Sep 24, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૨૩

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૪૬

અક્રૂર કોણ ?જે ક્રૂર નથી તે અક્રૂર.
જે ક્રૂર છે તે શ્રીકૃષ્ણ ને લાવી શકે નહિ,જેનું મન અક્રૂર હોય તે ભગવાન ને ઘેર લઇ આવે.

કંસે અક્રૂર ને કહ્યું કે-કાકા,મારું એક ખાસ કામ કરવાનું છે. નારદજી એ કહ્યું છે કે દેવકી નો આઠમો પુત્ર શ્રીકૃષ્ણ એ મારો કાળ છે.વસુદેવે દગો કર્યો છે,અને દેવકીના તે આઠમા પુત્રને ગોકુળમાં મૂકી આવ્યા છે.
હું પણ દગો કરી ને શ્રીકૃષ્ણ ને મારી નાખીશ.મેં આ તો યજ્ઞ નું એક બહાનું કર્યું છે,મારા કાળ ને મારવા માટે મેં પણ ષડયંત્ર રચ્યું છે,જ્યાં સુધી મારો કાળ જીવે છે,ત્યાં સુધી મને સુખ નથી.

નંદબાબા ને ધનુષ્યયજ્ઞ માં આમંત્રણ આપવા જાવ,નંદબાબાને કહેજો, યજ્ઞ ના દર્શન કરવા,
બલરામ-શ્રીકૃષ્ણ ને સાથે લઈને આવે.નંદજી ને ખાતરી થાય કે-કંસ ને અમારા પર બહુ પ્રેમ છે,
તેટલા માટે મારો સોનાનો રથ તેમને લઇ લાવવા લઇ જજો.
કાકા,આ ગુપ્ત વાત બીજા કોઈને કહેશો નહિ,મારું આટલું કામ તમે કરો.

અક્રૂરજી એ કહ્યું-વિચાર કરવા એ મનુષ્ય ના હાથની વાત છે,પણ તે સફળ થાય કે નહિ તે ઈશ્વરાધીન છે.
પ્રારબ્ધ અનુકૂળ હોય,પરમાત્માની કૃપા હોય તો વિચાર સફળ થાય છે,
પણ આપની આજ્ઞા છે તો આવતી કાલે હું ગોકુળ જઈશ.

અક્રૂરજી  ઘેર આવ્યા છે.તેમને રાત્રે નિંદ્રા આવતી નથી.
આજ ની રાત ક્યારે પુરી થશે? આવતીકાલે મારે ગોકુળ જવાનું છે,આવતી કાલે મને કનૈયા ના દર્શન થશે.
મારો બ્રહ્મ-સંબંધ થશે. વિચારોમાં ને વિચારોમાં અક્રૂરજી શ્રીકૃષ્ણ ના દર્શન માટે વ્યાકુળ થયા છે.

પ્રાતઃકાળ થયો છે.અક્રૂરજી સ્નાન-સંધ્યાદિક કર્મ થી પરવાર્યા છે.કંસ નો સોના નો રથ લેવા આવ્યો છે.
કંસ ના પોતાના ખાસ રથમાં અક્રૂર ગોકુળ જવા નીકળ્યા છે.
રસ્તે જતાં અક્રૂર ભગવાન ના જ વિચાર કરે છે. “હું ભાગ્યશાળી કે આજે મને ભગવાન ના દર્શન થશે.
હું અધમ છું,,પાપી છું,નાલાયક છું,પણ શરણાગત છું.શું મારા ભગવાન મને નહિ અપનાવે ?
મારા ભગવાન મને જરૂર અપનાવશે,આજે હું શ્રીકૃષ્ણ નો થઈશ,આજે મારો જન્મ સફળ થશે.”

રસ્તે ચાલતાં અક્રૂરજી પરમાત્મા નું સ્મરણ કરે છે.તે વિચારે છે કે-મારો ભાગ્યોદય થયો છે,મારા જેવા કામીને શ્રીકૃષ્ણ ના દર્શન થાય નહિ,પણ મારા ઉપર ઠાકોરજી ની કૃપા ઉતરી છે,શ્રીકૃષ્ણે મને અપનાવ્યો છે,
તેથી જ મને કંસે મોકલ્યો છે.મારા જેવા ને શ્રીકૃષ્ણ ના દર્શન તો અતિદુર્લભ છે,પણ પૂર્વજન્મ માં મેં કોઈ
પુણ્ય કર્યાં હશે.તે પુણ્ય નો ઉદય થયો છે,તેથી પરમાત્મા નાં દર્શન કરવા જાઉં છું.

અક્રૂરજી ને શુભ શુકન થવા લાગ્યા છે,જમણી બાજુએ વાછડાં સાથે ગાય નાં દર્શન થયાં છે,
જમણી આંખ ફરકે છે, અક્રૂરજી વિચારે છે કે-સાયંકાળે હું ગોકુળ પહોચીશ,તે વખતે શ્રીકૃષ્ણ ગૌશાળા માં પધાર્યા હશે,ગાયો દોહવાની તૈયારી થતી હશે,ગોપાળમિત્રો પણ ત્યાં હશે,હું શ્રીકૃષ્ણ સાથે ગોપબાળકો ને પણ વંદન કરીશ.તેઓ ભગવાન સાથે રમે છે,એટલે તે પણ વંદનીય છે.હું તો ઇન્દ્રિયો સાથે રમતો હતો.
મારા શ્રીકૃષ્ણ ને સાષ્ટાંગ પ્રણામ કરીશ,મારે પ્રભુ પાસે કશું માગવું નથી,મારે તો પ્રભુ ને કહેવું છે,કે-
હજારો જન્મથી વિખુટો પડેલો જીવ તમારા શરણે આવ્યો છે,આ જીવ ને અપનાવો.
કૃપાનાથ,કૃપા કરો,એક વાર કહી દો કે હું તમારો છું.કનૈયો મને સ્નેહાળ દૃષ્ટિ થી નિહાળશે એટલે હું
પવિત્ર થઇ જઈશ.હું વંદન કરીશ એટલે પ્રભુ ની પ્રેમભીની નજર મારા પર પડશે.

અક્રૂરજી શ્રીકૃષ્ણ ના વિચારો માં એવા તન્મય થયા છે કે-તેમને થયું કે પોતે ગોકુળ પહોંચી ગયા છે,અને
પ્રભુએ કૃપા કરી પોતાનો વરદહસ્ત મારા મસ્તક ઉપર પધરાવ્યો.એમ વિચારોમાં પોતાનો જ હાથ
પોતાના મસ્તક પર મુક્યો છે.અક્રૂરજી નું તન રસ્તામાં છે પણ મન ગોકુળ પહોંચી ગયું છે.
ચિંતન માં આવી એકાગ્રતા થાય ત્યારે ભગવાન મળે છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE