Mar 8, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-66-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-66

સીતાજી એ સૃષ્ટિ નિ ઉત્પત્તિ,પાલન અને સંહાર કરનારી મહાશક્તિ છે.
પ્રભુ જે ધનુષ્ય બે હાથે ઉઠાવે છે તે મહાશક્તિ એક ડાબા હાથે ઉઠાવી ને ખેલે છે. શક્તિ થી મોટો કોઈ કર્તા નથી.અને બ્રહ્મ થી મોટો કોઈ અકર્તા નથી.
એટલે જ જનકરાજા એ પ્રતિજ્ઞા કરી હતી કે-જે ધનુષ્ય ને તોડશે તે સીતાજી ને વરશે.
શંકર નું ધનુષ્ય કર્તૃત્વ રહિત કર્મ નું પ્રતિક છે,રાવણ કર્તાપણા ના અહંકાર વાળો છે,તેથી તેનું કશું ચાલી શકે નહિ,જયારે શ્રીરામ માં કર્તૃત્વ-પણું નથી,અહંકાર નથી,અને તેથી જ તે કર્મ -“શક્તિ” ને પ્રસન્ન કરે છે.

ચારેકોર રામચંદ્રજી નો જય બોલાય છે,મંગળ શંખ વાગે છે,ઢોલ ઢબૂકે છે,શરણાઈ ના સુર વાતાવરણને ભરી દે છે.રાજા જનક અને મહારાણી ના આનંદ નો પાર નથી.ગુરૂ શતાનંદ જી દોરે છે,સીતાજી હળવે પગલે આગળ વધે છે.બાલ હંસના જેવી તેમની મનોહરચાલ છે.
તેમના કર-કમળ માં જય-માળા છે,શરીરમાં સંકોચ છે,પણ મનમાં પ્રબળ ઉત્સાહ છે.
જાનકીજી,શ્રીરામને હાર પહેરાવવા પ્રયત્ન કરે છે,જાનકીજી થોડા ઠીંગણા છે ને રામજી ઉંચા છે,
રામજી ડોક નમાવતા નથી,તેઓ વિચારમાં પડી ગયા છે કે-ક્ષત્રિય-વટ ને પડકાર થયો એટલે ધનુષ્ય ભલે તોડ્યું પણ માતા-પિતાની આજ્ઞા વગર વરમાળા કેમ સ્વીકારાય?

વિશ્વામિત્ર આ વાત સમજી જાય છે,તેઓ આવી શ્રીરામ ના કાનમાં કહે છે કે-
“તમારાં માત-પિતાની આજ્ઞા છે તે હું જાણું છું,હું જયારે તમને યજ્ઞ-રક્ષા અર્થે લેવા આવ્યો ત્યારે મારે દશરથ-કૌશલ્યા સાથે આ અંગે વાતચીત થયેલી.”
આ જાણી રામજી પ્રસન્ન થયા ને ગુરૂ-આજ્ઞા માથે ચડાવી તેમણે ડોક નમાવી.
સીતાજી ના હાથ હજી વરમાળા પહેરાવવા ઉંચા જ છે,ત્યારે તેમના હાથમાં પહેરેલાં રત્ન-જડિત કંકણો માં
એકસામટાં રામજી ના અનેક પ્રતિબિંબો પડ્યા,સીતાજી તે જોઈ રહ્યા,અને તેમાં તલ્લીન થઇ ગયાં.

રામજી ડોક નમાવી ને હજુ ઉભા છે,ગુરૂ શતાનંદે હસી ને સીતાજી ને હાર પહેરાવવા નું યાદ કરાવ્યું.
અને સીતાજી એ રામજી ની ડોક માં વરમાળા પહેરાવી.......પરમાનંદ થયો છે.
દેવો એ પુષ્પ-વૃષ્ટિ કરી,ગંધર્વો એ ગીતો ગાયાં અને બ્રાહ્મણો એ વેદ-ઘોષ કર્યો.
સખીઓ કહે છે કે-સ્વામી નો ચરણ સ્પર્શ કરો.
ત્યારે સીતાજી ડરે છે,ચરણ સ્પર્શ કરવાની ના કહે છે અને ઈશારાથી સખીઓ ને સમજાવે છે કે-
અહલ્યા જેવું થાય તો?રામજી ના ચરણ-સ્પર્શ થી અહલ્યા સ્વર્ગ માં ચાલી ગઈ હતી,તેમ મારું થાય તો?
સીતાજીની આવી અલૌકિક પ્રીતિ જોઈ રામચંદ્ર જી મલકાય છે.

તે પછી વિશ્વામિત્ર ની રજા લઇ ને રાજા જનકે રામ-સીતા ના લગ્ન ની તૈયારી આદરી.
સુવર્ણાક્ષરે કંકોતરીઓ લખવામાં આવી અને જનકરાજાએ પોતાના મંત્રીઓ ને અયોધ્યા દશરથ રાજા ને
કંકોતરી આપવા મોકલવાનું સૂચન કર્યું.મંત્રીઓ એ દૂતો ને કંકોતરી આપવા વિદાય કર્યા.

દૂતો એ અયોધ્યા પહોંચી રાજા દશરથના હાથમાં કંકોતરી મૂકી. હકીકત જાણી ને રાજા દશરથ ના આનંદનો પાર રહ્યો નથી.તેમણે એકદમ ગળામાંથી નવસેરો હાર કાઢી દૂત ને આપવા માંડ્યો.
ત્યારે દૂતે કહ્યું કે-મહારાજ અમારાથી એ લેવાય નહિ,અમે ભલે રાજ્ય ના નોકર રહ્યા પણ સીતાજી અમને
નોકર માનતી નથી અને ખૂબ જ માનથી તે અમને રાખે છે,સીતાજી અમારી દીકરી છે,અને દીકરી ના ઘરનું લેવાય નહિ.વળી અમે કન્યા પક્ષ ના છીએ એટલે પણ અમારાથી કશું લેવાય નહિ.
દૂત ની આવી વિવેકભરી વાણી અને સીતાજી ના વખાણ સાંભળી દશરથ રાજા અતિ ખુશ થયા.
વસિષ્ઠજી તે વખતે સભામાં જ વિરાજેલા હતા.તે પણ સમાચાર સાંભળી અતિ પ્રસન્ન થયા.અને કહ્યું-કે
ખૂબ ધામધૂમ થી જાન ની તૈયારી કરો. રાજાએ ત્રણે રાણીઓ ને પણ ખુશ-ખબર સંભળાવી.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE