Jun 15, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૫૩

       
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
   INDEX PAGE     


સ્કંધ પહેલો-૨૪ (ચાલુ)

પ્રથમ સ્કંધ –તે અધિકાર લીલા છે. જ્ઞાન અનધિકારી ને મળે તો –તે અભિમાની થાય છે.
અયોગ્ય વ્યક્તિ ને ધન મળે તો –તે –તેનો દુરુપયોગ કરે છે. જ્ઞાન-ધન-માન-એ-ત્રણ એવી વસ્તુ છે કે –તે સુપાત્ર ને મળે તો –એ
સુખી થાય છે.અને જો અનધિકારી ને મળે તો દુઃખી થાય છે.

સંત નો ઉપદેશ લેવા-લાયક થઇશું તો આપણ ને કોઈ સંત આવી ને મળશે. અધિકાર સિદ્ધ થાય એટલે સદગુરુ મળે છે.

અધિકાર વિના-સંત મળે તો –તેના તરફ સદભાવ જાગતો નથી .(સંત ની-ખોડ-ખાંપણ જ દેખાય છે.)
સંત ને શોધવાની જરૂર નથી. શોધવાથી સંત મળતા નથી. પ્રભુ કૃપાથી સંત(સત્સંગ) મળે છે.
જ્યાં સુધી મન શુદ્ધ થશે નહિ-ત્યાં સુધી પ્રભુ-કૃપા થશે નહીં. તમે સંત થશો-તો સંત મળી આવશે.

સંત જોવાની દૃષ્ટિ આપે છે. સંસાર ના પદાર્થ ને ઈશ્વરમય રીતે-જોવા જ-મા આનંદ છે.-ભોગવવામાં આનંદ નથી.
સંસાર એ ઈશ્વરનું તેજોમય સ્વરૂપ છે. તેથી જગત ને ઈશ્વરમય  નિહાળો.

વ્યવહારમાં-બોલતા-ખાતાં-પીતાં- જે અતિ સાવધાન છે-તે સંત છે. લોભી નુ લક્ષ્ય જેમ પૈસો હોય છે-તેમ-સંતો નુ લક્ષ્ય –એક જ
હોય છે.કે-મારે આ જન્મ માં જ પરમાત્મા ના દર્શન કરવા છે.

જગત માં સંતો નો અભાવ નથી- સદ-શિષ્ય નો અભાવ છે. મનુષ્ય સંત બને છે-ત્યારે સંત મળે છે.
જેની આંખો માં ઈશ્વર છે-તે સર્વ માં ઈશ્વર નો અનુભવ કરે છે. આ જગતમાં નિર્દોષ એક પરમાત્મા છે. કાંઇક દોષ છે-માટે જીવ
ઈશ્વર થી વિખુટો પડ્યો છે. કોઈ દોષ ના હોય તો-જીવ-આ શરીર માં ના રહે. કોઈક દોષ છે-જેથી જીવ આ મળમૂત્ર થી ભરેલા
શરીર માં રહ્યો છે. જેનું મન અતિશય શુદ્ધ થાય તે ઈશ્વર થી અલગ રહી શકતો નથી.

સંતો માં પણ એકાદ દોષ તો રહેલો જ હોય છે.-કારણ-શરીર રજોગુણ ના આધારે જ ટકે છે.
અતિશય સત્વ ગુણ વધે-(સત્વ ગુણ-પૂર્ણ બને)તો આત્મા –દેહ માં રહી શકે જ નહિ.

આ  બ્રહ્માજી ની સૃષ્ટિ ગુણદોષ થી ભરેલી છે.કોઈ પણ  વસ્તુ ગુણ-દોષ વિનાની નથી.
દૈવી અને આસુરી સૃષ્ટિ (સંપત્તિ) અનાદિ કાળ થી છે, સંસારના પ્રત્યેક પદાર્થ માં દોષ છે અને ગુણ પણ છે.
તમે દૃષ્ટિ ને એવી ગુણમય બનાવજો કે તમને કોઈના દોષ  દેખાય નહિ. દોષ જોવા થી પણ દોષ લાગે છે.
કોઈના દોષ જોવા નહિ અને દોષ વાણી થી ઉચ્ચારવા નહિ. આમ કરશો તો તમે પણ સંત બનશો.
દૃષ્ટિ ગુણ-દોષ થી ભરેલી હશે ત્યાં સુધી-સંત માં પણ દોષ દેખાશે. દૃષ્ટિ ને ગુણમય બનાવનાર સંત બની શકે છે.
માનવ માં કોઈ દોષ ના રહે તો-અભિમાન આવે- એટલે પતન થાય છે. માટે-સતત દીનતા આવે તે જરૂરી છે.

સંભવ છે –કે ઈશ્વર- સંત માં પણ એકાદ દોષ ઈરાદાપૂર્વક રાખે. સંભવ છે-કે-ઈશ્વર પોતાના ભક્ત માં એકાદ દોષ રહેવા દે.
ભગવાન વિચારે છે કે-મારા ભક્ત ને કોઈની નજર ના લાગે.
મા બાળકને શણગારી-ગાળ પર કાળું ટપકું કરે છે-તેમ પરમાત્મા સંત ની કાળજી રાખે છે. કોઈ એક દોષ રહેવા દે છે.
તમે જેને હલકો ગણો છો-તેનામાં પણ એક સદગુણ –હશે. જીવ એ ઈશ્વર નો અંશ છે. તેમા ઈશ્વર નો એકાદ પણ સદગુણ
ના હોય તો ઈશ્વર નો અંશ ના કહેવાય. દુનિયા માં દોષ થી પર કોઈ નથી.

સંતો માં પણ ભલે એકાદ દોષ હોય –પણ એ દોષ ને દૂર કરવા એ સમર્થ હોય છે-તમે તે સંત ના દોષ નો જ  વિચાર ના કરો.

દૃષ્ટિ ને ગુણ મય બનાવો. આજ થી પાપ કરવાનું છોડી દો.તો તમે પણ સંત થશો.

મૃત્યુ ને માથે રાખી પાપ કરશો નહિ—કોઈના દોષ જોશો નહિ—અને મન ને સાચવજો—આ ત્રણ કરશો તો તમે પણ સંત થશો.

સંત થવા નું એટલે શું ઘર છોડવાનું ? ના-ઘર છોડવાની જરૂર નથી. ઘર છોડવાથી થી જ સંત થવાય-તેવું નથી.
(આમે ય -કિલ્લા માં રહી –યુદ્ધ કરવા માં યુદ્ધ ને જીતવાના ચાન્સ વધી જાય છે.ઘર માં રહી સંસાર સામે યુદ્ધ બહેતર છે)
ઘરમાં રહી ને પણ સંત થઇ શકાય છે. અતિ સાવધાન થઇ ને ઘર માં રહે-તો તે સંત-જ છે.
તુકારામ-એકનાથ-વ્રજ ની ગોપીઓ-વગેરે એ –ઘરમાં રહી ને –પ્રભુને પ્રાપ્ત કરેલા છે. મીરાંબાઈ રાજમહેલમાં રહી ને પણ સંત
બની શક્યા હતા. મીરાંબાઈ એ ઘર છોડ્યું નથી-તેમ છતાં મોટા મોટા મહાત્મા ઓ તેમના દર્શને જતાં હતા.

કપડાં બદલવાથી સંત થવાતું નથી-ભગવાં કપડાં પહેરવાથી સંત થવાતું નથી.
કપડાં બદલવાની જરૂર નથી-કાળજું બદલવાની જરૂર છે.
સંત થવા માટે વિવેકથી સ્વભાવ ને સુધારવાની જરૂર છે.તે માટે મન ને બદલવાની જરૂર છે.
મન ના ગુલામ ના થશો.મન ને નોકર બનાવો.
પરીક્ષિતે-મન ને સુધાર્યું-ત્યારે તેમને શુકદેવજી મળ્યા છે.  

જંગલ માં ઝાડ નીચે બેસી ને જ સાધુ થવાય-સંત થવાય-એવુ નથી. જેના મન માં પાપ છે-એ જંગલ માં ઝાડ નીચે બેસી ને પણ
પાપ જ કરે છે. ત્યાં ચકલા-ચકલી નો પ્રસંગ જોઈ તેના મન માં પાપ આવે છે.
બધું છોડવાથી-તે- નિવૃત્તિ ના સમયે –ઇન્દ્રિયો-બહુ ત્રાસ આપે છે.
સંસાર માં રહી-મૃત્યુ ને માથે રાખી-સાવધાન રહી-મન ને સાચવી-કોઈના પણ દોષ જોયા વગર-દ્રષ્ટિને ગુણ મયી બનાવી-સતત-પરમાત્મા મિલન ના લક્ષ્ય ને યાદ રાખે છે-તે સંસાર માં રહીને પણ સંત-જ છે.

આત્મા એ મન નો સાક્ષી છે. મન ને સુધારવાની જરૂર છે.જગત બગડ્યું નથી-આપણું મન બગડ્યું છે. મન પર અંકુશ રાખો.
જે દિવસે -મન શુદ્ધ છે-ચારિત્ર્ય શુદ્ધ છે-તેવી સાક્ષી-આત્મા આપે-તો માનજો કે તમે સંત છો.
(કબીરે પણ કહ્યું છે-કે-મન સબ પર અસવાર હૈ,પીડા કરે અનંત-મન હી પર અસવાર રહે,કોઈ વિરલા સંત)
મન ને સુધારવાના અનેક ઉપાયો-શાસ્ત્ર માં બતાવ્યા  છે. બધાં ઉપાયો માંથી એક તારણ એ છે-કે-
મન બહુ બીકણ છે-મન ને ભય લાગે તો તે પાપ છોડે છે. મન ને વારંવાર-મૃત્યુ ની બીક બતાવો-તો તે સુધરશે.
મન પર લગામ ના રહે-અંકુશ ના રહે-તો મન બગડે છે. પહેલું મન બગડે-પછી વાણી બગડે-પછી વર્તન બગડે.

જે મન ને સાચવે છે-તે મહાન બને છે- તન અને ધન ને સાચવે તે સંસારી અને મન ને સાચવે તે સંત.
મહાપુરુષો મન ને બહુ સાચવે છે-મન જેની મુઠ્ઠી માં છે-તે જ સંત છે.

જયારે જયારે મન માં ખરાબ વિચારો આવે-ત્યારે તેને સમજાવવું કે-એક વાર મરવાનું છે.

       
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
 INDEX PAGE