Aug 4, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૭૬

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૯૯

એક ગોપી બોલી કે-અરી સખી તને શું કહું ? બંસીનાદ સાંભળી,બંસી ની તાન માં મસ્ત બની,ગાયો ઘાસ ખાવાનું ભૂલી જાય છે,ઘાસ ખાવાનું છોડી દે છે. ગૌમાતાઓ કાન ઉભા-ઉંચા કરી જાણે કાન વાટે અમૃત પીતી હોય તેવું લાગે છે.કનૈયા ની બંસરી નો નાદ સાંભળી ગાયો ના આંખમાંથી આનંદ ના અશ્રુઓ ની ધાર થાય છે,મોઢામાં લીધેલો ઘાસનો કોળીઓ ચાવવાનું ભૂલી જાય છે.વાછરડાં પણ ધાવવા નું છોડી દે છે.અને વાછરડાં પણ મુરલી ની તાન માં મસ્ત બન્યાં છે.

તો વળી બીજી એક ગોપી કહે છે-કે-મારો કનૈયો જયારે વાંસળી વગાડે છે ત્યારે પક્ષીઓ પણ અવાજ કરતાં નથી,કોયલ નો કલરવ કે મોર નો ટહુકાર બંધ થઇ જાય છે.સર્વ મૌન રાખી મોરલી સાંભળે છે.
આ પક્ષીઓ કોઈ સાધારણ પક્ષીઓ નથી પણ મોટા મોટા ઋષિઓ, પક્ષી બની વૃંદાવન માં આવ્યા છે.
આખો દિવસ લીલાનિકુંજ માં રાધેકૃષ્ણ –રાધેકૃષ્ણ બોલતાં ફરે છે.
પણ લાલા ની મોરલી મૌન થઇ સાંભળે છે.

ગોપીઓ લાલા ની વાંસળી ની વાતો (વેણુગીત) કરે છે તે જ વખતે યશોદામા ત્યાં આવે છે.
તે કહે છે કે-રોજ હું કનૈયા ને કહું છું કે ગરમી છે,પગ માં જોડા પહેરી ને જા,છતાં તે પહેરતો નથી.
ત્યારે એક ગોપી કહે છે કે-મા,તમે ચિંતા ના કરો,વનના દેવી-દેવતાઓ લાલા ની સેવા કરે છે.
કનૈયા નો એક મિત્ર તો એવો છે કે કનૈયા ને માથે છત્રી રાખી ને ચાલે છે.
યશોદાજી પૂછે છે કે-એવો એનો કોણ મિત્ર છે ? તે તો મને કહો,હું ઘેર આવે ત્યારે તેને સુંદર રીતે જમાડીશ.

ત્યારે ગોપી કહે છે કે-મા,એ મિત્ર એવો છે કે ઘેર આવતો નથી.એ મિત્ર નું નામ છે મેઘરાજ.
કનૈયો જ્યાં જ્યાં જાય ત્યાં છાયા કરે છે.મેઘરાજ એમ માને છે કે,”મારો અને કનૈયા નો રંગ એકસરખો છે,
એટલે હું તેનો ખાસ મિત્ર છું.” જે દિવસે ખૂબ ગરમી થાય તે દિવસે લાલા ને પરિશ્રમ ના થાય એટલે મેઘો
ઝરમર ઝરમર વરસે છે.
જશોદા કહે છે કે-પણ સખત પથ્થરવાળી જમીન પર ચાલતી વખતે પગ ને કષ્ટ તો થાય ને ?

ત્યારે ગોપી કહે છે કે-ના,મા,ગિરિરાજ મહારાજ ને કનૈયો બહુ વહાલો લાગે છે.
કનૈયો જ્યાં જ્યાં પગ પધરાવે છે ત્યાં ત્યાં ગિરિરાજ મહારાજ માખણ જેવા કોમળ થાય છે.
યશોદાજી આ વાત માનવા તૈયાર નથી તે પ્રશ્ન કરે છે કે-જો ગિરિરાજ માખણ જેવા કોમળ થતા હોય તો
તેમાં લાલા ના પગલાં ના ખાડા તો પાડવા જોઈએ ને ?વળી બધી ગાયો અને ગોવાળો પણ ત્યાં ફરતા હોય તેના પણ ખાડા તો પડે જ,પણ મને તો કોઈ દિવસ તેવા ખાડા દેખાતા નથી.

ત્યારે ગોપી જવાબ આપતાં કહે છે કે-મા તમારી શંકા બરાબર છે,પણ સાંજ ના સમયે જયારે લાલો ઘેર આવવા નીકળે છે,ત્યારે ગિરિરાજ, પોતાને લાલા નો વિયોગ થશે –એ વાતે અકળાય છે,
કનૈયા પાસે તેની દવા પણ છે. કનૈયો અતિપ્રેમ થી તેમને નજર આપે છે અને તેમને રાજી કરવા વાંસળી નો સુર છેડે છે.
ગિરિરાજ ને અતિ આનંદ થાય છે અને આનંદ માં એવા ફુલાઈ જાય છે કે-બધા ખાડા પુરાઈ જાય છે.

બીજી એક સખી કહે છે-કે-અરી,સખી તું જો તો ખરી,આ લાલો,ટેર કદમ પર ચડ્યો છે,અને ત્યાં બેઠાં બેઠાં
વાંસળી ના સુર થી જ એક એક ગાય ના નામ દઈ તેમને બોલાવે છે,ગાયો ને આનંદ થાય છે,
જે જે ગાય નું નામ દે તે ગાય હુમ્ભ-હુમ્ભ કરતી દોડતી દોડતી જાય છે,
તે ગાયોની આંખો કનૈયા ના મુખ નું દર્શન કરતાં એકીટશે લાલા ને જોઈ રહી છે,
કાન ઉંચા કરી લાલા ની વાંસળી સાંભળવામાં મગ્ન છે અને
ખૂબ જ વહાલ ઉભરાઈ આવવાથી લાલા ના પગ ચાટે છે. વ્રજ ની ગાયો ધન્ય છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE