Mar 6, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-64-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-64

રામ-લક્ષ્મણ ફુલ-તુલસી લઈને વિશ્વામિત્રજી પાસે પાછા આવ્યા.ત્યારે રામજીએ વિશ્વામિત્રને કહ્યું કે-
જેનો સ્વયંવર થવાનો છે તે રાજ-કન્યા પણ બગીચામાં આવી હતી.-સરલ સ્વભાવ,છુઅત છલ નહિ.
રામજી નો સ્વભાવ અતિ સરળ છે તેમનામાં લેશમાત્ર કપટ નથી,
શ્રીરામની વાત સાંભળી મુનિ મલકાયા અને તેમણે કહ્યું-કે-
હું બધું જાણું છું,કે સીતા ત્યાં રોજ આવે છે,એટલે જ મેં તમને ત્યાં મોકલ્યા હતા કે જેથી એ મારા રામને નિહાળે. પછી તેમણે શ્રીરામ ને આશીર્વાદ આપ્યા કે-તમારા મનોરથો સફળ થાઓ.

સીતાજી ને પાર્વતી જી ના અને રામજી ને સદ-ગુરૂ ના આશીર્વાદ મળ્યા.
દેવ-દેવી-કે સદ-ગુરૂના આશીર્વાદ વગર કોઈ સત્કર્મ જલ્દી સિદ્ધ થતું નથી.આજે સંસારમાં ધનની ખોટ નથી પણ આશીર્વાદની ખોટ છે.ધન દઈને આશીર્વાદ માગે કે ધન લઈ ને આશીર્વાદ આપે તેનું કોઈ મુલ્ય નથી.
આશીર્વાદ લેવાના નથી હોતા,આશીર્વાદ ને ઝીલવાના હોય,
આશીર્વાદ દેવાના નથી હોતા,વરસાવવાના હોય છે.
આ લેવડ-દેવડ નો પ્રસંગ નથી,કે કોઈ સોદાનો પ્રસંગ નથી.
એક માં સમર્પણ-ભાવ વરસે છે,બીજામાં આશિષ-ભાવ વરસે છે.  

સીતાજી ના પ્રાગટ્ય ની કથા એવી છે કે-
ખેતી ની મોસમ માં પહેલા જનકરાજા હળ ચલાવતા તે પછી જ બીજા ખેડ શરુ કરતાં.
એકવાર જનકરાજા હળ ચલાવી ભૂમિ ખેડતા હતા,ત્યારે ભૂમિ (પૃથ્વી) માંથી સીતાજી મળી આવ્યા હતાં.
હળ ના ચાસ ને “સીતા” કહે છે.એટલે જનકરાજાએ તેમનું નામ સીતા રાખ્યું હતું.અને સીતાજી ને પોતાની પુત્રી જ માની હતી. આમ જનક રાજા એ સીતાજી ના પાલક પિતા હતા.

જનકરાજા ના ઘરમાં શિવજી એ આપેલું એક ધનુષ્ય હતું કે જેની રાજા રોજ પૂજા કરતા.તે ધનુષ્ય એટલું ભારે હતું કે પાંચ હજાર માણસો ભેગા થાય તો જ તે ઊંચકી શકાય.
એક વાર જનક રાજા એ કૌતુક જોયું કે સીતાજી તે ધનુષ્ય ને ડાબા હાથ થી ઉઠાવી ને રમત રમતાં હતાં.
આ જોઈ ને જનકરાજા સમજી ગયા કે સીતા મહાશક્તિ નો અવતાર છે.
તેથી તેમણે પ્રતિજ્ઞા કરેલી કે –જે કોઈ એ શિવ-ધનુષ્ય ને ઉપાડી તેની પણછ ચડાવશે –તેની સાથે જ હું સીતાજી ને પરણાવીશ.

અને તે સ્વયંવર નો દિવસ આવી પહોચ્યો.સીતાજી ને વરવા ની ઈચ્છા થી દેશ દેશ ના રાજાઓ આ
સ્વયંવર માં આવ્યા હતા.ને અક્કડ બની ને વિરાજ્યા હતા.મનમાં વિચારતા હતા કે –
નાનકડી છોકરી જો ધનુષ્ય ને હાથમાં લઇ ને રમતી હતી તો શું અમે તેની પણછ નહિ ચઢાવી શકીએ?
તે જ વખતે શ્રીરામ ને લઇ ને વિશ્વામિત્ર સભા-મંડપ માં આવે છે.

તુલસીદાસજી કહે છે કે-જાકી રહી ભાવના જૈસી,પ્રભુ મૂરતિ તિન્હ દેખી તૈસી.
જેના મન માં જેવી ભાવના હતી તેને તેવા જ રામ દેખાયા.
પ્રભુ તો એક જ છે પણ સહુ સહુ ને પોતપોતાની મનોભાવના પ્રમાણે શ્રીરામનાં દર્શન થાય છે.
વીર રાજા ને શ્રીરામ વીરતાની મૂર્તિ દેખાય છે,કુટિલ રાજાઓ ને ભીષણ સ્વરૂપે દેખાય છે,
વિદ્વાનો ને વિરાટ રૂપે,યોગીઓ ને પરમ તત્વ-રૂપે,ભક્તો ને ઇષ્ટદેવ-રૂપે,અને જનકરાજા તથા તેમની રાણીઓ ને તે પોતાના બાળક-રૂપે દેખાયા.બધા ને લાગ્યું કે શ્રીરામ જ ધનુષ્ય ને ઉઠાવી શકાશે.

તે પછી સખીઓ મંગળ ગીતો ગાતીગાતી સીતાજી ને સભામાં લઇ આવી.સીતાજી ને જોતાં જ સભા સ્તબ્ધ થઇ ગઈ. તુલસીદાસજી કહે છે કે-સીતાજી ની જોડે સરખાવું તેવી સ્ત્રી જગતમાં ક્યાં છે?
જો હું તેમણે સરસ્વતી જોડે સરખાવું તો –સરસ્વતી વાચાળ છે,પાર્વતી જોડે સરખાવું તો પાર્વતી
અર્ધનારીશ્વર છે.લક્ષ્મીજી જોડે સરખાવું તો લક્ષ્મીજી વિષ અને વારુણી ની બહેન છે.
બધામાં કોઈ ને કોઈ દોષ દેખાય છે,જયારે સીતાજી સંપૂર્ણ-પણે દોષ રહિત છે.

જનકરાજા ના મંત્રીએ રાજાની આજ્ઞા થી ઉભા થઇ જાહેર કર્યું કે-
ભગવાન શંકર નું આ ધનુષ્ય છે,જે એણે ઉઠાવી,તેની પણછ ચડાવશે તેને સીતાજી વરમાળા પહેરાવશે.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE