Nov 30, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૯૦

પરમાત્માને નિત્ય સાથે રાખવાના એટલે પરમાત્મા ના સાનિધ્ય નો નિત્ય અનુભવ કરવાનો છે
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૧ -૧૪
શ્રીકૃષ્ણ ઉદ્ધવને કહે છે કે-તું એવી ભાવના રાખ કે હું તારી સાથે જ છું.
પરમાત્મા નું સતત સ્મરણ રહે તે સિદ્ધિ જ છે. પણ ઉદ્ધવ ને હજુ સાંત્વના મળતી નથી.તે કહે છે કે ભાવના કોઈ આધાર વગર થતી નથી,મને કોઈ આધાર આપો.
એટલે દ્વારકાનાથે પોતાની ચરણ પાદુકાઓ ઉદ્ધવ ને આપી.

ઉદ્ધવને હવે થયું કે હું એકલો નથી.મારા પરમાત્મા ની ચરણ-પાદુકા,મારા પરમાત્મા -મારી પાસે જ છે.ઠાકોરજી ને નિત્ય સાથે રાખવાના એટલે પરમાત્મા ના સાનિધ્ય નો નિત્ય અનુભવ કરવાનો છે.

તુકારામજી એ કહ્યું છે કે-મારા વંશ નો નાશ થવાનો હોય તો ભલે થાય,મને ભોજન ના મળે તો ભલે ના મળે,પણ મારા ઠાકોરજી મારી સાથે નિત્ય રહે.

શહેરો નું સૌન્દર્ય કામ જનક છે,હિમાલય નું સૌન્દર્ય સાત્વિક છે.
ઉદ્ધવજી બદ્રીકાશ્રમ આવ્યા છે,અલકનંદા ના કિનારે આવ્યા છે.ગંગાજી માં સ્નાન કર્યું છે,
પાંડુકેશ્વર માં ઉદ્ધવજી બેઠા છે.ઉદ્ધવજી કૃતાર્થ થયા છે,ઉદ્ધવજી ને સદ્ગતિ મળી છે.

તે પછી એક અધ્યાય માં યાદવો ના સંહાર ની કથા કહી છે.

શ્રીધર સ્વામી એ શ્રીકૃષ્ણ ચરિત્ર નો ઉપસંહાર સુંદર કર્યો છે.
દ્વારકાલીલા ની સમાપ્તિ થઇ તે જ વખતે પંઢરપુર માં પુંડલિક નામનો ભક્ત થયો છે.
પુંડલિક ને કૃતાર્થ કરવા દ્વારકાનાથ વિઠ્ઠલનાથ થયા છે. જગત ના જીવો નો ઉદ્ધાર કરવા દ્વારકાનાથ ઈંટ પર વિઠ્ઠલનાથ સ્વરૂપે વિરાજ્યા છે.

પુંડલિક ને માતા-પિતા ની સેવા કરવામાં સમય મળતો નહોતો,તેં ઘણીવાર ઈચ્છા થાય કે –મારે દ્વારકાધીશ ના દર્શન કરવા છે.પણ તે દ્વારકા જઈ શકતો નહોતો.અને વિચારે છે કે દ્વારકાધીશ મને અહીં આવી ને દર્શન આપે તો સારું.

પુંડલિક ની માત-પિતા ની ભક્તિ થી દ્વારકાધીશ પ્રસન્ન થયા છે અને તેણે દર્શન આપવા પંઢરપુર આવે છે.
પુંડલિક માતા-પિતાની સેવામાં મશગૂલ છે,બહાર આવતા નથી,કહે છે મારી ઝૂંપડી બહુ નાની છે,
તેણે ઘરની બહાર ઈંટ ફેંકી અને કહ્યું કે આના ઉપર ઉભા રહો,હું માતા-પિતા ની સેવા કરી ને આવું છું.
દ્વારકાનાથ ઈંટ પર ઉભા રહ્યા છે,ઉભા ઉભા કેડપર હાથ રાખી ને ઉભા છે,રાહ જુએ છે.

કેડ પર હાથ રાખી વિઠ્ઠલનાથ બોધ આપે છે કે-મારા શરણે આવનાર ને માટે સંસાર-સાગર આટલો જ
ઊંડો છે,કેડપૂર પાણીમાં કોઈ ડૂબી શકે નહિ.કરેલા પાપો નું પ્રાયશ્ચિત કરવા મારે શરણે આવો.
તમે મારા ચરણો નો આશ્રય કરશો તો તરી જશો.નહિતર આ સંસાર-સાગર માં મોટામોટા ડૂબી ગયા છે.

શ્રીકૃષ્ણ ના સેવા-સ્મરણ માં જે તન્મય બને છે તે અનાયાસે સંસાર સાગરને તરી જાય છે.
દ્વારકાનાથ-વિઠ્ઠલનાથ એ સર્વે એક જ છે.અને ભક્તો ના હૃદય માં તે વિરાજે છે.

અધ્યાય-૧૧ સમાપ્ત.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE