Jul 26, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૬૯

        
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     

સ્કંધ પહેલો-૪૦ (ચાલુ)

અર્જુન શ્રીકૃષ્ણ ના અનંત ઉપકારો ને યાદ કરી ને -ધર્મ રાજા ને કહી રહ્યો છે,
“મોટાભાઈ-ચાર મહિના દુર્વાસાની સેવા દુર્યોધને કરી અને આશીર્વાદ તમને મળ્યા.
દુર્વાસના (દુર્વાસા પરથી) રાજમહેલ માં જ ત્રાસ આપે તેવું નથી,દુર્વાસના તો વનમાં પણ ત્રાસ આપે છે.
તેનાથી શ્રીકૃષ્ણ જ બચાવી શકે. શ્રીકૃષ્ણ વિનાનું જીવન હવે મને વ્યર્થ લાગે છે.ભારરૂપ લાગે છે.”

યુધિષ્ઠિરે ભગવાનના સ્વધામ-ગમન ની અને યદુવંશના વિનાશની વાત અર્જુન પાસે થી સાંભળી, સ્વર્ગારોહણ નો નિશ્ચય કર્યો.
પરીક્ષિત ને રાજગાદી સોંપી દીધી. અને પાંડવોએ-દ્રૌપદી સહિત હિમાલય તરફ પ્રયાણ કર્યું.

કેદારનાથ ની આગળ નિર્વાણ પથ(રસ્તો) છે. જે પથે –શુકદેવજીએ –શંકરાચાર્યે-પ્રયાણ કર્યું છે. તે પથ લીધો છે.
ચાલતાં ચાલતાં-સહુથી પહેલાં પતન દ્રૌપદીનું થયું. તે પતિવ્રતા હતાં પણ –અર્જુન માં વિશેષ પ્રેમ-પક્ષપાત રાખતાં હતાં.
બીજું પતન સહદેવનું થયું-સહદેવ ને –જ્ઞાન નું અભિમાન હતું. ત્રીજું પતન નકુળનું થયું-તેને રૂપ નું અભિમાન હતું.
ચોથું  પતન અર્જુન નું થયું.તેને પરાક્રમ નું અભિમાન હતું. પાંચમું ભીમનું થયું. તેને ભોજન પ્રત્યે અતિ રાગ હતો.
છેલ્લા ધર્મરાજા આગળ ગયા છે.એકલા ધર્મરાજા સદેહે –સ્વર્ગ માં ગયા.

કળિયુગ માં-તુકારામ અને મીરાંબાઈ –જેવા –ભક્તો સદેહે –વૈકુંઠ માં ગયાં છે.
તુકારામ મહારાજ ની ક્યાંય –સમાધિ નહિ-શ્રાદ્ધ નહિ-શરીર છોડ્યું ના હોય તો –સમાધિ ક્યાંથી ?  શ્રાદ્ધ ક્યાંથી ?

તુકારામ કહે છે-આમ્હી જાતો-આમુચા ગાવા-આમચા રામ રામ ધ્યાવા- તુકા જાતો-વૈકુંઠાલા-
આ પ્રમાણે બોલતાં બોલતાં તુકારામ વૈકુંઠ માં ગયા છે.

શાસ્ત્ર નો સિદ્ધાંત છે કે-આત્મા -પરમાત્મા જોડે મળે છે. શરીર પૃથ્વી પર રહી જાય છે.
પણ  મીરાંબાઈ સદેહે દ્વારકાધીશ માં સમાઈ ગયાં છે.

મીરાબાઈને મેવાડ માં દુઃખ પડ્યું,તેથી તેમણે મેવાડ છોડ્યું. મીરાબાઈના ગયાં પછી મેવાડ –દેશ બહુ દુઃખી થયો. રાણા એ વિચાર્યું-કે
મીરાં ફરીથી પધારે તો મેવાડ સુખી થાય. રાણા-મહાજન,મંત્રીઓ ને લઇ દ્વારકા આવ્યા છે.
મીરાં ને કહે છે કે –અમારા અપરાધોની ક્ષમા કરો.મેવાડ પાછા પધારો
મીરાં કહે છે કે-મારા પ્રભુ ને બહુ પરિશ્રમ પડ્યો છે.મારું અપમાન કરે તો હું સહી શકું-પણ મારા નાથનું અપમાન ન સહી શકું.
મારા માલિક માટે ગમે તેમ બોલ્યા છો-હું મેવાડ નહિ આવું.
રાણા વિચારે છે કે-સાધુ સંતો કહે તો કદાચ મીરાં બાઈ આવે. સંતો જોડે આગ્રહ કરાવડાવ્યો. સંતો અન્ન જળનો ત્યાગ કરે છે.
ત્યારે મીરાનું કોમળ હૃદય પીગળ્યું.
મીરાંબાઈ  કહે છે-કે-તમે સર્વ પ્રસાદ લો. હું આવતી કાલે દ્વારકાનાથ ને પૂછીશ. તેઓ આજ્ઞા આપે તો હું આવીશ.
બીજા દિવસે મીરાંબાઈ એ દિવ્ય શૃંગાર કર્યો.પ્રાણ-પ્રિયતમ કૃષ્ણ ને મળવા આતુર થયા છે. મીરાંબાઈ “રાધે ગોવિંદ” કિર્તન કરતાં
નાચે છે. આજે છેલ્લું કિર્તન છે. કૃષ્ણ ને કહે છે-વિનવણી કરે છે-નાથ,જીવન નો બહુ અનુભવ કર્યો છે,હવે મારે આ સંસારમાં રહેવું
નથી. નાથ,તમારું કિર્તન કરતાં હું રડું છું-અને તમે હસો છો ?ક્યાં સુધી આમ મને રડાવશો ? મને મેવાડ મોકલશો ? તમારાં ચરણ
છોડી હવે ક્યાંય જવું નથી. મને હવે તમારા ચરણ માં જ રાખજો.તમારો વિયોગ સહન થતો નથી. તમારાં પાછળ પડે તેને તમે
જો આવી રીતે રડાવશો-તો પછી તમારી ભક્તિ કોણ કરશે ?
કિર્તન કરતાં-કરતાં નિજમંદિર માં પ્રવેશ કર્યો. જ્યાં વંદન કર્યાં –કે દ્વારકાનાથે મીરાંબાઈ ને ઉઠાવી ને છાતી સરસી ચાંપી છે.
મીરાં બાઈ સદેહે દ્વારકાનાથ માં લીન થયા છે.

કૃષ્ણ-ભક્તિ માં એવી શક્તિ છે કે-પંચભૌતિક દેહ પણ દિવ્ય બને છે. જડ શરીર-ચેતન બને છે-અને-ચેતન માં લીન થાય છે.

પ્રયાણ અને મરણ માં ફેર છે.
છેક છેલ્લા શ્વાસ સુધી-પ્રભુની ભક્તિ-સેવા-પૂજા-સ્મરણ-કિર્તન કરતાં કરતાં –આનંદ માં –હસતો,હસતો જાય-તે પ્રયાણ.
પણ છેલ્લા દિવસ માં સ્નાન નહિ-સંધ્યા નહિ-એવી અપવિત્ર-મલિન અવસ્થામાં જાય તે મરણ.

પાંડવો ના મરણ ની આ કથા નથી,પ્રયાણ ની કથા છે. પાંડવો નું મરણ સુધર્યું. કારણ કે-તેઓનું જીવન શુદ્ધ-ધર્મમય  હતું.

ધર્મોન્નતિ –દેશોન્નતિ-અને આત્મોન્નતિ-એમ ત્રણ ઉન્નતિ નું ત્રણ અધ્યાય માં વર્ણન છે.
જે ધર્મોન્નતિ કરે અને દેશોન્નતિ કરે- તેની આત્મોન્નતિ થાય છે.

પરીક્ષિત રાજા –રાજ્ય કરવા લાગ્યા છે. ધર્મ થી પ્રજા નું પાલન કરે છે. ત્રણ અશ્વમેધ યજ્ઞ કર્યા છે.
(અશ્વમેઘ યજ્ઞ માં ઘોડાને છોડવામાં આવે છે.વાસના –એ ઘોડો છે-વાસના કોઈ ઠેકાણે ન બંધાય)

ઇન્દ્રિય-શરીર અને -મનોગત વાસનાનો નાશ-એ ત્રણ યજ્ઞો છે. હજુ -બુધ્ધિગત વાસના નો-ચોથો યજ્ઞ બાકી છે.
શુકદેવજી જેવા કોઈ બ્રહ્મનિષ્ઠ ગુરુ કૃપા કરે તો જ આ બુધ્ધિગત વાસના નો નાશ થાય. એટલે ચોથો યજ્ઞ બાકી હતો
.        
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE