ભાગવત રહસ્ય-૧૫૭

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
 સ્કંધ-૭-(સાતમો)-૨
સમતા ઈશ્વરની છે-પણ જે વિષમતા દેખાય છે –તે માયાની છે.
ઈશ્વરના અધિષ્ઠાન માં (આધારમાં) માયા ક્રિયા કરે છે-એટલે માયા જે કાંઇ ક્રિયા કરે- તેનો આરોપ ઈશ્વર પર કરવામાં આવે છે.

ઉદાહરણ તરીકે-દીવો કંઈ કરતો નથી પણ દીવો ન હોય તો કંઈ થઇ શકતું નથી.
નાનો બાળક જમવા બેઠો હોય અને બાળક વધુ માગે –તો પણ મા તેણે વધારે ખાવા આપતી નથી. મા વિચારે છે-કે વધુ ખાશે અને
પચશે નહિ તો ઝાડા થઇ જશે, જયારે મા નો સોળ વર્ષ નો છોકરો બહારથી આવે તો વગર માગ્યે મા બે રોટલી વધારે આપશે.
વિચારે છે કે બહાર રમવા જશે તો બધું પચી જશે અને છોકરો તગડો થશે. મા ની ક્રિયા માં વિષમતા દેખાય છે,પણ તેમાં સમતા છે.
બંને બાળક પર તેનો પ્રેમ સરખો જ છે.

ભગવાન દૈત્યો ને મારે છે-પણ ભગવાન ના માર માં પણ પ્રેમ છે.

સત્વગુણ-રજોગુણ અને તમોગુણ એ પ્રકૃતિ ના ગુણો છે. આત્મા ના નથી. માયા (પ્રકૃતિ) ત્રિગુણાત્મિકા છે. (ત્રણ ગુણોવાળી)
જયારે પરમાત્મા ત્રણે ગુણો થી પર છે. ત્રણ ગુણો વધે –ક્ષોભ થાય એટલે ક્રિયા થાય છે.
પરમાત્મા જયારે જીવ ના ભોગ માટે શરીર સર્જે  છે- ત્યારે રજોગુણ ના બળ માં વૃદ્ધિ કરે છે.
જીવના પાલન માટે સત્વગુણ ની વૃદ્ધિ કરે છે. અને સંહાર માટે તમોગુણ ના બળ માં વૃદ્ધિ કરે છે.

શુકદેવજી કહે છે-રાજન, તમે જેવો પ્રશ્ન કર્યો છે-તેવો જ પ્રશ્ન તમારા દાદા ધર્મરાજાએ –રાજસૂય યજ્ઞમાં નારદજી ને કર્યો હતો.
રાજસૂય યજ્ઞ માં પહેલી પૂજા શ્રીકૃષ્ણ ની કરવામાં આવી. આ સહન નહિ થવાથી શિશુપાલ ભગવાન ની નિંદા કરવા લાગ્યો.
ભગવાન નિંદા સહન કરે છે- પણ સો અપરાધ પુરા થયા પછી તેનું મસ્તક ઉડાવી દે છે.
શિશુપાલ ના શરીર માં થી નીકળેલું આત્મતેજ ભગવાન માં લીન થયું. અને તેને સદગતિ મળી.

આ જોઈ યુધિષ્ઠિર ને આશ્ચર્ય થયું.તેમણે નારદજી ને પ્રશ્ન પૂછ્યો-
શિશુપાલ તો ભગવાન નો શત્રુ હતો-તેની દુર્ગતિ થવી જોઈએ –તેના બદલે તેની સદગતિ કેમ થઇ ? શિશુપાલ ની સદગતિ થઇ છે-
તે મેં નજરો નજર જોઈ છે. આવી સાયુજ્ય ગતિ શિશુપાલ  કેવી રીતે પામ્યો ?

નારદજી બોલ્યા-રાજન, પારસમણિ ઉપર કોઈ લોખંડ નો હથોડો મારે-તો હથોડા થી પારસમણિ તૂટી જશે, પણ પારસમણિ તે હથોડા ને
સુવર્ણ નો બનાવી દેશે. તેમ-કોઈ પણ નિમિત્ત થી જીવ ઈશ્વરનો સ્પર્શ કરે તો –પરમાત્મા તેનું કલ્યાણ કરે છે.

વેરથી પણ જે પરમાત્મા ને યાદ કરે છે-તેનું પણ તે કલ્યાણ કરે છે. પરમાત્મા એ કહ્યું છે-કે-“કોઈપણ રીતે,કોઈ પણ ભાવથી,જીવ
મારા સાથે તન્મય બને તો મારા સ્વરૂપનું હું તેણે દાન કરું છું. “  મારા માલિક અતિ ઉદાર છે.

જેમ ભક્તિ થી ઈશ્વરમાં મન જોડી-ઘણા મનુષ્યો,પરમાત્મા ની ગતિ ને પામ્યા છે, તેવી જ રીતે –પ્રભુ પ્રત્યે- કામ થી,દ્વેષથી,ભય થી
તથા ઘણા સ્નેહથી પણ ભગવાન માં મન જોડી અનેક મનુષ્યો સદગતિ પામ્યા છે.

કોઈ ગોપીઓ કામભાવથી ભગવાન નું ચિંતન કરતી હતી,પણ જેનું ધ્યાન કરે છે-તે કૃષ્ણ નિષ્કામ છે, એટલે તે ગોપી નિષ્કામ બને છે.
કંસ ને દેવકી નો આઠમો પુત્ર જ દેખાય છે,બીક ને લીધે તે શ્રીકૃષ્ણ નું ચિંતન કરતા તન્મય થયો છે.
શિશુપાલ વેરથી-ક્રોધ થી પણ ચિંતન ભગવાન નું કરતો હતો. તેથી સર્વે ને સદગતિ મળી છે.

કોઈ પણ ભાવથી ઈશ્વર ની તન્મયતા જરૂરી છે. તેથી હરકોઈ મનુષ્યે કોઈ પણ ઉપાય થી સંપૂર્ણપણે પોતાનું મન
પ્રભુ માં જોડવું જોઈએ.

શિશુપાલ સાધારણ નહોતો. તે વિષ્ણુ ભગવાન નો પાર્ષદ હતો. વેર કરનાર ને પણ શ્રીકૃષ્ણ સદગતિ આપે છે.
વેર કરનાર સાથે પણ પ્રભુ પ્રેમ કરે છે- તો પછી જે ભક્ત પરમાત્મા સાથે પ્રેમ કરે તેણે ભગવાન મુક્તિ આપે –એમાં શું આશ્ચર્ય ?

નારદજી એ પછી-જય-વિજય ના ત્રણ જન્મોની કથા ટૂંક માં કહી.
પહેલા જન્મ માં –હિરણ્યાક્ષ.હિરણ્યકશિપુ- બીજા જન્મ માં –રાવણ,કુંભકર્ણ- ત્રીજા જન્મ માં શિશુપાલ અને દંતવક્ત્ર.

દિતિના બે પુત્રો-હિરણ્યાક્ષ અને હિરણ્યકશિપુ.
હિરણ્યાક્ષ નો વધ વરાહ ભગવાને કર્યો. હવે હિરણ્યકશિપુ ની કથા આવે છે,
હિરણ્યકશિપુ-પોતાના પુત્ર પ્રહલાદ ને મારવા પ્રયત્ન કરે છે-ત્યારે પ્રભુ નૃસિંહ રૂપ ધારણ કરી તેનો વધ કરે છે.

ધર્મરાજા નારદજી ને પૂછે છે-પુત્ર સાથે પિતા વેર કરે તે આશ્ચર્ય લાગે છે, પ્રહલાદ મહાન ભક્ત હતા,છતાં તેમણે મારવાની ઈચ્છા
હિરણ્યકશિપુ ને કેમ થઇ ? કૃપા કરી આ નૃસિંહઅવતાર ની કથા વિસ્તારપૂર્વક અમને સંભળાવો.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE