More Labels

Jul 22, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૬૩

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૮૬

પાપ અને સાપ સરખાં છે.
સાપ કરડે કે તરત જ જે અંગ પર સાપ કરડ્યો હોય તે આંગળી અથવા અંગ કાપી નાખવામાં આવે તો ઝેર શરીર માં પ્રસરતું નથી અને બચી જવાય છે. તે જ પ્રમાણે પાપ નો વિચાર મનમાં આવે તે જ ક્ષણે તેને કાપી નાખવામાં આવે તો પાપ માંથી બચી જવાય છે.જો પાપ થોડો સમય પણ મન માં ઘર કરે તો પછી તેને અટકાવવું મુશ્કેલ છે.

પાપ હોય કે પુણ્ય હોય,પણ તેનું ફળ ભોગવ્યા સિવાય તેનો નાશ થતો નથી.
પુણ્ય ભોગવવા માટે પણ જન્મ લેવો પડે છે. તેથી જ ઋષિઓ-મહાત્માઓ પુણ્ય ને કૃષ્ણાર્પણ કરે છે.
પુણ્ય કૃષ્ણાર્પણ (કૃષ્ણ ને અર્પણ) થઇ જાય પછી તે પુણ્ય ને ભોગવવું પડે નહિ.ફરી જન્મ લેવો પડે નહિ.
પુણ્ય કૃષ્ણાર્પણ થઇ શકે પણ પાપ કૃષ્ણાર્પણ થઇ શકે નહિ.તે તો ભોગવે જ છૂટકો છે.
પરમાત્મા ની કૃપા થાય તો જ પાપ કરવાની વાસના છૂટે છે.માટે પરમાત્મા નું શરણું લેવું જ રહ્યું.

અઘાસુર ના પેટમાંથી ગોપબાળો બહાર આવ્યાં. બાળકો કનૈયા ને કહે છે કે-
લાલા,તું રાક્ષસો ને મારે છે પણ અમારી ભૂખ મારતો નથી.અમને ભૂખ લાગી છે.અમારે જમવું છે.
લાલાએ પણ મિત્રો ને કહ્યું-કે-ચાલો,આપણે આ સુંદર યમુનાકિનારે ભોજન કરીએ,વાછરડાંઓ ભલે નિરાંતે
ચરે. લાલો મિત્રો સાથે ભોજન કરવા બેઠો છે.તે સમયે શ્રીકૃષ્ણ ની ચારે બાજુએ બાળકો શ્રીકૃષ્ણ ને અડી ને
પદ્મવ્યૂહ થી ભોજન કરવા બેઠા છે.

પદ્મવ્યૂહ-ચક્રવ્યૂહ ની રચના યુદ્ધ માં થાય છે.પણ અહીં ભાગવત ની સમાધિ ભાષા છે.
હજાર પાંખડી નું કમળ (પદ્મ) હોય પણ પ્રત્યેક નાની કે મોટી પાંખડી તેના મૂળ (સ્ટેમ-દાંડી) જોડે જોડાયેલી
હોય છે. નાની પાંખડીઓ મૂળ (સ્ટેમ) ની નજીક દેખાય અને મોટી દૂર દેખાય –પણ મોટી પાંખડીઓ,
નાની પાંખડીઓ ને અડકેલી દેખાય છે અને બધી પાંખડીઓ એકની  સાથે જ જોડાયેલી હોય છે.

તેવીજ રીતે નાનાં બાળકો  શ્રીકૃષ્ણ ની નજીક અને મોટાં થોડા દૂર પણ બધા શ્રીકૃષ્ણ ને અડી ને –ઘેરી ને –
બેઠા છે.પ્રત્યેક બાળકને ઈચ્છા છે કે-મારે શ્રીકૃષ્ણ ની નજીક બેસવું છે,લાલા ની મુખમાં કોળીઓ મુકવો છે.
જેમ ગોપીઓ સાથેની રાસલીલા માં લાલાએ પ્રત્યેક ગોપીઓ ને અનુભવ કરાવ્યો છે કે-“હું તારી પાસે જ છું”
જેટલી ગોપીઓ તેટલા શ્રીકૃષ્ણ.
તે જ પ્રમાણે પદ્મ(કમળ) વ્યૂહ ની રચના કરી,શ્રીકૃષ્ણે પ્રત્યેક બાળક ને અનુભવ કરાવ્યો કે હું તારી પાસે જ બેઠેલો છું. પરમાત્મા એક જ સમયે સર્વ ને મિલન નો આનંદ આપે છે.પ્રત્યેક ને સ્પર્શ નો આનંદ આપે છે. બ્રહ્મ-સ્પર્શ વગર આનંદ નથી. આ લીલા માં જાણે-ગોવાળ-મિત્રો સાથે નો રાસ છે-રાસલીલા છે.

પરમ પરમાત્મા એ યજ્ઞ ના ભોક્તા છે.
યજ્ઞ માં આહવાન કરવા છતાં ઘણીવાર પરમેશ્વર ભોજન કરતા નથી.
ત્યારે આજે સાક્ષાત પરમાત્મા શ્રીકૃષ્ણ બાળકો સાથે ભોજન કરે છે.
આ બાળકો નો પ્રેમ પણ એવો છે કે-સારામાં સારું લાલા માટે જુદું રાખે,મધ્યમ મિત્ર ને આપે અને
ખરાબ માં ખરાબ પોતે ખાય.
ઉત્તમ માં ઉત્તમ વસ્તુ,ખૂબ પ્રેમ થી ભગવાન ને આપવી તે જ ભક્તિ છે.પરમાત્મા પ્રેમ ને વશ છે.

સારામાં સારું મારા માટે અને ખરાબ બીજા માટે –એ-ભક્તિ નથી પણ આસક્તિ છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE