Mar 5, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-63-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-63

જનકરાજા ના બાગની શોભા જોઈ રામ-લક્ષ્મણ અતિ પ્રસન્ન થયા.
બાગમાં એક સરોવર હતું,અને તેના કિનારે શંકર-પાર્વતી નું મંદિર હતું.
બંને ભાઈઓ બગીચામાં ફુલ વીણે છે.
એટલામાં બગીચા માં સીતાજી તેમના રોજ ના નિયમ મુજબ સખીઓની સાથે પાર્વતીજી નાં દર્શન કરવા આવ્યા.માતાજી ની પૂજા કરી ને પોતાને યોગ્ય વર ની માગણી કરી.

ત્યાં સીતાજી ની એક સખી અતિ આનંદ માં દોડતી આવી,સીતાજી  એ તેના હર્ષનું કારણ પૂછ્યું.
ત્યારે સખી કહે છે કે- શ્યામ ગૌર કિમી કહૌ બખાની, ગિરા અનયન નાયનું બિનુ બાની.
બે કિશોરો બાગ માં આવ્યા છે,એક શ્યામ છે ને બીજો ગૌર છે,એમનાં દર્શન થી મારું રોમ રોમ પુલકિત થઇ ગયું છે,તેમની સુંદરતાના વખાણ કરવાની મારી વાણીમાં શક્તિ નથી,કારણકે વાણીએ તેમને જોયા નથી,એટલે વાણી લાચાર છે,નેત્રોએ તેમને જોયા છે,પણ તેમને વાણી ના હોવાથી તે લાચાર છે.

આ સાંભળતા ની સાથે જ સીતા ની પૂર્વ ની પ્રીતિ જાગૃત થઇ,પિતાએ પણ કહેલું કે વિશ્વામિત્ર જોડે બે રાજકુમાર આવ્યા છે તે આ જ હોવા જોઈએ.તેમના મનમાં પણ શ્રીરામ ના દર્શન કરવાની ઉત્કંઠા જાગી.
સખીઓ ની સાથે તે મંદિરમાંથી બહાર આવ્યા અને હરિણી ની પેઠે વ્યાકુળ બની આસપાસ જોવા લાગ્યાં.
સીતાજી નાં ઝાંઝર નો અવાજ સાંભળી રામજી એ ચમકી ને તે બાજુ જોયું અને તેમની દૃષ્ટિ સીતાજી ના
મુખચંદ્ર પર સ્થિર થઇ ગઈ.
તુલસીદાસજી કહે છે કે એમના આંખના “પલકારા” બંધ થઇ ગયા.

આંખ ના “પલકાર”  ને “નિમિ” કહે છે.નિમિ કરી ને એક રાજા થઇ ગયા કે જે રાજા જનક ના પૂર્વજ  હતા.
કોઈ ઋષિ ના શાપ થી તે નિમિ રાજા નો દરેક ના “આંખના પલકાર” માં વાસ છે.
તેઓ જ દરેક ના આંખના પલકારા ચલાવે છે.

શ્રીરામે જયારે સીતાજી ને જોયાં,ત્યારે તે “નિમિ રાજા” એટલે કે “આંખના પલકારે” એટલે કે રામજીના આંખના “પલકારે”  પલકાર છોડી દીધો.કારણકે સીતાજી તેમના કુળ ની હતી.અને પોતાના કુળ ની
દીકરી-કન્યા ની સાથે રામચંદ્ર ની પ્રીતિ થતી જોઈ તે દૂર ખસી ગયા !!!!!

આમ પલકારો પણ ના ચાલવાથી,શ્રીરામના નેત્રો ખુલ્લા જ રહી ગયાં અને નિષ્પલક નેત્રે તે સીતાજી ને જોઈ રહ્યા.તારા-મૈત્રક રચાયું છે.પૂર્વે ની પ્રીત જાગી ઉઠી છે.
રામજી લક્ષ્મણ ને કહે છે કે-ભાઈ,મારું મન પવિત્ર છે,એ ક્યાંય કુમાર્ગે પગ મુકતું નથી,સ્વપ્ન માં પણ મેં પરસ્ત્રી ને જોઈ નથી,પરંતુ આજે મારા મન માં ક્ષોભ થાય છે,મારું જમણું અંગ ફરકે છે.એનું કારણ શું હશે?

તુલસીદાસજી આ અદભૂત પ્રસંગ નું સુંદર વર્ણન કરતાં કહે છે કે- 
જાણે પોતાનો કોઈ ખોવાયેલો ખજાનો જડ્યો હોય એવો રામચંદ્રજી નાં દર્શન થી સીતાજી ને હર્ષ થયો.
અને આ ખજાનો ફરીથી ખોવાઈ ના જાય એટલા માટે એણે સુરક્ષિત રાખવાનો ચતુર સીતાજીએ તત્કાળ
બંદોબસ્ત પણ કરી દીધો.- લોચન મગુ રામ હિ ઉર આની,દીન્હેં પલક કપાટ સયાની.
નેત્રો દ્વારા શ્રીરામને અંતરમાં ઉતારી દઈ સીતાજી એ એકદમ પોતાની પાંપણો રૂપી કમાડ બંધ કરી દીધાં. અને સીતાજી આમ આંખો બંધ કરી શ્રીરામના ધ્યાન માં ડૂબી ગયાં.

ત્યારે એક સખીએ તેમને ભાનમાં આણ્યાં.એટલે સીતાજી વળી પાછાં મંદિરમાં ગયાં,અને પાર્વતીજી ને પગે લાગી પ્રાર્થના કરવા લાગ્યાં.પ્રાર્થના થી માતાજી પ્રસન્ન થયાં,ને તેમની ડોક ની માળા સરકી ને સીતાજી ના હાથમાં પડી,જાણે માતાજી એ આશીર્વાદ આપ્યા કે-તારી મનોકામના પૂર્ણ થશે.
સીતાજીએ માતાજી ની આ માળા પ્રસાદી સમજી પોતાના મસ્તક પર ધારણ કરી.રાજી થઇ ને ઘેર ગયાં.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE