Aug 8, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૮૦

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૦૩
પરમાત્મા ની ભક્તિ વધારવા માટે કોઈ પણ સાધન કરવાનું છે.
આખું વર્ષ સતત ભક્તિ થાય તે સારું છે,પણ તેમ ના થઇ શકે તો વર્ષમાં એકાદ મહિનો નિવૃત્તિ લઇ કોઈ પવિત્ર સ્થળ માં એકાંત માં જપ,ધ્યાન,પ્રાર્થના વગેરે કરવાથી ધીરે ધીરે ભક્તિ વધે છે.

કોઈ ગરીબ માણસ ને ઈચ્છા થાય કે-મારે વિષ્ણુયાગ યજ્ઞ કરાવવો છે.પણ તે ક્યાંથી કરાવી શકે ? પાસે પૈસા ના હોવાથી-વિષ્ણુયાગ યજ્ઞ નો ખર્ચો તે કરી શકે નહિ.
કહ્યું છે –કે-કોઈ વિષ્ણુસહસ્ત્ર નામ ના ૧૫૦૦ પાઠ કરે અને કોઈ ગરીબ ને જમાડે તો તેને વિષ્ણુયાગ નું પુણ્ય મળે છે.કમ સે કમ-પવિત્ર સ્થળ માં રહી વિષ્ણુસહસ્ત્ર નામ ના પાઠ પણ કરી શકાય.

સંસાર ની પ્રવૃત્તિ માં રહી ભક્તિ કરવી કરવી કઠણ છે.
મહાત્માઓ ગમે તેટલું કહે પણ મનુષ્ય નદી કિનારે (ગંગા-નર્મદા કિનારે) જઈ ભક્તિ કરવાનો નથી.
એટલે તે સાથો સાથ એ પણ કહે છે કે-ઘરમાં ભલે રહો,પણ બાબા-બેબી અને તેની મા ની ભક્તિ કર્યા વગર
ભગવાન સાથે ધીમે ધીમે નાતો (સંબંધ) જોડો. પવિત્ર સ્થાન માં રહી ભક્તિ કરવી ઉત્તમ છે,પણ જો ઘર ને જ પવિત્ર તીર્થ જેવું પવિત્ર સ્થાન બનાવવામાં આવે તો તે પણ ઉત્તમ છે.

મહાત્મા ઓ સંસાર ની પ્રવૃત્તિ છોડવાનું કહેવાનું કહે તો કોઈ છોડવાના નથી.
પણ સંસાર માં રહી ને ધીમે ધીમે થોડી થોડી પ્રવૃત્તિ ઓછી કરી શકાય. અથવા......
પ્રભુએ જે આપ્યું હોય તેમાં સંતોષ માનવામાં આવે તો, અતિ પ્રવૃત્તિ (વધુ પડતી પ્રવૃત્તિ) નિવારી શકાય.

શરૂઆત માં નિવૃત્તિ માં સંસાર યાદ આવે અને ભક્તિ માં મન ના ડુબે –એટલે તેને ભક્તિ નો આનંદ મળતો નથી,તેથી મનુષ્ય વિચારે છે કે-પ્રવૃત્તિ નો આનંદ શું ખોટો હતો ?
એટલે પાછો તે વિષયાનંદ ભોગવવા લાગી જાય છે.

પણ જો એક વાર મનુષ્ય નિશ્ચય કરે અને નક્કી કરે કે મારે-ભક્તિ નો આનંદ મેળવવો જ છે.
અને એક વાર એ જો એ ભક્તિ ના આનંદ નો ચટકો લાગે તો –વિષયાનંદ વિષ (ઝેર) જેવો લાગે છે.

મહાત્માઓ કહે છે કે-એક વાર નિશ્ચય કરો કે –સંસાર નું સુખ મેં અનેકવાર ભોગવ્યું પણ તેમાં આનંદ મળ્યો નથી,શાંતિ મળી નથી. તેમાં કંઇ સાર નથી,સંસાર-સુખ ની મજા તો પશુ-પક્ષીઓ પણ માણે છે,
ચકલા-ચકલી મહેનત કરી માળો બાંધે છે,પ્રજા ઉત્પન્ન કરે છે,અને સમય આવે તે પ્રજા ઉડી જાય છે.
માટે-હવે એક વાર મારે ભક્તિ નો આનંદ લેવો છે,હવે મારે વિષયાનંદ ભોગવવો નથી,
શરુ શરુ માં ભલે કદાચ નિવૃત્તિ નો –ભક્તિ નો આનંદ ના આવે પણ મારે ભક્તિ છોડવી નથી.ભક્તિ નો આનંદ –મારે એક વાર મેળવવો જ છે.

આવા નિશ્ચય થી ભક્તિ નો આનંદ મળે જ છે અને એકવાર તે આનંદ મળી ગયો કે તેનો સ્વાદ ચાખ્યો તો-
તેની આગળ વિષયાનંદ ની કોઈ જ કિંમત નથી.

ઉકરડા માં અત્તર ની સુગંધ આવી શકે જ નહિ. તે પ્રમાણે પ્રવૃત્તિ માં ભજનાનંદ-બ્રહ્માનંદ મળી શકે નહિ.
સંસાર ના ભોગો માં ફસાયેલા અને વિલાસી લોકો ના સંગ માં રહેવા થી મન હંમેશા ચંચળ રહે છે,
એટલે આજ્ઞા કરી છે કે-ઘર છોડી પવિત્ર તીર્થ સ્થળે જાવ.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE