Mar 7, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-65-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-65

સ્વયંવરની શરત સાંભળી ને સભામાં સન્નાટો છવાઈ ગયો.કોણ પહેલ કરે? તે જ વખતે રાવણ આકાશમાર્ગે જતો હતો તે મોટો મંડપ જોઈ ને નીચે ઉતરી આવ્યો.રાવણ ને જોતાં જ સભામાં ખળભળાટ મચી ગયો.જનકરાજા વિનયી હતા.વણનોતર્યો પણ અતિથી છે એટલે તેને આસન આપ્યું.રાવણે પ્રસંગ નું પ્રયોજન પૂછ્યું.ને જવાબ મળતાં ગુસ્સો કરી પૂછ્યું કે-મને આમંત્રણ કેમ નહિ આપેલું? જનક રાજા વિચારે છે કે –આ પાપ ને ઠારવું પડશે.એટલે તેમણે કહી દીધું કે –મેં મંત્રી ને સર્વ રાજાઓ ને આમંત્રણ આપવા નું કહ્યું હતું પણ મંત્રીજી કદાચ ભૂલી ગયા હશે.

મંત્રીજી ને બોલાવ્યા તો મંત્રી કહે છે કે મેં સિપાહી મારફતે મોકલ્યું હતું,સિપાહી ને બોલાવ્યો-તો તે કહે છે કે-હું નિમત્રણ પત્રિકા પહોંચાડવા દરિયા કિનારે આવેલો,ને આપ ક્યાં મળશો તેમ બધાને પૂછેલું,તો બધા કહે કે-આપ એવા મોટા રાજા છો કે દેવો પણ આપની પગચંપી કરે છે,ને આ દરિયો પણ એમનો હુકમ ઉઠાવે છે,દરિયો પણ તેમનો સેવક છે.એટલે મને થયું કે દરિયા ને જ આપી દઉં એટલે મેં પત્રિકા દરિયામાં પધરાવી દીધી.એટલે હવે આપ દરિયા ને પકડો. રાવણ કહે છે કે –હું એને જોઈ લઈશ.

રાવણ આસને બેઠો પોતાની મૂછો આમળે છે,”હું કોણ? કૈલાશ ને ઉપાડનાર.આ ધનુષ્ય ની શી વિસાત?
પાર્વતીજી રાવણ નો આ ઘમંડ સહન થયો નહિ,વળી પોતે સીતાજી ને વરદાન આપ્યું હતું કે તેની મનોકામના પૂર્ણ થશે,એટલે તેમણે શિવ-ગણો ને હુકમ કર્યો કે જાવ રાવણ ની ફજેતી થાય તેવું કંઈક કરો,રાવણ ધનુષ્ય ઉપાડી જ ના શકે તેવું કરો.

ત્રણસો શિવ-ગણો એક સાથે છૂટ્યા અને અદ્રશ્ય રીતે ધનુષ્ય પર ચડી બેઠા.
રાવણ ધનુષ્ય નજીક આવ્યો એક હાથ,બે હાથ એમ કરી ને વીસ હાથે જોર કરી ને એણે ધનુષ્ય તો ઉઠાવ્યું, પણ શિવ-ગણોએ ભગવાન શિવજી નું સ્મરણ કરી એવું જોર લગાવ્યું કે રાવણનું સમતોલન ગયું અને તે  જમીન પર પડ્યો,ધનુષ્ય તેના પર પડ્યું,રાવણ થી ચીસ પડાઈ ગઈ-કે બચાવો-બચાવો.
જનકરાજા એ તેમના તૈયાર રાખેલા પાંચ હજાર માણસો ને હુકમ કર્યો કે –આને બહાર કાઢો.
માણસો દોડી આવ્યા અને ધનુષ્ય ને ખસેડી તેની મૂળ જગ્યાએ મૂકી રાવણ ને બેઠો કર્યો.
રાવણ પોતાની વધુ ફજેતી થાય તે પહેલાં ત્યાંથી વિદાય થયો.

રાવણ ની આવી દશા જોઈ કોઈ ઉઠતું નથી.એ જોઈ રાજા જનક ને બહુ દુઃખ થયું.
હવે સમય બરાબર પાક્યો છે એમ જાણી ને વિશ્વામિત્રે રામજી ને આજ્ઞા કરી કે-
ઉઠહુ રામ ભંજહુ ભાવ ચાપા,મીટહુ તાત જનક પરિતાપા.
ઉઠો,રામ,શિવ ધનુષ્ય તોડો,અને જનક ની ચિંતા ને ટાળો.

ગુરુની આગમાં થતા રામચંદ્રજી ઉભા થયા,ગુરૂ ચરણમાં મસ્તક નમાવી તેમને પ્રણામ કર્યા.
તેમના મોં પર સંપૂર્ણ સ્વસ્થતા છે.નથી હર્ષ કે નથી વિષાદ.
હર્ષ કે વિષાદ કર્તાપણા (હુ કરું છું) માં હોય છે.પણ શ્રીરામ અકર્તા બની ને ધનુષ્યભંગ કરવા જાય છે.
જનકરાજા નાં રાણી રામચંદ્ર ની સુકુમાર આકૃતિ જોઈ વિમાસણ માં છે,કે રાવણ જેવો જેને ના ઉપાડી  શક્યો  તેને  શું આ બાળક ઉપાડી શકશે?

સીતાજી અંતરથી પ્રાર્થના કરતાં હતાં કે-હે પ્રભુ મારી સેવા સફળ કરો ને બાણ ને હલ્કુ ફુલ કરો.
તેમના મન ની વ્યાકુળતા વધતી જતી હતી,પરંતુ અંતરમાં દૃઢ વિશ્વાસ હતો,કે રામજી ધનુષ્ય
ઉપાડશે જ.એ વિશ્વાસ થી બોલે છે-કે-જે હિ કે જેહિ સત્ય સનેહું,સો તેઈ મિલઈ ન કછુ સંદેહું
જેના જેના પર સાચો સ્નેહ હોય છે તે તેં મળે જ છે,એ વિષે કોઈ સંદેહ નથી.
એક પળ રામજી એ સીતાજી ભણી નજર કરી લીધી.તેમની અપાર વ્યાકુળતા જોઈને તેને દૂર કરવાનો
તરત નિર્ણય લઇ લીધો.કે-હવે એક પળ પણ મોડું કરવું પાલવે નહિ.

રામચંદ્રે ધનુષ્ય ને ,ગુરુને,જનકરાજાને પ્રણામ કર્યા,અને પલકમાં ધનુષ્ય ઉઠાવ્યું,પણછ ચઢાવી,ને ખેંચી,
વીજળી ના ઝબકારા ની જેમ ધનુષ્ય ચમક્યું,લોકો ની આંખો અંજાઈ ગઈ,અને આકાશ તૂટી પડ્યું હોય તેવા અવાજ સાથે ધનશ્ય ના બે ટુકડા થઇ ગયા.આ ઘટના એટલી ત્વરા થી બની કે લોકો ભાનમાં આવ્યા ત્યારે તેમના કંઠ માંથી ગગનભેદી ઘોષ નીકળ્યો-રઘુપતિ રામચંદ્ર કી જય. પરમાનંદ થયો છે.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE