ભાગવત રહસ્ય-૩૫



      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
     INDEX PAGE                 

સ્કંધ પહેલો-૬   (ચાલુ)

માગવાથી મૈત્રી નું ગૌરવ ટકતું નથી. સાચી મૈત્રી સમજનાર માગતો નથી.
સુદામાની –ભગવાન સાથેની મૈત્રી જુઓ.
સુદામા ની સ્થિતિ ગરીબ હતી.પણ સુદામા જ્ઞાની હતા. છ શાસ્ત્ર અને ચાર વેદ નું તેમને જ્ઞાન હતું.
પરંતુ તેમને નિશ્ચય કરેલો કે ધન ના માટે મારે જ્ઞાન નો ઉપયોગ  કરવો નથી.
જ્ઞાન નું ફળ પૈસો નથી. જ્ઞાન નો ઉપયોગ મારે પરમાત્માના ધ્યાન માં કરવો છે.
સુદામા દેવ ઘરમાં જ કથા કરતાં. પતિ વક્તા અને પત્ની શ્રોતા.(કમસે કમ રવિવારના દિવસે તો આવું
અત્યારના જમાના માં -આપણા ઘર માં કરી શકાય?)

મિત્રો માટે લાલો માખણચોર બન્યો છે. ચોરી કરી પણ લાલાએ માખણ ખાધું નથી. મિત્રો ભગવાન ને વહાલા છે.
જે જીવ પરમાત્મા સાથે મૈત્રી કરે તે પ્રભુને વહાલા લાગે છે.

સુશીલા (પત્ની) એ સુદામાદેવ  ને કહ્યું-તમે દ્વારકાનાથને મળવા જાઓ.
સુદામા એ કહ્યું-હું દરિદ્રનારાયણ અને તે લક્ષ્મીનારાયણ—હું ત્યાં જઈશ તો લોકો માનશે કે આ માગવા આવ્યો છે.
સુશીલા એ કહ્યું-હું માગવા જવાનું કહેતી નથી. એ તમને જોતા જ સમજી જશે. પ્રભુની હજાર આંખો છે.
ફૂલના બગીચા મા બેસો-એટલે –માંગ્યા વગર સુવાસ આવે છે.

સુદામા ભગવાન ને મળવા આવ્યા છે. દ્વારકાનાથ નો વૈભવ તેમણે જોયો. પણ સુદામાજી એ જીભ બગાડી નથી.
સુદામાને લાગ્યું અને જોયું કે-મને જોતા જ મારા કૃષ્ણ ની આંખ માંથી આંસુ નીકળેલાં. જો તેમને મારા દુઃખ ની  કથા કહીશ તો મારા પ્રભુને વધારે દુઃખ થશે. મારાં દુઃખ તે મારાં કર્મ નું ફળ છે. 
એટલે જ સુદામાએ ભગવાન ને કશું કહ્યું નથી—(તો –પછી  માગવાનો તો સવાલ જ નથી.)

શ્રીકૃષ્ણે પૂછ્યું કે -મિત્ર તારો સંસાર કેમ ચાલે છે ?
સુદામા એ કહ્યું કે-મારો સંસાર સુખમય છે..
સુદામા ને એક જ –ઈચ્છા-હતી કે –મારાં ભગવાન ,મારાં પૌવા આરોગે –તેની મારે ઝાંખી કરવી છે.
સુદામા માગવા આવ્યા નથી-પોતાનું સર્વસ્વ અર્પણ કરવા આવ્યા છે.

ઈશ્વર પહેલા તમારું સર્વસ્વ લેશે તે પછી પોતાનું સર્વસ્વ આપશે.
જીવ નિષ્કામ બને છે-ત્યારે ભગવાન તેની પૂજા કરે છે. ભક્તિ  નિષ્કામ હોય તો –ભગવાન- પોતાના –સ્વરૂપ- નું
દાન ભક્ત ને કરે છે. જે કઈ પણ માગતો નથી તેણે પ્રભુ –આત્મસ્વરૂપનું દાન કરે છે.
જીવ જયારે જીવ-પણું છોડી-ઈશ્વરના દ્વારે જાય છે,ત્યારે ઈશ્વર પણ ભગવાન-પણું ભૂલે છે.

સુદામા -દસ દિવસના ભૂખ્યા હતા (ઘરમાં છોકરાંઓ પણ ભૂખ્યા હતા)—તો પણ સુદામા એ પોતાનું સર્વસ્વ
(મુઠી પૌવા) ભગવાન ને આપી દીધું. સુદામા ના પૌવા –ભલે મુઠી જેટલા હશે-પણ તે તેમનું સર્વસ્વ  હતું.
પૌવા ની કિંમત નહોતી. સુદામા ના પ્રેમ ની કિંમત હતી. (કે માલિક ને હું શું આપું?)
સુદામા જેવો કોઈ લાયક થયો નથી અને કૃષ્ણ જેવો કોઈ દાની થયો નથી.
ભગવાને પણ સુદામા ને પોતાના જેટલું જ ઐશ્વર્ય આપ્યું છે.

ભગવાન તો પરિપૂર્ણ છે. પરિપૂર્ણ આપે તો પણ પરિપૂર્ણ રહે છે.(પૂર્ણસ્ય પૂર્ણ માદાય પૂર્ણ મેવા વ શિષ્યતે).

મારાં સુખ માટે મારા –ઠાકોરજી ને દુઃખ થાય-તો મારી ભક્તિ વૃથા છે-એમ સમજજો.

ભગવાન પાસે કાંઇ માંગશો નહિ-તેથી ભગવાન ઋણી બને છે. ગોપી ઓ એ શ્રીકૃષ્ણ પાસે કાંઇ માગ્યું નથી.
ગોપી ઓ ને કોઈ લૌકિક સુખ ની અપેક્ષા નહોતી. ગોપી ઓ ની ભક્તિ નિષ્કામ હતી- એટલે ભગવાન ગોપીઓ ના  ઋણ મા રહ્યા છે. નિષ્કામ ભક્તિ થી ભગવાન ઋણી બને છે.

ગોપી ગીત મા પણ ગોપીઓ ભગવાન ને કહે છે-કે –અમે તમારી નિષ્કામ ભાવે સેવા કરતી દાસીઓ છીએ.

કુરુક્ષેત્ર મા શ્રીકૃષ્ણ તેમજ ગોપી ઓ મળે છે,ત્યારે પણ ગોપી ઓ એ કશું માગ્યું નથી .
ફક્ત એટલું જ ઈચ્છે છે કે-
સંસાર રૂપી કુવામાં પડેલાઓને –તેમાંથી બહાર નીકળવાના –અવલંબન રૂપ-આપણું ચરણ કમળ-
અમે ઘરમાં રહીએ તો પણ અમારા મનમા સદાકાળ પ્રગટ રહે-અમારી બીજી કોઈ ઈચ્છા નથી.

ગોપીઓ નો પ્રેમ શુદ્ધ છે. ગોપીઓ જયારે –લાલા નું સ્મરણ કરે ત્યારે –તેણે પ્રગટ થવું પડે છે.
ગોપી ઓની નિષ્કામ ભક્તિ એવી છે કે –લાલા ને ખેંચી લાવે છે.
જ્યાં ભક્ત છે ત્યાં ભગવાન છે. ભક્ત ભગવાન વગર રહી શકે નહિ-અને ભગવાન ભક્ત વગર રહી શકે નહિ.
(ભક્ત અને ભગવાન એક જ છે.ગોપી અને કૃષ્ણ એક જ છે.)

તુકારામ તેથી તો કહે છે-કે-ભલે મને ભોજન ના મળે-પણ ચોવીસ કલાક મા એક ક્ષણ પણ –હે વિઠ્ઠલનાથ-
મને તમારાથી અલગ ના કરશો.

સુદામા અને ગોપીઓ નો –આદર્શ અને નિષ્કામ ભક્તિ-આંખ સમક્ષ રાખી-યાદ કરી-તેવી ભક્તિ કરો.

નિષ્કામ –ભક્તિ એ ભાગવત નો મુખ્ય વિષય છે.

      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
  INDEX PAGE