Sep 25, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૨૪

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૪૭


મનુષ્ય અક્રૂરજી ની જેમ તન્મય થાય,તેમની જેમ પવિત્ર વિચારો કરે તો જીવન સફળ થાય.
પણ મનુષ્ય તો વિચારે છે કે-બે વર્ષ આવો ધંધો સારો ચાલશે તો મોટર લાવીશ અને બંગલો બનાવીશ.
કેવળ સુખ ભોગવવાના આવા વિચારો કરવાથી,આત્મશક્તિ નો નાશ થાય છે,

જીવ ધારે તે થતું નથી,પણ ઈશ્વર જે ધારે તે થાય છે.(ધાર્યું ધણી નું થાય છે).
પવિત્ર વિચારો કરવાથી હૃદય પવિત્ર અને શુદ્ધ બને છે.
આત્મા માં જે શક્તિ છે તે પરમાત્મા ની છે, (આત્મા અને પરમાત્મા એક છે.)
તેથી તો કહ્યું છે-કે-“તન્મે મનઃ શિવસંકલ્પમસ્તુ.” (મારું મન હંમેશા શુભ સંકલ્પો કરે)

વેદાંત કહે છે-કે-કોઈ પણ વિચાર કર્યા વિના મન ને સંકલ્પ વગરનું બનાવો.તો શાંતિ મળશે.
કોઈ પણ સંકલ્પ કર્યા વગર શાંતિ થી બેસો તો મન ની શક્તિ વધે છે,તે પછી પ્રકાશ દેખાય છે.
પણ મન સંકલ્પ વગરનું થતું નથી.મન ને સંકલ્પ વગરનું કરવું કઠણ છે.કારણકે –
મન સંકલ્પ કર્યા વગર રહી શકતું નથી.
તેથી ભક્તિમાર્ગ ના આચાર્યો કહે છે કે-સંકલ્પ કરો તો ભગવાન ના માટે જ કરો.

એકદમ સંકલ્પ નો ત્યાગ થઇ શકતો નથી,પણ-
મન ને પ્રતિકૂળ સંકલ્પમાંથી હટાવી ,અને અનુકૂળ સંકલ્પ માં સ્થિર કરવું જોઈએ.અને અનુકૂળ સંકલ્પ તે
“ભગવદ સંકલ્પ” છે. જેનાથી મન સુધરે છે.લૌકિક સંકલ્પો થી મન બગડે છે.
રોજ એવી ભાવના કરવાની કે -પરમાત્મા તેમનો વરદ હસ્ત મારા મસ્તક પર પધરાવે છે.
પ્રભુએ હજુ અક્રૂરજી ના માથા પર હાથ પધરાવ્યો નથી,પણ અક્રૂરજી હજુ શુભ સંકલ્પ કરે છે,અને
તેમના બધા શુભ સંકલ્પો પ્રભુ એ પૂર્ણ કર્યા છે.

અક્રૂર વિચારે છે કે-પરમાત્મા તો સર્વના પિતા છે,પણ તેઓ વસુદેવ ના ત્યાં પ્રગટ થયા છે.
હું વસુદેવ નો પિતરાઈ ભાઈ થાઉં છું,જો કે હું પાપી છું અને લાયક નથી,પણ ઉંમરમાં વૃદ્ધ છું, એટલે,
તેથી મારા ભગવાન મને નામ થી નહિ પણ “કાકા” કહી ને બોલાવશે. અને મને જયારે મારા ભગવાન
“કાકા” કહી ને બોલાવશે ત્યારે બહુ આનંદ થશે.હું ધન્ય થઇ જઈશ.
મારા કૃષ્ણ મને “કાકા ઉભા થાવ” તેમ નહિ કહે ત્યાં સુધી હું ઉઠીશ નહિ.એ એકવાર મને “કાકા” કહી ને
સંબોધન કરશે એટલે મારો જન્મ સફળ થશે.એ જેને એકવાર અપનાવે છે પછી તેને છોડતા નથી.

મોટા મોટા રાજાઓ ને જગત ભૂલી ગયું છે.જેને બહુ માન મળે તો તે રાજી થાય છે,તેનામાં અહમ આવે છે,અને તેના પુણ્ય નો નાશ થાય છે.
જગતમાં કોઈ માન આપે તો બહુ રાજી થવું નહિ કે કોઈ માન ના આપે તો નારાજ થવું નહિ.
માન અપમાન ની અસર જેના પર ના થાય તે જ ભક્તિ કરી શકે છે.(નિર્માનમોહા,જીત સંગ દોષા)

માત્ર પ્રભુ જેને માન આપે છે,તેનું જીવન સફળ થાય છે.ભગવાન જેને માન ના આપે તેનું જીવન વૃથા છે.
જીવમાત્ર ને માન ની ભૂખ છે.પરમાત્મા જેને માન આપે ત્યારે જ તે માન ની ભૂખ શાંત થાય છે,બાકી,
જગતમાં બહુમાન મળે તો તે ભૂખ શાંત થતી નથી.વધુ ને વધુ માન ની આશા રહે છે,અને
જગત જો સારું બોલે તો,સદભાવ જાગે અને જેવું ખરાબ બોલે એટલે કુભાવ આવે છે.
જગત માન પણ આપે અને અપમાન પણ આપે.
પણ પ્રભુ હંમેશા માન જ આપે છે,પ્રભુ માન આપે તો જીવન ધન્ય બને છે.માટે જ,અક્રૂરજી ની જેમ,
પ્રભુ માન આપે તેવા જ કર્મો કરવા જોઈએ અને પ્રભુ માન આપે તેવા જ સંકલ્પ કરવા જોઈએ.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE