Jun 29, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૪૦

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૬૩

મનુષ્ય નું બંધન આ વાનર જેવું છે. મનુષ્ય ને કોણે બાંધ્યો છે ?

મનુષ્ય ને કોઈએ બાંધ્યો નથી,પણ અજ્ઞાનથી-આસક્તિવશ થઇ તે માને છે કે હું બંધાયેલો છું.
જીવ પરમાત્મા નો અંશ છે,તેને કોઈ બાંધી શકે જ નહિ.પણ અજ્ઞાનથી-આસક્તિ થી બંધન લાગે છે.
અજ્ઞાન નો-ઉપાધિ નો- નાશ થયો,એટલે કોઈ બંધન નથી,આત્મા અને પરમાત્મા એક જ છે.

માયાએ સંસાર-રૂપી હાંડલીમાં વિષયોરૂપી ચણા ભર્યા છે,ચણાને પકડે નહિ તો,જીવ છુટો જ છે.
કેટલાક ડાહ્યા વડીલો (ડોસાઓ) કહે છે કે-
હું સર્વ વાતે સુખી છું,મને બંધન નથી,બે છોકરાંઓ છે,બંને માટે જુદા જુદા બંગલા રાખ્યા છે,
આ એક છોકરી પરણાવવાની બાકી છે,તેનું લગ્ન થઇ જાય એટલે ગંગા-કિનારે જઈશ.

મનુષ્ય બોલવામાં જેટલો ડાહ્યો છે-તેટલો વર્તન માં ડાહ્યો નથી.
છોકરી પરણી જાય અને તેના ત્યાં ભાણો આવે એટલે પણ ગંગા-કિનારો તેને યાદ આવતો નથી.
પછી ભાણાની માયા લાગે છે.અને હવે કહે છે-કે-હું તો જવા તૈયાર છું,પણ ફલાણા ભાઈ ના પાડે છે.
છોકરાંઓ વિચારે છે-કે-ડોસો ગંગાકિનારે જશે તો પેન્સન ના રૂપિયા ત્યાં મંગાવશે અને સાધુ સંતો પાછળ
વાપરી નાખશે.તેના કરતાં ઘરમાં હશે તો પૈસા ઘરમાં વપરાશે.

ઘરમાં હશે તો નોકર નહિ આવ્યો હોય તો બજારમાંથી શાક-ભાજી લઇ આવશે.બાબા-બેબી ને રમાડશે.
બહાર ફરવા જવું હશે-ઘર સાચવશે.
ડોસો હવે કહે છે-કે છોકરાંઓ ગંગા કિનારે જવાની ના પાડે છે.
આજે છોકરાંઓ ના પડે છે,પણ કાલે યમરાજ ના ઘેરથી વોરંટ આવશે ત્યારે કોઈ ના પાડશે તો
ચાલવાનું છે ? ત્યાં તો જવું જ પડશે.

સમજી ને છોડે એ સુખી થાય છે,જે ફરજીયાત છોડવું પડે છે તે દુઃખી થાય છે.
કાળ ધક્કો મારે અને રડતાં-રડતાં ઘર છોડીએ તેના કરતાં સાવધાન થઇ સમજપૂર્વક છોડવું સારું છે.
ત્યાગ જો બુદ્ધિપૂર્વક થાય તો તે ત્યાગ સુખ આપે છે.
જીવાત્મા ને કોઈએ બાંધ્યો નથી,પોતે જ પોતાને બાંધે છે અને દોષ બીજા ને આપે છે.

મન વિષયોમાંથી હટી જાય અને ભગવાન નું ચિંતન કરે –એટલે મુક્તિ મળે.
મન સંસાર ને ભૂલી જાય તો તે મુક્ત જ છે.સંસારના વિષયોમાંથી મન હટી જાય તો સમાધિ જેવો આનંદ મળે છે.”હું શરીર છું” એવો દેહાધ્યાસ છૂટી જાય અને વૃત્તિ બ્રહ્માકાર થાય તે મુક્તિ.

વિષયો નું ચિંતન કરે તે મન અશુદ્ધ છે,વિષયો નું ચિંતન છોડી દે તે મન શુદ્ધ છે.
અનાદિ કાળ થી મન ને વિષયો નું ચિંતન કરવાની આદત પડી છે.
તે જ મન જો શ્રીકૃષ્ણ કથાનું ચિંતન કરે,કાન કૃષ્ણ-કથા નું શ્રવણ કરે,તો-
મન ને વિષયો નું ચિંતન કરવાની આદત છુટે છે.

ઇન્દ્રિયો ના સ્વામી શ્રીકૃષ્ણ છે.આંખનું,કાનનું-સર્વ ઇન્દ્રિયો નું લગ્ન  શ્રીકૃષ્ણ જોડે કરવું.
સર્વત્ર સર્વ માં શ્રીકૃષ્ણ નું દર્શન કરવું.
એક એક ઇન્દ્રિયોના એક એક એમ- પાંચ વિષયો છે. ઇન્દ્રિયો તે વિષયો થી અલગ થાય છે ત્યારે તે
ઇન્દ્રિયો આત્મા (પરમાત્મા) જોડે શયન કરે છે.

મહાત્મા ઓ કહે છે કે-ઈન્દ્રિયોરૂપી ગોપી ઓ ને પ્રભુ સાથે પરણાવો.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત

      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE