Oct 6, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૩૫

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૫૮

કંસ એ અભિમાનનું સ્વરૂપ છે.કંસ ની રાણીઓના નામ છે-“અસ્તિ” અને “પ્રાપ્તિ” તે પણ સૂચક છે, 
આખો દિવસ અસ્તિ અને પ્રાપ્તિ નો વિચાર કરે તે અભિમાની કંસ છે.
અસ્તિ- એટલે મારી પાસે આટલું છે અને હવે આટલું હું પ્રાપ્ત કરીશ, એમ આખો  દિવસ પૈસા નું ચિંતન કરે, નીતિ કે અનીતિ થી પૈસા કમાઈ ને મોજ-શોખમાં,તથા સંસાર સુખ ભોગવવાની ઈચ્છા રાખે –અને-
જે ધર્મ ને માનતો નથી તે કંસ છે.તે પિતા ઉગ્રસેન ને કેદ કરી તે રાજા બન્યો છે.
પાપ ની જેને બીક નથી અને બીજા ને રડાવી પોતે આનંદ ભોગવે તે કંસ છે.

પહેલાં તો એક કંસ હતો પણ અત્યારના જમાનામાં અનેક કંસ દેખાય છે.  
જીવ કામ અને ક્રોધ નો હંમેશાં માર ખાતો આવ્યો છે.તે કામ-ક્રોધ ને જીતી ને સંયમ કેળવવાનો છે.
શબ્દ-બ્રહ્મ (બળદેવ) થી ક્રોધ શાંત થાય છે,પર-બ્રહ્મ (કૃષ્ણ) ની ઉપાસના થી કામ શાંત થાય છે.

કંસ વેરથી પણ એક શ્રીકૃષ્ણ નું ધ્યાન કરતો હતો.મન મિત્ર કરતાં વેરી નું વધારે સ્મરણ કરે છે.
કંસે શ્રીકૃષ્ણ સાથે વેરથી સંબંધ જોડેલો,ભલે વેરભાવ થી પણ કંસે સતત ચિંતન શ્રીકૃષ્ણ નું કર્યું,
એટલે ભગવાને તેને મુક્તિ આપી.કંસને માર્યો નથી પણ મુક્તિ આપી છે.
શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે-ભલે વેરભાવથી પણ જે મારું સ્મરણ કરે છે તેને હું મુક્તિ આપું છું.
મનુષ્ય સાથે વેર થાય તો પતન થાય છે,પણ ઈશ્વરના માર માં પણ પ્યાર છે,મુક્તિ છે.
ભગવાન જો વેરી ને પણ સદગતિ આપે છે તો,પ્રેમ થી જે ભગવાન નું સ્મરણ કરે તેને કેમ મુક્તિ ના મળે ?

કનૈયાએ,કંસ ને મારી,પોતાની જન્મ-ભૂમિ નો ઉદ્ધાર કરી,માતા-પિતાને કારાગૃહમાંથી મુક્ત કર્યા છે.
વસુદેવ-દેવકી એ અગિયાર વર્ષ કારાગૃહમાં તપ કર્યું,ધ્યાન કર્યું,એટલે પ્રભુ ના દર્શન થયા છે.
માત-પિતાનું હૃદય ભરાયું છે,એક શબ્દ બોલી શક્યાં નથી.ત્યારે ધૈર્ય ધારણ કરી ને શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે-
ધર્મ,અર્થ,કામ અને મોક્ષ –આ ચાર પુરુષાર્થો સિદ્ધ કરી આપનાર આ માનવ શરીર છે.અને એવું આ શરીર
માતા-પિતા આપે છે,માતા-પિતા નો આ ઉપકાર જીવ ભૂલી શકે નહિ.મારા અપરાધ ની ક્ષમા કરો,
હવે હું આપને છોડી ને નહિ જાઉં.

તે પછી કનૈયા ને હાથી પર બેસાડી ને ગામમાં ફેરવવામાં આવે છે.
નંદબાબા ને કનૈયા પ્રત્યે વાત્સલ્યભાવ છે,તે વિચારે છે કે-લાલા ને હાર પહેરાવી,હાથી પર બેસાડ્યો છે,
પણ કોઈ તેને ખવડાવતા નથી,યાદવો માં પ્રેમ હશે પણ વિવેક નથી,મોટા મોટા પહેલવાનો જોડે કુસ્તી કરીને લાલા ને ભૂખ લાગી હશે,પણ તેની કોઈ ને દરકાર નથી.
નંદબાબા માખણ-મિસરી લઈને વરઘોડો જાય છે તે રસ્તા પર આવ્યા છે અને લાલાને હાથી ની અંબાડી પરથી નીચે ઉતારી અને પ્રેમ થી જમાડે છે.
જે જગ્યા એ શ્રીકૃષ્ણે આ પ્રમાણે વિશ્રામ લીધો તે ઘાટ નું નામ પડ્યું વિશ્રામઘાટ.

બધા શ્રીકૃષ્ણ ને કહે છે કે કંસ ને આપે માર્યો છે,તેથી રાજ્ય તમારું છે.
ત્યારે શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે-રાજ્ય ના લોભ થી મેં કંસ ને માર્યો નથી,કંસ પ્રજા ને ત્રાસ આપતો હતો,
તેથી તેને માર્યો છે.કંસ ના પિતા ઉગ્રસેન જીવે છે તેને રાજા બનાવો,હું તો સર્વ નો સેવક છું.
શ્રી કૃષ્ણે જન્મ થી સેવા કરી છે,નાના હતા ત્યારે ગાયોની અને મોટા થયા પછી સમાજ ની સેવા કરી છે.
મથુરાની ગાદી પર ઉગ્રસેન ને બેસાડી ને તેમનો રાજ્યાભિષેક કર્યો છે.

મથુરાનું રાજ્ય મળ્યું હતું પણ તેમાં શ્રીકૃષ્ણ ને કોઈ આસક્તિ નથી.
રાવણ ને મારી ને લંકા નું રાજ્ય રામજી ને મળ્યું હતું,પણ તે લીધું નથી.તેમાં કોઈ આસક્તિ બતાવી નથી.
શ્રીકૃષ્ણે જેવો ઉપદેશ આપ્યો છે,તે પોતાના જીવનમાં ઉતારી ને બતાવ્યો છે.
આજકાલ મનુષ્ય ને થોડું પણ મળ્યું હોય તો છોડવાની ઈચ્છા થતી નથી.
બંગલા માં રહી,વિલાસી જીવન ગાળી,પુસ્તકો વાંચી ને વેદાંત ની ચર્ચા કરે તે બહુ ઠીક નથી,
પણ વાંચેલું જીવન માં ઉતારવાની જરૂર છે,કોઈ સાધન કરવાની જરૂર છે.અનુભવ ની જરૂર છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE