Jul 27, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૨૦૭

રાવણના વધથી દેવો ભલે ખુશ થયા હોય,અને ભલે દેવો ને એમ લાગતું હોય કે –અમારું કામ પતી ગયું છે.પણ રામજી ને તેમ લાગતું નથી.તેમનું કાર્ય ત્યારે પૂર્ણ થાય.કે જયારે “દુષ્ટો” સાથે “દુષ્ટતા ની વૃત્તિ” પણ નાશ પામે.ને રામરાજ્ય સ્થપાય.

દેવતાઓ ની ભોગવૃત્તિ છે,અને આ ભોગ-વૃત્તિ એ સ્વાર્થ-વૃત્તિ ની બહેન છે.
દેવો ને તો તેમના રસ્તા પર આવતા કંટકો ને દૂર કર્યા સિવાય,તે વિષયમાં બહુ ઊંડા ઉતારવાની ટેવ નથી,કારણકે બહુ ઊંડા ઉતરે તો તેમના ભોગો કેમ ભોગવાય?(સ્વાર્થ)
એટલે તો,રાવણ નામનો કાંટો હટી ગયો, એટલે દેવો સમજે છે કે તેમનું કામ પૂર્ણ થઇ ગયું!!!
તુલસીદાસજી એટલે તો દેવો ને સ્વાર્થી કહે છે.

હવે જો વિચારવામાં આવે કે-રાવણ નો નાશ કરવા ભગવાને અવતાર લેવાની કેમ જરૂર પડી?

રાવણ કોઈ એવો મહા-બળવાન નહોતો,કે તે કોઈથી તે હારી શકે નહિ કે મરી શકે નહિ.
વર્ણન છે કે-વાલીએ રાવણ ને છ મહિના સુધી બગલમાં દાબી રાખ્યો હતો,અને વળી,
સહસ્ત્રાર્જુને પણ રાવણને હરાવ્યો હતો.
રાવણ ને જો મારવો જ હોત તો તે કામ વાલી-કે-સહસ્ત્રાર્જુન કરી શકત.તે રાવણ ને મારી શકત.
પણ પછી શું?
એક દુરાચારી,બીજા દુરાચારી ને મારે,એટલે એક દુરાચાર પર બીજા દુરાચાર નો જ વિજય થાત.
પહેલાં પણ દુરાચાર ને પછી પણ દુરાચાર.
સમાજમાં દુરાચાર નો “જય” બોલાત,ને તેથી કંઈ દુરાચાર હટી શક્યો હોત નહિ.

મરતી વખતે જયારે વાલી શ્રીરામને કહે છે કે-સીતાજી ને પાછી લાવવા આપ સુગ્રીવ ને વહારે ધાયા છો,
પણ આ કામ હું તમને ચપટીમાં અને સહેલાઈથી કરી આપત.
શ્રીરામ જાણતા હતા કે-વાલી જેવું બોલે છે તેવો પરાક્રમી જરૂર છે,પણ,વાલી નો આશ્રય લેવામાં,
દુરાચાર નો આશ્રય લેવાતો હતો,એટલે તેનાથી દૂર રહ્યા છે.

આ જગતમાં આપણે જોઈએ છીએ કે-એક દુષ્ટતા ને બીજી વધારે દુષ્ટતા હરાવે છે.
પણ એક દુષ્ટતા –જો બીજી દુષ્ટતા ને જીતે –તો તેથી કંઈ જીતાતું નથી,કારણકે દુષ્ટતા તો તેની તે જ રહે છે.એટલે તે જીત નથી.   જીત તો તે છે કે-જયારે સચ્ચાઈ, તે દુષ્ટતા ને જીતે.
જો જગતમાં ક્રોધ,લોભ,મોહ કે અહંકાર જીતે –તો તેથી સમાજ નું કલ્યાણ થતું નથી.
સમાજનું કલ્યાણ તો જયારે સચ્ચાઈ (સત્ય) જીતે તો જ થાય છે.

રાવણ ને મારવા ભગવાને અવતાર લેવાની કેમ જરૂર પડી? 
તે વિશે હજુ જો આગળ વિચારવામાં આવે તો-
પરશુરામ પણ અવતારી પુરુષ હતા,અને તેમણે સહસ્ત્રાર્જુન ને હરાવી તેની હજાર ભુજાઓ કાપી નાંખી હતી તો,રાવણ ની વીસ ભુજા ઓ નો તો ક્યાં હિસાબ? પરશુરામ પ્રબળ શક્તિશાળી પણ છે,અને અવતારી પણ છે, તો પછી રામના અવતારની ક્યાં જરૂર રહી?

ત્યારે મહાત્માઓ કહે છે કે-પરશુરામ એ આવેશ-અવતાર છે.પરશુરામનું શસ્ત્ર છે-પરસુ (ફરશી)
શ્રીરામે રાવણની સામે લડવા જતાં જે –“ધર્મ-રથ” નું વર્ણન કર્યું છે,તેમાં પરસુ ને “દાન” નું પ્રતિક કહ્યું છે.
પરશુરામ એ “નિર્લોભ” અને “દાન” નું  પ્રતિક છે.
તેમણે રાજ્યો જીતી ને પોતાની પાસે નહિ રાખતાં દાનમાં દઈ દીધાં હતાં.
પણ જીત થી અને દાન થી પરશુરામ માં “અહંકાર” ની વૃદ્ધિ થઇ હતી.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE