Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-લંકાકાંડ-૧૮૧

લંકાકાંડ 
તુલસીદાસજી કહે છે કે-રામની કૃપાથી શું નથી થતું?
તુચ્છ ગણાતો વાનર,જે “રાક્ષસ” એવા નામનો ઉચ્ચાર થતાં બી ને ભાગે,અને જે રાક્ષસનો ખોરાક ગણાય,
તે આજે રાક્ષસોના રાજા રાવણની સામે લડવા નીકળે છે.વાનરોના ઉત્સાહ નો પાર નથી,તેમની બધી ચંચળતા રણ-મેદાનમાં જવા અધીરી બની ગઈ છે.કોઈ કોઈ તો એવા કુદકા ને છલાંગો મારતા ચાલે છે કે-જાણે આકાશ-માર્ગે ઉડતા જતા હોય.વૃક્ષો અને પથ્થરો તેમનાં શસ્ત્રો બની ગયા છે ને બધા એક સાથે
પોકાર પાડતાં જાય છે કે-સિયાવર રામચંદ્ર કી જય
અને કૂચકદમ કરતી રામજીની વિરાટ વાનર સેના સમુદ્ર કિનારે પહોંચી.

બીજી બાજુ,હનુમાનજી લંકાને આગ લગાડી ગયા ત્યારથી લંકાવાસીઓ ની ઊંઘ ઉડી ગઈ હતી.
તેમનામાં એવી ખરેખરી બીક પેસી ગઈ હતી કે-જેનો દૂત આવો બળીયો છે તે પોતે તો કેવો હશે?
એકલો દૂત જો,લંકાને બાળી ગયો,તો શ્રીરામ આવશે તો કેટલી ને કેવી ખૂવારી થશે?

લોકો ના આ ફફડાટ ની વાતો મંદોદરી (રાવણ ની પત્ની) ના કાને આવી,
આમેય તેના પોતાના મનમાં પણ આવો ફફડાટ હતો,તેણે ઘણીવાર રાવણને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો,અને હવે ફરી એકવાર રાવણને પ્રાર્થના કરી કહ્યું કે-હે,નાથ,કૃપા કરી સીતાને પાછી મોકલી દો,ને
રામની સાથે સુલેહ કરો.શ્રીરામ પ્રાણીમાત્ર ના હિતકારી છે,તે તમારું પણ હિત કરશે.
નહિ તો રામનાં બાણ,જેમ સાપ દેડકાં ને ગળી જાય તેમ આખા રાજ-કુળ  ને ગળી જશે.

આ સાંભળી રાવણ ખડખડ હસીને બોલ્યો-તુ પણ બીજી સ્ત્રીઓ જેવી જ બીકણ છે,અરે આતો ખુશ થવાની વાત છે,રાક્ષસો ને વાનરો નો ખોરાક સામે ચડીને મળશે.તેઓ પણ લહેર કરશે.
આમ કહી તે રાજસભામાં ગયો.ને મંદોદરીએ કપાળ ફૂટ્યું.”આજે વિધાતા રૂઠ્યો છે”

રાવણ રાજસભામાં બેઠો હતો,ત્યારે ખબર આવી કે-રામની સેના સમુદ્ર કિનારે આવી પહોંચી છે.
એ સાંભળી રાવણે સભાસદો ને પૂછ્યું-કે તમારી શું સલાહ છે?
સભાસદો ગર્વથી ફુલાઈ ગયા,તેમણે થયું કે આજે રાવણ આપણી સલાહ માગે છે!!!
બધા ખુશામતિયાઓએ કહ્યું કે-લડી લેવાનું,એ વાનર-સેનાથી શું વળવાનું છે?

ત્યારે ત્યાં વિભીષણ (રાવણનો ભાઈ) હાજર હતો,તેનાથી રહેવાણું નહિ,તેણે ઉભા થઇ કહ્યું કે-
રાજા રાવણ વગર વિચાર્યે સીતા-હરણનું એક ખોટું કામ કરી આવ્યો છે,ત્યારે તમે બધા પણ વગર વિચાર્યે
તેને શું કામ ટેકો આપો છે? હે, રાવણ,મારા ભાઈ તમે સીતાજી ને પાછા સોંપી દો,
શ્રીરામ એ સામાન્ય માનવી નથી એ તો “નર ભૂપાલા” પૃથ્વીને પાળનાર ચારે ભુવનના ઈશ્વર છે.
“તાત રામ નહિ નર ભૂપાલા,ભુવનેશ્વર કાલહું કર કાલા”
માટે માન,મોહ,મદ ત્યજી ને કોશલાધીશ ને ભજ. “પરિહરી માન,મોહ,મદ,ભજહું કોશલાધીશ”
પછી તેણે રાવણ ના પગ પકડીને વિનંતી કરી કે-હું કરગરીને કહું છું કે,સીતાજી ને પાછા સોંપી દો જેનાથી,સર્વ નું અહિત થતું અટકી જશે,સુબુદ્ધિ એ જ સંપત્તિ છે,કુબુદ્ધિ એ જ વિપત્તિ છે.

આ સાંભળી રાવણના ગુસ્સાનો પર રહ્યો નહિ,તેણે કહ્યું-અરે,શઠ,મારું ધાન ખાઈ ને મારો જીવાડ્યો,એવો તુ,ભલે મારો ભાઈ પણ તુ શત્રુના પક્ષ ની તરફદારી કરે છે? ઝેરી સાપ સાથે વસવું સારું પણ તારા જેવા ની સાથે વસવું ખોટું.હે દુષ્ટ,તને ફિટકાર છે,તુ મારા નગરમાં રહેવાને લાયક નથી,જા,દુશ્મન ભેગો જઈને રહે.         
આમ કહી રાવણે વિભીષણ ને એક લાત લગાવી દીધી.


PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE