Feb 20, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-54-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-54

શ્રીરામ એ પરબ્રહ્મ છે અને લક્ષ્મણજી એ શબ્દબ્રહ્મ છે.શબ્દબ્રહ્મ અને પરબ્રહ્મ સાથે રહે છે,શ્રીરામ ની સાથે હંમેશાં લક્ષ્મણજી હોય છે.શબ્દબ્રહ્મ વગર પરબ્રહ્મ પ્રગટ થાય નહિ.

વ્યક્તિગત આધ્યાત્મિક કલ્યાણની બાબતમાં વશિષ્ઠજી શ્રીરામ ના ગુરૂ બન્યા હતા અને આજે સામાજિક કલ્યાણ ની બાબતે વિશ્વામિત્ર ગુરૂ બન્યા છે.શ્રીરામ ને તે સમાજ સમક્ષ લઇ જાય છે.અયોધ્યા થી ચાલતાં ચાલતાં છ કોશ દૂર રસ્તામાં ફરીથી સરયુ નદી આવે છે,ત્યાં વિશ્વામિત્રે બંને ભાઈઓ ને સરયુ ના જળમાંથી આચમન આપી અને તેમને “બલા-અને અતિબલા” નામની બે વિદ્યા આપી કહ્યું કે-
આ વિદ્યા ના પ્રતાપે તમને તરસ કે ભૂખ પીડશે નહિ,અને તમારી કીર્તિ દિગંત માં ફેલાશે.

શ્રીરામે આ વિદ્યાઓ ગ્રહણ કરી અને સાંજ થવા આવી હતી,એટલે ઘાસ ની પથારી કરી ત્રણેયે મુકામ કર્યો.
ક્યાં અયોધ્યા નો રાજમહેલ અને ક્યાં આ ઘાસની પથારી.!!!પણ શ્રી રામ ને મન બધું સરખું છે.
શ્રીરામના સ્વભાવનો આ પરિચય થતાં વિશ્વામિત્ર ને આનંદ થયો છે.બાળક માં આવા ઉત્તમ ગુણો માતાની પાસેથી મળેલા સંસ્કાર માંથી જ આવે છે,અને એટલે જ વિશ્વામિત્ર કહે છે કે-
હે રામ,તમારા જેવા ઉત્તમ સંતાન ની માતા કૌશલ્યા ને ધન્ય છે.

બીજા દિવસ ની રાત સરયુ અને ભાગીરથી ગંગા ના સંગમ પર આવેલા રુદ્રાશ્રમ માં ગાળી,અને સવારે ત્યાંથી ગંગા નદી ઓળંગી ને તેઓ આગળ ચાલ્યા,ત્યાં આગળ જતાં ભયાનક વન આવ્યું કે જેમાં ચાલવાની પગવાટ પણ નહોતી.એ જોઈ ને રામને નવાઈ લાગી અને તેમણે વિશ્વામિત્ર ને તેનું કારણ પૂછ્યું.
વિશ્વામિત્રે કહ્યું કે –પહેલાં આ પ્રદેશ ધન-ધાન્ય થી ભરપૂર હતો,પણ તાડકા નામની રાક્ષસી ને લીધે
આવી દશા થઇ છે.તાડકા પૂર્વજન્મ માં યક્ષિણી હતી પણ તેનાં દુરાચરણના લીધે અગસ્ત્ય મુનિનો શાપ
પામી ને એ રાક્ષસી બની.એ વિકરાળ રાક્ષસી તાડકા લોકો ને બહુ ત્રાસ આપે છે.

એવામાં જ તાડકા જ ત્યાં આવી પહોંચી.રાક્ષસી પણ સ્ત્રી છે અને સ્ત્રી અવધ્ય છે-એટલે રામજી મૂંઝાયા.
ત્યારે વિશ્વામિત્રે કહ્યું કે-પ્રજા નું રક્ષણ કરવું તે રાજપુત્ર નો પ્રથમ ધર્મ છે,માટે દયા નો ત્યાગ કરી,
આ દુષ્ટ રાક્ષસી ને હણો, તેવી મારી આજ્ઞા છે.
ત્યારે શ્રીરામે કહ્યું કે-આપની આજ્ઞા નો અનાદર નહિ કરવાની પિતાજી ની આજ્ઞા છે,એટલે આપની આજ્ઞા હું માથે ચડાવું છું.પહેલાં તો તેમણે વિચાર કર્યો કે-તાડકા નાં નાક-કાન છેડી ને તેને ભગાડી મુકીશ.
પણ તાડકા જેનું નામ!!તેને ત્રાસ ફેલાવા માંડ્યો.વાલ્મીકિ જીએ તેને હજાર હાથી ના જોર વાળી અબળા
કહી છે.છેવટે તેને હણ્યા વગર શ્રીરામ નો છૂટકો થયો નહિ.

જેમ શ્રીકૃષ્ણલીલા નો આરંભ પૂતના-વધ થી થાય છે તેમ રામ-લીલા નો આરંભ તાડકા-વધ થી થાય છે.
પૂતના હો કે તાડકા-રાક્ષસી એટલે વાસના.દહાડે નહિ એટલું તેનું  જોર રાતે વધે.એટલે સંધ્યા-કાળ પહેલાં તેને હણવી પડે.
દિવસ નું અજવાળું છે,એટલે કે વિવેક જાગૃત છે ત્યાં સુધી વાસના-રાક્ષસી ને હણી કાઢવાની છે.
આ રાક્ષસી એવી છે કે જ્ર તેના આશ્રય આપનાર ને જ ભરખી જાય છે.માટે ઇન્દ્રિયો ના લાડ લડાવવામાં આવે તો એ વકરે છે અને પછી કાબુમાં રહી શકતી નથી. માટે જ રામજી ની પેઠે વિવેક-રૂપી ધનુષ્ય-બાણ સજ્જ રાખવાં જોઈએ.

રાક્ષસો કંઈ એક બે નથી.ગીતાજી ના સોળમાં અધ્યાય માં આસુરી અને દૈવી સંપત્તિ ના લક્ષણો બતાવ્યા છે.એમાં આસુરી સંપત્તિ ના જે લક્ષણો છે તે રાક્ષસો ના લક્ષણો છે.
આસુરી સંપત્તિ વાળા મનુષ્યો,પ્રવૃત્તિ કે નિવૃત્તિ ને સમજતા નથી,શું કરવા જેવું છે કે શું કરવા જેવું નથી તેનો વિવેક તેમને હોતો નથી. તેમને પવિત્રતા,સદાચાર કે સત્ય નું ભાન નથી.અને વાસનાઓ ને તૃપ્ત કર્યા સિવાય જિંદગી નો બીજો કોઈ હેતુ નથી તેમ માને છે.દંભ,માન અને મદ થી ભરેલા તેઓ,આ જગતમાં કોઈ ઈશ્વર કે જગતનો કર્તા નથી તેવું સમજે છે.લોભ,કામ,ક્રોધ,મોહ,દર્પ અને અસૂયા થી ભરેલા આવા લોકો રાક્ષસો છે .એમ ગીતાજી કહે છે.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE