Nov 29, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૮૯

જગતમાં સર્વ ને ખબર છે કે એકલા જવાનું છે,સંસાર ના સર્વ સંબંધો જુઠ્ઠા છે.
તો પણ સ્ત્રીને પુરુષ વગર કે પુરુષ ને સ્ત્રી વગર,કે બંને ને બાળકો વગર ચેન પડતું નથી.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૧ -૧૩
જગતમાં સર્વ ને ખબર છે કે એકલા જવાનું છે,સંસાર ના સર્વ સંબંધો જુઠ્ઠા છે.તો પણ સ્ત્રીને પુરુષ વગર કે પુરુષ ને સ્ત્રી વગર,કે બંને ને બાળકો વગર ચેન પડતું નથી.

આના પર એક બહુ સરસ દૃષ્ટાંત છે.
એક મહાત્મા કથા કરતા હતા.ગામના શ્રીમંત નગરશેઠ નો પુત્ર રોજ કથા સાંભળવા આવે,પણ સાંજ ના ૬ વાગે એટલે તરત કથામાં થી ઉઠી ને ચાલ્યો જાય.મહાત્મા રોજ આ જોયા કરે,એક દિવસ તેને પૂછ્યું.

તમે કેમ કથામાંથી રોજ વહેલા ચાલ્યા જાઓ છો? શું તમને કથામાં રસ પડતો નથી?
તે પુત્રે કહ્યું કે-મહારાજ,કથામાં તો રસ પડે છે,પણ હું મારા માતા-પિતા નો એકનો એક પુત્ર છું.
મારી પત્ની પણ મારા માટે પ્રાણ આપે તેવી છે.મને ઘેર પહોંચતા જરા પણ મોડું થાય તો,
બધા ને ચિંતા થાય છે અને મને શોધવા નીકળે છે,તમારે તો આગળ પાછળ કોઈ નહિ એટલે તમને સંસારીઓ પ્રેમ ની શું ખબર પડે? બાકી મારા પર ઘરવાળાઓ નો અધિક પ્રેમ છે.

મહાત્મા એ કહ્યું કે-આપને તારા ઘરવાળાઓના પ્રેમ ની પરીક્ષા કરીએ,હું તને એક જડીબુટ્ટી આપું છું તે તું
ખાજે,તે લેવાથી શરીરમાં ખૂબ ગરમી આવશે અને તાવ જેવું લાગશે,તે તું ઘેર લઈને લેજે.
હું તારી દવા કરવા આવીશ.પણ જે બને તે જોયા કરજે.

નગરશેઠ ના પુત્રે ઘેર જઈ જડીબુટ્ટી લીધી,શરીર માં ખૂબ ગરમી વધી,ખૂબ તાવ આવ્યો.
તેના માતાપિતા ને પત્ની ચિંતા કરવા લાગ્યા,મોટા ડોક્ટરો ને બોલાવ્યા પણ તાવ ઉતરતો નથી.
ડોક્ટરો એ કહ્યું કે ચોવીસ કલાક આવો તાવ રહે તો કેસ ભારે છે.સહુ ચિંતા કરે છે,પત્ની કલ્પાંત કરે છે.

તેવામાં પેલા મહાત્મા આવે છે,બધા તેમણે પ્રાર્થના કરે છે.
મહાત્મા કહે છે કે બિમારી ભયંકર છે તમારા કોઈ શત્રુએ તેને કોઈએ મુઠ મારી છે,મારા ગુરૂ ની કૃપાથી હું મુઠ ઉતારી શકું છું,પણ આ મુઠ ઉતર્યા પછી બીજા ઉપર તે મુઠ આવે છે.એક વાડકી માં પાણી લાવો.

મહાત્માએ તે પાણી નગરશેઠના પુત્ર ઉપર બે-ચાર વાર ફેરવ્યું અને કહ્યું કે –
મંત્ર શક્તિ થી આ તાવ ને હું આ પાણીમાં લાવ્યો છું.આ પાણી કોઈ પી જાય તો તમારા પુત્ર નો રોગ જાય અને તે સારો થઇ જાય. બધા પૂછે છે કે-આ પાણી પીનાર નું શું થાય?

મહાત્મા કહે છે કે-જે તમારા પુત્ર નું થવાનું હતું તે તેનું થશે.તેનું અચ્યુતમ-કેશવં –થાય.પણ પુત્ર બચી જશે.

પહેલાં પુત્ર ની માતા ને પૂછવામાં આવ્યું.માતા કહે છે કે-મને પાણી પીવામાં વાંધો નથી,મારો લાડકવાયો
બચતો હોય તો હું તૈયાર છું,પણ હું પતિવ્રતા છું,મારા મર્યા પછી આ ડોસાનું શું થાય? તેની ચાકરી કોણ કરશે? મારા થી પાણી નહિ પીવાય.

પછી પિતાને કહેવામાં આવ્યું.પિતા કહે છે કે-હું મરું તેનું દુઃખ નથી પણ,હું મરું તો આ ડોશીનું શું થાય?
મારા એક દિવસ પણ છૂટી પડી નથી.તે મારા વગર જીવશે નહિ એટલે પાણી બીજા કોઈ ને પાવ.
પત્ની પતિને બિચારો કહે છે અને પતિ પત્ની ને બિચારી કહે છે.કોણ બિચારું છે તે તો ઈશ્વર જાણે.

મહાત્મા જરા વિનોદી હતા,તે કહે કે બંને અડધું અડધું પાણી પી જાવ,બંને નો સાથે વરઘોડો નીકળશે.
પણ મરવા કોણ તૈયાર થાય? પછી પત્ની ને પૂછવામાં આવ્યું.
પત્ની કહે છે કે-હજુ હું તો બાળક છું,દુનિયા ના મોજ-શોખ હજુ માણ્યા નથી,આ ડોસીનું (સાસુનું) તો બધું થઇ ગયું છે તેને પાણી પીવડાવો,હું પાણી પીવાની નથી. 

કોઈ પાણી પીવા તૈયાર નથી.
છેવટે બધાએ કહ્યું કે-મહારાજ તમે પાણી પી જાવ,તમારા પાછળ કોઈ રડે તેવું નથી,તમારા પાછળ અમે
દર વર્ષે ભંડારો કરશું (લાડવા ખાશું!!!) મહાત્મા તરત એ પાણી પી ગયા.

પુત્ર પથારીમાં પડ્યો પડ્યો આ બધું નાટક જોતો હતો.તેણે હવે આ સંસારની અસારતા જાણી લીધી
અને ઉભો થઇ ને મહાત્મા સાથે ચાલી નીકળ્યો.તેણે મહાત્મા ને કહ્યું-કે-
તમે કહ્યું હતું તે સત્ય છે,આ જગતમાં કોઈ કોઈ નું નથી,સ્વાર્થ માટે આ સંબંધ જોડવામાં આવે છે.
જીવ નો સાચો સંબંધ ઈશ્વર સાથે છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE