Jul 19, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૬૦

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૮૩

કરેલાં સત્કર્મો નું પુણ્ય એ “ફળ” છે. જે મનુષ્ય પોતાના આ સત્કર્મો નું પુણ્ય-ફળ ભગવાન ને અર્પણ કરે છે,તેની બુદ્ધિરૂપી ટોપલી, ભગવાન બ્રહ્મવિદ્યા રૂપી દિવ્ય રત્નો થી ભરી દે છે.
માલણ એ જીવ છે.જીવ પાસે પરમાત્મા સત્કર્મ નું ફળ (પુણ્ય) માગે છે.અને જીવ જો તે ફળ અર્પણ કરે તો પરમાત્મા અનેક ગણું કરીને પાછું આપે છે.

ગીતામાં શ્રીકૃષ્ણ અર્જુન ને કહે છે કે-
હે અર્જુન, તું જે કાંઇ કર્મ કરે,જે કાંઇ ખાય,જે કાંઇ હવન કરે,જે કાંઇ દાન કરે,જે કાંઇ તપ કરે તે-
સઘળું મને અર્પણ કર. તો તું મને પ્રાપ્ત કરી શકીશ. (ગીતા-૯-૨૭)

માટે સર્વ કર્મો ભગવાન ને અર્પણ કરવાના છે.કૃષ્ણ ને અર્પણ કરેલા કર્મ નું ફળ ભોગવવાની ઈચ્છા રાખવી નહિ. જે કર્મ નું ફળ પણ ભગવાન ને અર્પણ કરે છે તેની બુદ્ધિરૂપી ટોપલી બ્રહ્મજ્ઞાન થી ભરાઈ જાય છે.

લાલા ની ગોકુળ ની આ બાળ લીલા અહીં સમાપ્ત થાય છે.
બાળલીલા સાંભળવાથી ભગવાન માં શ્રદ્ધા ઉત્પન્ન થાય છે.શ્રદ્ધા વધે પછી પ્રભુ માં આસક્તિ થાય છે.
આ આસક્તિ જ ભક્તિ બને છે જેને મહાત્માઓ પ્રેમલક્ષણા ભક્તિ કહે છે.
પ્રેમલક્ષણા ભક્તિ પ્રભુ ને બાંધે છે. તે પછી ભક્તિ વ્યસનરૂપ થાય છે.

હવે વૃંદાવનલીલા શરુ થાય છે.
બાલકૃષ્ણલાલ પાંચ વર્ષના થયા છે.બાલકૃષ્ણલાલ ને વૃંદાવન જવાની ઈચ્છા છે.
ગોકુળમાં થતા ઉત્પાતો જોઈ ઉપનંદકાકા એ સૂચન કર્યું કે- “આપણે બાળકો ને લઇ ને બીજે સ્થળે રહેવા જઈએ.અહીં થી થોડે દૂર વૃંદાવન નામનું વન છે.તે રહેવાને યોગ્ય છે.”
બલરામ-કૃષ્ણ અને બાળકો ને આનંદ થયો છે.બધા વૃંદાવન માં રહેવા આવ્યા છે.

વૃંદા એટલે ભક્તિ. વૃંદાવન એટલે વૃંદા નું વન-ભક્તિ નું વન.
મહાત્માઓ કહે છે કે-
બાળક પાંચ વર્ષનો થાય એટલે તેને ગોકુળમાંથી (તેને લાડ કરવાના છોડીને) –
વૃંદાવનમાં (ભક્તિ ના  (વનમાં) લઇ જાવ.
પાંચ વર્ષ પછી બાળકમાં ધર્મ ના સંસ્કારો દૃઢ કરવા તેને નાનપણ માં જ ધર્મ નું-ભક્તિ નું શિક્ષણ આપો.
જે મા-બાપ બાળક ને સારા સંસ્કારો ના આપે તે બાળકના વેરી છે.
બાળક નું હૃદય કોમળ હોય છે.તેના મન માં કોઈ પણ વાત જલ્દી ઠસી જાય છે. તેને જે બાજુ વાળશો-
તે બાજુ તે વળશે.બાલ્યાવસ્થા ના સારા સંસ્કારો જુવાની માં તેનું રક્ષણ કરશે,તે બગડશે નહિ.

વૃંદાવન માં એકલા ન જવું.બીજા ને પણ સત્કર્મ માં પ્રેરણા આપવી જોઈએ.ગોપ-ગોપીઓ પણ સાથે ગયાં છે. વૃંદાવન માં ગોવર્ધન પર્વત અને યમુનાના કિનારાઓ જોઈ બલરામ-કૃષ્ણ ને આનંદ થયો છે.
વૃંદાવન માં આવ્યા પછી ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ “વત્સપાલ” થયા છે.
બાળમિત્રો સાથે ગાય નાં વાછરડાં ચરાવે છે-એટલે “વત્સપાલ”
યમુના ને કિનારે શ્રીકૃષ્ણ અનેક પ્રકારની રમતો રમે છે.આ રમતો દિવ્ય છે.

અગિયારમા અધ્યાય માં ભગવાન “વત્સપાલ”  બને છે અને પછી ગાયો ને ચરાવવા લઇ જાય છે-
એટલે પંદરમા અધ્યાય માં ભગવાન “ગોપાલ” બને છે.(ગાયો ને ચરાવે છે એટલે ગોપાલ)

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE