May 19, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૦૧

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૨૪

આ બાજુ બાલકૃષ્ણલાલ ને ખબર પડી કે-શંકરજી આવ્યા છે –પણ મા બહાર કાઢતી નથી.....
બહાર નીકળવા માટે ટે જોરથી રડવા લાગ્યા. હજાર વાનાં કર્યા છતાં લાલો શાંત થતો નથી.
રડતાં રડતાં કનૈયો હાથ ઉંચા કરી ને બતાવે છે-કે મારે બહાર જવું છે,પણ મા,બહાર લઈ જતી નથી.

ગોપીઓ દોડતી દોડતી આવી છે,
ત્રણ ચાર દિવસમાં તો બિલકુલ રડ્યો નથી,પણ આજે લાલા ને થાય છે શું ?
એક ગોપીએ કહ્યું-કે મા સાચું કહું,આ પેલો સાધુ ઝાડ નીચે બેઠો છે,તેના હોઠ હાલે છે,તેણે લાલા ને કોઈ
મંત્ર માર્યો છે,તેથી લાલો રડે છે. મા,ઘણા સાધુ જોયાં પણ આવો સાધુ જોયો નથી,કોઈના સામું જોતા નથી,
પાણી પણ પીતા નથી
બીજી ગોપી કહે છે-મા, મને લાગે છે કે કદાચ શંકર ભગવાન લાલા ને આશીર્વાદ આપવા તો નહિ આવ્યા હોય? મા,હું તેમની પાસે લાલાને લઇ જઈશ,તો તે લાલાને આશીર્વાદ આપશે.

યશોદાજી તો પણ માનતા નથી.
યશોદાજી અને ગોપીઓ વ્યાકુળ થઇ છે,બધા એક જ વિચારે છે-કે-”મારા લાલા ને આજ થાય છે શું ?”
છેવટે,શાંડિલ્ય ઋષિ ને બોલાવ્યા.કહ્યું કે –લાલો ધાવતો પણ નથી અને રડે છે.

શાંડિલ્યઋષિ આવ્યા અને મામલો સમજી ગયા છે.અને કહે છે-કે-
ઝાડના તળે જે સાધુ બેઠા છે,તેમના માટે લાલો રડે છે. તે સાધુ નો અને લાલાનો જન્મો જન્મ નો સંબંધ છે.
આંગણા માં સાધુ ભૂખ્યા બેસી રહે તે સારું નથી,તેમને લાલા ના દર્શન કરાવો.

બાલકૃષ્ણ નો શૃંગાર કર્યો છે,પીળું ઝભલું પહેરાવ્યું છે,વાઘ-નખ ગળામાં પહેરાવ્યા છે,આંખ માં મેંશ આંજી છે,અને કોઈની નજર ના લાગે તે માટે ગાલ પર મોટું મેંશ નું ટપકું પણ કર્યું છે.
યશોદા માં હજુ એ ગભરાય છે,દાસી ને કહે છે-કે એ સાધુ મહારાજ ને તું કહેજે કે –
“મારા લાલા ને જો જો --પણ એક ટક નજર નહિ રાખજો.” એણે કદાચ નજર ના લાગી જાય.........

શિવજી મહારાજ આંગણા માં આવ્યા છે,અને છેવટે શિવજી ની હઠ નો વિજય થયો છે.
યશોદા મા લાલા ને લઇ બહાર આવ્યા છે.(આ દૃશ્ય ની આંખ બંધ કરી કલ્પના કરો)

અને બધા ની હાજરી વચ્ચે-લાલાનું રડવાનું ગાયબ!!!!

શિવજી અને લાલા ની નજર મળી છે,હરિ અને હર બંનેના ગાલ માં સ્મિત થયું છે.
લાલાજી ના દર્શન થતાં જ શિવજી ને સમાધિ લાગી છે.

શિવજી ના દર્શન કરતાં લાલા ને આનંદ થયો છે ને તે હસવા લાગ્યો. રડવાનું ક્યાં? આ કનૈયો તો હસે છે.
યશોદાજી વિચારે છે-ઘરમાં બહુ રડતો હતો પણ આ સાધુ ની નજર પડ્યા પછી મારો કનૈયો હસવા લાગ્યો.
મહારાજ ની નજર માં જાદુ લાગે છે,આ સાધારણ સાધુ નથી.

પરમાનંદ થયો છે. શિવજી લાલાજી ના અને લાલાજી શિવજી નાં દર્શન કરે છે.

યશોદા મા કહે છે-મહારાજ હવે તો તમે કાયમ ને માટે અહીં જ રહેજો.મહારાજ મારા લાલાનું ભવિષ્ય કહો.
શિવજી ને અદ્વૈત પ્રિય છે,શિવજી એ વિચાર કર્યો કે –બાલકૃષ્ણ લાલ મારી ગોદ માં આવે તો સારું.
શિવજી કહે છે-તમે લાલા નું ભવિષ્ય પૂછો છો,પણ તે તમારી ગોદ માં હોય તો મને તેના હાથ ની રેખા
બરોબર દેખાય નહિ,લાલાને મારી ગોદમાં આપો.

યશોદાજી એ લાલાને શિવજી ની ગોદમાં આપ્યા છે. શિવ (હર) અને શ્રીકૃષ્ણ (હરિ) એક થયા છે  (અદ્વૈત)
શિવજી ને સમાધિ લાગી છે.
ભેદ માં વાતો હોય,અભેદ (અદ્વૈત) માં નહિ,હરિ અને હર ભેગા થાય પછી બોલે કોણ?
શિવજી ને પરમાનંદ થયો છે.લાલા ની હાથ ની રેખા જોતાં જોતાં કનૈયાનું  ભવિષ્ય કહી સંભળાવ્યું-
મા.તમે ચિંતા કરશો નહિ,તમારાં દેખતાં જ કનૈયો,મોટો રાજા થશે,કોઈ રાક્ષસ મારવા આવશે તો પણ તેનો
વાળ વાંકો થવાનો નથી.એ તો સોના ની નગરી બાંધશે,સોળ હજાર રાણીઓ નો ધણી થશે.

સુરદાસજી એ વર્ણન કર્યું છે-કે-
લાલાને ખુશ કરવા –જટા છોડી ને શિવજી એ તાંડવ નૃત્ય કર્યું છે.
અતિ આનંદ માં સામાન્ય જીવ નાચે છે,જયારે અહીં આજે તો શિવજી ના હાથ માં લાલાજી આવ્યા છે !!!


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE