Sep 17, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૨૩

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૪(ચોથો)-૯

આ શરીર પાંચ તત્વો નું  બનેલું છે. એક એક તત્વ ના એક એક  દેવ છે.
(બહુ ઊંડાણ પૂર્વક નીચે ની વાત સમજવા નો પ્રયત્ન કોઈ કરે તો ઘણો બધો પ્રકાશ પડી શકે!! )

(૧) પૃથ્વી તત્વ- ના દેવ ગણેશ છે. ગણપતિ વિઘ્ન હર્તા-વિઘ્ન નો નાશ કરનાર છે.
(૨) જળ તત્વ-   ના દેવ શિવ છે. શિવજી ની કૃપા થી જ્ઞાન મળે છે.
(૩) તેજ તત્વ -  ના દેવ સૂર્ય છે. સૂર્ય નીરોગી બનાવે છે.આરોગ્ય આપે છે. તે પૃથ્વી પર સાક્ષાત પ્રત્યક્ષ –દેવ- છે.
(૪) વાયુ તત્વ-  ના દેવી માતાજી છે. માતાજી ની ઉપાસના –બુદ્ધિ-શક્તિ  અને ધન આપે છે.
(૫) આકાશ તત્વ-ના દેવ વિષ્ણુ છે. વિષ્ણુ ની ઉપાસના પ્રેમ આપે છે-પ્રેમ વધારે છે.(પરમાત્મા પ્રેમમય છે)

શિવજી ની પૂજાથી જ્ઞાન મળશે,સૂર્ય ની પૂજા થી સારું આરોગ્ય મળશે, માતાજીની પૂજાથી સંપત્તિ –બુદ્ધિ મળશે,
આ બધું મળશે પણ જો શ્રીકૃષ્ણ ની સેવા ન કરો તે નહિ ચાલે. શ્રીકૃષ્ણ પ્રેમ નું દાન કરે છે. પ્રેમ વગર બધું નકામું છે.

શિવજી એ સદગુરુ છે. શરીર પર ભસ્મ લગાવી ને તે ઉપદેશ આપે છે-કે-
આ શરીર એ એક મુઠી ભસ્મ છે.માટે તેને શણગારવાનું છોડી દો. તેને લાડ કરવાનું છોડી દો. શરીર ને સાદું રાખો.
માનવ જીવન તપ કરવા માટે છે. તપ  ના કરે તેનું પતન થાય છે.
માનવ જીવન નું લક્ષ્ય ભોગ નથી પણ ઈશ્વરભજન છે. જીવન -દરેક માં સદભાવ-સમભાવ સિદ્ધ કરવા માટે છે.
અને જયારે સમભાવ સિદ્ધ થાય ત્યારે –દરેક જડ-ચેતન માં ઈશ્વર ની ભાવના જાગે છે.

માનવ જીવન એ તપ કરવા માટે છે. પણ જયારે શ્રીકૃષ્ણ કૃપા થાય ત્યારેજ તપ કરવાની ઈચ્છા થાય છે.
તપ ના અનેક પ્રકાર છે. પરંતુ ગીતા માં શ્રીકૃષ્ણે તપ ની (મન ના તપ ની) સુંદર વ્યાખ્યા આપી છે.
આ તપ કરવા માં જરાય શરીર નું કષ્ટ નથી. ગીતામાં અધ્યાય-૧૭-શ્લોક-૧૬ –માં કૃષ્ણ કહે છે-કે-
ભાવસંશુદ્ધિરિત્યેતત્તપો માનસમુચ્યતે .....ભાવસંશુદ્ધિ એ મોટું તપ છે. ભાવ શુદ્ધિ (અંતઃકરણ ની પવિત્રતા) મુખ્ય છે.
સર્વ માં સદભાવ (ઈશ્વરભાવ) રાખવો –એ મહાન તપ છે. સર્વ ને મન થી વંદન કરવાં. તેથી મન શાંત રહેશે.

માળા માં અનેક જાતના ફૂલ હોય છે પણ ધાગો એક જ હોય છે.
આકારો જુદા જુદા પણ સર્વ માં એક જ ઈશ્વર તત્વ રહેલું છે. આકાર નું મહત્વ નથી. આકારમાં રહેલા પરમાત્મ-તત્વ નું મહત્વ છે.
ગાય ધોળી હોય-કાળી હોય કે લાલ હોય પણ તેનું દૂધ ધોળું જ હોય છે.
ગમે તેટલું સુંદર શરીર હોય પણ જ્યાં સુધી આત્મા હોય ત્યાં સુધી તેની કિંમત છે-આત્મા નીકળી ગયા પછી તે શરીરને કોઈ –
ગાદી એ બેસાડતું નથી. 

આ આત્મા નથી-સ્ત્રી-કે નથી પુરુષ. એ-તો પરમાત્મા નો અંશ છે.
માટે જ બધાને સમભાવ-ભગવદભાવ- થી જોવાથી મન શાંત અને નિર્વિકાર રહે છે.

દક્ષ ના યજ્ઞ ની કથા નો ઉદ્દેશ –હરિ હર નો અભેદ બતાવવાનો છે.

તે પછી-સતી નો જન્મ –હિમાલય માં મેના ને ત્યાં થયો છે. નામ પડ્યું છે પાર્વતી. પાર્વતી શિવજી ને મેળવવા તપશ્ચર્યા કરે છે.
દેવો ના આગ્રહ થી શિવજી લગ્ન કરવા તૈયાર થયા છે. પાર્વતી ની તપશ્ચર્યા –નિષ્ફળ ના જાય –એટલે –
શિવજી –પાર્વતી જોડે લગ્ન કરવાની હા પાડી છે. શિવ-પાર્વતી નું લગ્ન ગોઠવાણું.
શિવજી જાન લઈને નીકળ્યા છે. ભૂત પિશાચ પણ જાન માં જોડાણા છે.

બીજી બાજુ નારદજી મેના પાસે પહોચી ગયા. પૂછે છે –તમે પાર્વતી ના લગ્ન નું નક્કી કર્યું પણ વરને તમે જોયો છે ?
જોશો પછી ખબર પડશે. નારદજી એ ગમ્મત કરી છે. મેના ઝરુખે ચઢી જાન ને અને શિવજી ને જુએ છે.અને ગભરાણા છે.
કહે છે-આવા વર જોડે મારે મારી દીકરી પરણાવવી નથી. હઠ લીધી છે.
લાંબી કથા ટૂંક માં કહીએ તો-પછી દેવો ના આગ્રહ થી શિવજીએ સુંદર શણગાર ધારણ કર્યો અને તેમનું લગ્ન –ત્રિયુગી નારાયણ-
નામના સ્થળે થયું. કેદારનાથ જતાં રસ્તા માં આ સ્થળ આવે છે.


પછી -સ્કંધ -૪ ના અધ્યાય-૮ ના પહેલાં પાંચ શ્લોક માં  અધર્મ ના વંશજો બતાવ્યા છે.
આ અગત્યના શ્લોકો છે-કારણકે-તે –કહે છે-કે-પુણ્ય ના કરો તો કાંઇ નહિ પણ પાપ તો ન જ કરો.

અધર્મ-ની પત્ની મૃષાદેવી. મિથ્યા ભાષણ કરવા ની ટેવ તે મૃષાદેવી. તેમાંથી થયો –દંભ- નો જન્મ.
દંભ-નો પુત્ર-લોભ. લોભનો પુત્ર-ક્રોધ. ક્રોધ ની નિપજ તે કર્કશ વાણી.

મહાભારત અને રામાયણ  ના કરુણ પ્રસંગો નું મૂળ કર્કશ વાણી માં છે.
દુર્યોધન ને –આંધળા નો પુત્ર આંધળો કહ્યો અને મહાભારત નો આરંભ થયો. સીતાજીએ લક્ષ્મણ ને કર્કશ વાણી માં ઠપકો આપ્યો.
લક્ષ્મણને મારીચ પાછળ જવું પડ્યું. તેમની ગેરહાજરી માં રાવણ સીતાજી ને ઉઠાવી ગયો અને રામાયણ શરુ થયું.

કર્કશ વાણી માંથી થયો કળિ. કલહ નું રૂપ તે કળિ.

દુર્ગુણો થી પર થઇ-ઇન્દ્રિયો ને હરિરસ માં તરબોળ કરવાનો,  –ભાગવત નો આશય છે.

   
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE