષ્ઠિર અને સર્વ ને દુઃખ થયું પણ –દાદા ને સદગતિ મળી –તેથી આનંદ થયો છે.
યુધિષ્ઠિર-હસ્તિનાપુર માં રાજ્ય કરવા લાગ્યા. ધર્મ ના પાલન થી સર્વ લોકો સુખમાં જીવે છે.

સૂતજી કહે છે-કે-ધર્મરાજા ના રાજ્ય માં ધર્મ નું શિક્ષણ આપવામાં આવતું હતું.

ધર્મરાજાને ને ગાદી એ બેસાડી,શ્રી કૃષ્ણ-દ્વારકા પધારે છે. હસ્તિનાપુરના લોકો રથયાત્રા નાં દર્શન કરે છે.
શ્રીકૃષ્ણ દ્વારકા માં આવ્યા ત્યારે –નગરજનો કહે છે-કે-આપની કૃપાથી સર્વ સુખ હતું પણ એક દુઃખ હતું કે-આપનાં દર્શન થતાં નહોતાં.
સર્વ ને કૃષ્ણ દર્શન ની આતુરતા છે.

અગિયારમાં અધ્યાય માં શ્રીકૃષ્ણ દ્વારકા પધાર્યા તે કથા છે. બારમાં અધ્યાય માં પરીક્ષિત ના જન્મ ની કથા છે.
પવિત્ર સમયે-ઉત્તરાએ બાળક નો જન્મ આપ્યો. બાળક જન્મ્યા પછી ચારે બાજુ જોવા લાગ્યો. મા ના  પેટમાં ચતુર્ભુજ સ્વરૂપે જે પુરુષ
દેખાતા હતા તે ક્યાં છે ?
પરીક્ષિત ભાગ્ય શાળી છે કે તેને માતાના ગર્ભ માં-જન્મતાં પહેલાં જ પરમાત્મા નાં દર્શન થયાં છે.

યુધિષ્ઠરે બ્રાહ્મણો ને પૂછ્યું-કે –આ બાળક કેવો થશે ?
બ્રાહ્મણો એ કહ્યું-સર્વ ગ્રહો દિવ્ય પડ્યા છે-માત્ર એક મૃત્યુંસ્થાન બગડેલું છે.એનું મૃત્યુ સર્પ દંશ થી થશે.
યુધિષ્ઠિરને આ સાંભળી દુઃખ થયું. મારા વંશ નો દિકરો સર્પ દંશ થી મ્રત્યુ પામે તે યોગ્ય નથી.
ત્યારે બ્રાહ્મણો એ આશ્વાસન આપ્યું-કે-સર્પ સંશ થી તેનું મ્રત્યુ ભલે થશે-પણ તેને સદગતિ મળશે.તેના બીજા ગ્રહો સારા છે. તે ગ્રહો
જોતાં લાગે છે કે-આ જીવાત્મા નો આ છેલ્લો જન્મ છે.
પરીક્ષિત રાજા ધીમે ધીમે મોટા થયા છે. ચૌદ-અને પંદરમાં અધ્યાય માં ધ્રુતરાષ્ટ્ર અને પાંડવો ના મોક્ષ ની કથા કહી છે.  
પછી-સોળમા અધ્યાય થી પરીક્ષિત ચરિત્ર નો આરંભ કર્યો છે.

આ બાજુ વિદુરજી તીર્થયાત્રા એ નીકળેલા-તે ફરતાં ફરતાં પ્રભાસ ક્ષેત્ર માં આવ્યા છે. વિદુરજી ને ખબર પડી કે-સર્વ કૌરવો નો
વિનાશ થયો છે.ધર્મ રાજા ગાદી પર વિરાજ્યા છે-એક મારો ભાઈ ધર્મરાજા ને ત્યાં ટુકડા ખાવા પડ્યો છે.
વિદુરકાકા પધાર્યા છે-ધર્મરાજા તેમનું સ્વાગત કરે છે. વિદુરકાકા માન લેવા આવ્યા નહોતા પણ-પોતાના બંધુ ને –બંધન માં થી
છોડાવવા આવ્યા છે.

વિદુરજીએ ૩૬ વર્ષ તીર્થ યાત્રા કરી છે.સંતો તીર્થ યાત્રા કરી તીર્થ ને પાવન કરે છે.
બાકી શાસ્ત્ર માં લખ્યું છે કે-
ઉત્તમા સહજાવસ્થા –મધ્યમા ધ્યાન ધારણા –અધમા મૂર્તિપૂજા-તીર્થ યાત્રા અધમાધમા
તેનું કારણ એ છે કે-તીર્થ યાત્રા માં –બીજી ચિંતા ઓ માં ઈશ્વરનું નિયમ થી ધ્યાન થતું નથી.સત્કર્મ નિયમ થી થતું નથી.
ઘણા તો હવાફેર- કે -મોજ-મજા કરવા તીર્થ સ્થાને જતાં હોય છે.

       
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
 INDEX PAGE