Mar 25, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-83-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-83

રસ્તામાં ઉભેલા લોકો નું રામજી સ્મિત કરી કરી ને સ્વાગત કરે છે અને જાણે કશું જ બન્યું નથી,તેમ માતા કૌશલ્યા ના ભવન માં પ્રવેશ કરે છે.રામને જોઈ ને કૌશલ્યા મા બહુ રાજી થયાં,શ્રીરામે તેમના ચરણ માં મસ્તક નમાવ્યું,માતાએ તેમણે હૃદય સરસા લગાવી કહ્યું કે-હે રામ,તારો આજે રાજ્યાભિષેક છે,આજે મંગળ દિવસ છે,
તુ કાલ નો ઉપવાસી છે,આસન ગ્રહણ કર.અને થોડી મીઠાઈ ખાઈ લે.

રામજી આસન ને માત્ર સ્પર્શ કરી ને માતા સમક્ષ હાથ જોડી ને ધીર-ગંભીર સ્વરે મા ને કહે છે કે-હે માતા,હવે આવા રત્નજડિત આસન નું મારે શું કામ?હવે તો દર્ભાસન પર બેસવાનું છે,મીઠાઈ નહિ પણ કંદમૂળ નો આહાર કરવાનો છે.મા,પિતાજીએ સંજોગો ને વશ થઇ ને ભરતને ગાદી અને મને ચૌદ વર્ષના વનવાસની આજ્ઞા આપી છે,માટે હે,માતા આપ પણ મને પ્રસન્ન થઇને રજા આપો.

કેળ પર જાણે કુહાડી પડી ! કૌશલ્યા મા આ વાત સાંભળતાં જ જમીન પર પડી ગયાં,તેમનું શરીર થરથર કાંપવા લાગ્યું.રામચંદ્રજી એ તરત જ તેમણે બેઠાં કરી ને આસન આપ્યું.અને વિગતે વાત કહી સંભળાવી.
તે સાંભળી કૌશલ્યા માં બોલી ઉઠયા કે-અરે રે ચંદ્રમા ચીતરવા જતાં રાહુ ચિતરાઈ ગયો!!
લિખત સુધાકર ગા લિખી રાહુ!!

પણ હવે લક્ષ્મણજી નો ક્રોધ દાબ્યો રહ્યો નહિ.તે બોલી ઉઠયા કે-
વગર વાંકે કોઈ ને સજા થઇ શકે નહિ તે -ન્યાય-નિયમ છે.નિર્દોષ રામનો ત્યાગ કરનાર પિતાને ધર્મજ્ઞ કેવી રીતે કહી શકાય ? સ્ત્રી ની ભંભેરણીથી તેમની બુદ્ધિ ભ્રષ્ટ થઇ છે,કરવા યોગ્ય અને ન કરવા યોગ્ય કાર્ય નો વિવેક તેમણે ગુમાવ્યો છે. એવો અવળે માર્ગે ચડી ગયેલ પુરુષ ભલે પિતા હોય કે ગુરૂ હોય,તો પણ તેને શિક્ષા કરવાનું શાસ્ત્ર માં કહેલું છે.એટલે હું મારા મોટાભાઈ ને કહું છું કે,આ રાજ્ય તમારું જ છે,અને આજે જ તમારો રાજ્યાભિષેક થશે,અને જે કોઈ તેમાં વિઘ્ન કરવા આવશે તેનો હું વધ કરીશ.

આ સાંભળી રામચંદ્ર ની ધર્મ નિષ્ઠા અને હૃદય ની કોમળતા જરા પણ ઓછી કે શિથિલ થતી નથી,
તેમણે હસી ને નાના ભાઈ ને પડખામાં લીધો,ને તેના આંસુ લુછી ને તેં ક્રોધ ને શાંત કરવા કહ્યું-
હે,લક્ષ્મણ,આ લોક માં ધર્મ એ જ સર્વોત્તમ છે.ધર્મ માં જ સત્ય રહેલું છે.

લક્ષ્મણ નો રોષ હજુ શાંત થયો નથી,કહે છે કે-
હું એ જ કહું છું કે,શત્રુઓનો નાશ કરવો તે ક્ષત્રિય નો ધર્મ છે.
શ્રીરામ હસી ને  કહે છે કે-એ ક્ષત્રિય નો ધર્મ ખરો,પણ માત-પિતાની આજ્ઞા પાળવી તે પુત્ર નો ધર્મ ખરો કે નહિ?પેલો ક્ષત્રિય ધર્મ છે અને આ સત્ય-ધર્મ છે.એવા સત્ય-ધર્મ ને શ્રેષ્ઠ માનનારો હું,પિતાની આજ્ઞા નું ઉલ્લંઘન કરવા માટે અસમર્થ છું.! સત્પુરુષોએ સેવેલો માર્ગ આ જ છે.
લક્ષ્મણ કહે છે કે-પણ પિતા એ ક્યાં તમને સ્વ-મુખે આજ્ઞા આપી છે?
શ્રીરામ કહે છે કે-પિતાની વતી જ માતા એ આજ્ઞા કરી છે.

પછી શ્રીરામે માતાજી ના ચરણો માં પ્રણામ કરી કહ્યું કે-હે માતા,તમે પ્રસન્ન થઇ ને મને વનમાં જવાની આજ્ઞા આપો,તમને મારા પ્રાણ ના સમ છે.મને આશીર્વાદ આપો.

કૌશલ્યા ના મન માં ભારે ધર્મ-સંકટ પેદા થયું છે,
પુત્ર ને વનમાં જવાનું કહેવા નો તેમનો જીવ ચાલતો નથી,અને જો તેમ ના કહે તો ધર્મ નું પાલન થતું નથી,અને ભાઈઓ માં કલહ થવાની શક્યતા છે. છેવટે અત્યંત  ધીરજ ધારણ કરી ને બોલ્યાં-
બેટા ભરત રાજા બને અને તું વનમાં જાય તેમાં કોઈ વાંધો નથી, કૈકેયી ના મનમાં ભલે વિષમતા હોય-
પણ મારા મનમાં કોઈ વિષમતા નથી, મને ચિંતા અને દુઃખ એક જ છે-કે
તારા વિના તારા પિતાનું શું થશે ? ભરત નું અને અયોધ્યા નું શું થશે ? તારો વિયોગ તારા પિતા થી કે ભરત થી સહન થશે નહિ.
હે પુત્ર,તારા વનમાં જવાથી વન ભાગ્યશાળી બનશે,અને અયોધ્યા અભાગી બનશે.
બડભાગી બનુ અવધ અભાગી!!

બેટા, તારી સાથે વનમાં આવવાનું મન મને પણ થાય છે,પણ જો હું તેમ કહીશ તો તને થશે કે માતા, એ બહાને મને રોકવા ચાહે છે,એટલે એવી હું માગણી કરતી નથી, હું તારી સાથે આવું,પણ પતિવ્રતા નો ધર્મ મને ના પાડે છે.હું ચોખ્ખું જોઉં છું કે આજે સર્વ પુણ્ય પરવાળી ગયા છે,કરાલ કાળ વિપરીત થઇ ગયો છે.
સબ કર આજુ સુકૃત ફળ બીતા,ભયઉ કરાલ કાળ બિપરીતા.
આજે દૈવ (પ્રારબ્ધ) જ પ્રબળ થયું છે,અને દૈવે જ કૈકેયી ને કુબુદ્ધિ સુઝાડી છે.

પછી કૌશલ્યા એ પુત્ર વિયોગ નું દુઃખ મનમાં જ ભંડારી ને,પવિત્ર જળ વડે,આચમન કરી ને ,
રામચંદ્ર જી ની મંગલ-રક્ષા કરી. “વનદેવ અને વનદેવી તારું રક્ષણ કરશે.”

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE