May 1, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧

ભાગવત માહાત્મ્ય
પરમાત્મા ના દર્શન કરવાથી માનવ જન્મ સફળ થાય છે.
મનુષ્ય જન્મ પ્રભુ ને પ્રાપ્ત કરવા માટે છે.
પ્રભુ એ કૃપા કરી માત્ર માનવ ને જ એક એવી શક્તિ (બુદ્ધિ) આપી છે કે –
જો માનવ આ બુદ્ધિ નો સદુપયોગ કરી,વિવેક થી (સંયમ થી),પવિત્ર જીવન ગાળે તો....
મરતાં પહેલા તેને જરૂર પરમાત્મા ના દર્શન થાય...........

માત્ર માનવ માં જ બુદ્ધિ-શક્તિ હોવાથી તે આત્મ-સ્વરૂપ ને પરમાત્મ-સ્વરૂપ ને ઓળખી લઇ,
પરમાત્મા ના દર્શન કરી શકે છે.
માનવ ધારે તો પાપ છોડી શકે છે.પણ પશુ પાપ છોડી શકતા નથી
પશુ પાપ કરે છે, પણ તેમને-અજ્ઞાન-હોવાથી,પરમાત્મા તેના પાપ માફ કરે છે.
પશુઓ તેમનાં પાપ ભોગવી રહ્યા છે.

પશુ-પક્ષીઓ –શરીર તે –હું જ છું,એવું સમજી વ્યવહાર કરે છે,ત્રણ વર્ષ પછી તો તે પોતાના માતપિતાને ભૂલી જાય છે.તે પોતાના દેહ ને જ આત્મા માને છે,અને આત્મ-સ્વરૂપ ને જાણતા નથી.
અને આમ પશુ ને પોતાના સ્વ-રૂપ નું પણ ભાન નથી તો પછી એ પરમાત્મ-રૂપ ને ક્યાંથી પામી શકે?
.
શરીર ને જે –આત્મા-સમજે છે, એ માનવ પશુ સમાન જ છે,

આ જીવ અનેક વર્ષોથી ભોગ ભોગવતો આવ્યો છે,છતાં તેને શાંતિ મળી નથી.
તેને શાંતિ ત્યારે મળે જયારે તેને પરમાત્મા ના દર્શન થાય.

સ્વર્ગ માં રહેલા દેવો ને પણ પરમાત્મા નો અનુભવ થતો નથી.
સ્વર્ગ માં રહેલા દેવો પણ દુખી છે,અશાંત છે,તેમને પણ પતન ની બીક હોય છે.
પુણ્ય નો નાશ થયા પછી તેમને પણ ત્યાંથી (સ્વર્ગમાંથી) ધકેલી દેવામાં આવે છે,
ત્યારે બિલકુલ દયા રાખવામાં આવતી નથી.માથું નીચે ને પગ ઉંચે......!!
આમ સ્વર્ગ માં રહેલા દેવોનું પતન થાય છે.

પરંતુ જે પરમાત્મા શ્રી કૃષ્ણ ના દર્શન કરે છે,તેમનું પતન થતું નથી.
સ્વર્ગ માં રહેલા દેવો આપણા કરતા વધુ સુખ ભોગવે છે,પણ એમને પરમાત્મા ના દર્શન થતા નથી.
જેને સુખ ભોગવવાની ઈચ્છા છે,તેને પરમાત્મા ના દર્શન થતા નથી.

સ્વર્ગ ના દેવો સુખ ભોગવીને પુણ્ય નો નાશ કરે છે,પશુ પક્ષીઓ દુખ ભોગવી પાપ નો નાશ કરે છે.

સ્વર્ગ ના દેવો પુણ્ય નું ફળ –સુખ –ભોગવે છે,અને પુણ્ય નો નાશ કરે છે,
સ્વર્ગ એ ભોગ ભૂમિ છે,ત્યાં નવું પુણ્ય ઉપાર્જિત થતું નથી,સ્વર્ગ માં કોઈ નવી આવક થતી નથી,
માનવ જે પુણ્ય લઇ ને ગયો હોય તે ભોગવે છે.

મનુષ્ય માં પાપ અને પુણ્ય ને સમજવાની બુદ્ધિ (શક્તિ) છે. એક મનુષ્ય-યોનિ માં જ પાપ-પુણ્ય થાય છે.
મનુષ્ય ધારે તો પાપ કરતો અટકી જાય અને નવું પુણ્ય કરી શકે છે.અને પરમાત્મા ના દર્શન કરી શકે છે.
માનવી વિવેક (બુદ્ધિ)થી સંસાર માં જીવે તો --ભોગ અને ભગવાન બંને ને મેળવી શકે છે.

માનવી આત્મ-પરમાત્મ-સ્વરૂપ ને જાણતો  નથી  

જે પરમાત્મ-રૂપ ને જાણતો નથી તેને હંમેશા –બીક- રહે છે,શાંતિ મળતી નથી,
રાજાને શાંતિ નથી-સ્વર્ગ ના દેવો ને પણ શાંતિ નથી.
પરમાત્મા શ્રી કૃષ્ણ ના દર્શન (આત્મ-પરમાત્મ, સ્વ-રૂપ ના દર્શન) કરે તેને પૂર્ણ શાંતિ મળે છે.

પણ દુઃખની વાત એ છે કે –
મનુષ્ય પરમાત્મા માટે કઈ –સાધન—કરતો નથી. શરીર ના સુખ ને એ પોતાનું સુખ સમજે છે.
સુખ ના ત્રણ પ્રકાર છે- શરીર નું સુખ—પ્રાણ નું સુખ—આત્મા નું સુખ.
અને મનુષ્ય ને સાચા સુખ ની ખબર નથી.

મહેનત -ના -કરે તો શરીર રોગી થાય છે,શરીર આળસુ બને તો રોગો નું ઘર થાય છે.
આજ ના મનુષ્ય ને વગર મહેનતે પૈસો જોઈએ છે.સુખ ના સાધન વધે એટલે રોગો વધે છે.
શરીર ને રોગ થાય તો તેની મનુષ્ય કાળજી રાખે છે,
પણ મન ને કેટલા રોગ થયા છે,તેનો વિચાર કરતો નથી.

મન ને ખુબ રોગ થયા છે.કામ,ક્રોધ,લોભ,મદ,મોહ –એ બધા રોગ છે.
અને તેથી પ્રભુ ના દર્શન થતા નથી.મન શુદ્ધ થાય તો,તો,મનુષ્ય ને તે, જ્યાં બેઠો છે,
ત્યાં (હાલ જ) પરમાત્મા ના દર્શન થશે,પરમાત્મા દેખાશે.



       NEXT PAGE               
      INDEX PAGE