Jul 10, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૫૧

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૭૪

યશોદાજી,આજે લાલાને ખાંડણીયા સાથે દોરડાથી બાંધવા લાગ્યા છે.
મહાત્માઓ આ દ્રશ્ય ની કલ્પના પણ કરી શકતા નથી,તેમને પણ યશોદાજી પર થોડો આવેશ આવ્યો છે અને યશોદાજી માટે લખે છે-કે-
“આજે એક સાધારણ ગોવાલણ મારા પ્રભુ ને (મારા લાલાને) બાંધે છે”

યશોદા દોરી થી શ્રીકૃષ્ણ ને બાંધવા નો પ્રયત્ન કરે છે,પણ જે દોરીથી તે બાંધે છે તે બે આંગળ ઓછી પડી,તે પહેલી દોરી સાથે બીજી દોરી જોડી તો તે પણ બે આંગળ ઓછી પડી.ત્રીજી દોરી જોડી ,તો પણ તેવું જ થયું.
ગોપીઓ યશોદા ને કહે છે-કે- મા ગમે તે કર પણ લાલા ના ભાગ્ય માં બંધન લખ્યું નથી,તે તો અમને સંસારના બંધન માંથી છોડાવવા આવ્યો છે.

કેટલાક મહાત્મા ઓ કહે છે કે-દોરી ને શ્રીકૃષ્ણ નો સ્પર્શ થયો એટલે દોરીનો સ્વભાવ બદલાયો છે.તેનો બાંધવાનો સ્વભાવ છૂટી ગયો. દોરી પોતે મુક્ત થઇ પછી તે હવે બીજા ને કેવી રીતે બાંધી શકે ? દોરી ને શ્રીકૃષ્ણ ના કોમળ અંગ ની દયા આવી છે.દયા ને લીધે દોરી બંધાતી નથી.

ભક્તો કહે છે કે-દોરીમાં પરમાત્મા ની ઐશ્વર્ય શક્તિ એ પ્રવેશ કર્યો છે. ઈશ્વર જ્યાં જાય ત્યાં ઐશ્વર્ય શક્તિ સાથે આવે છે. ઐશ્વર્ય શક્તિ પરમાત્મા ને પોતાનો સ્વામી (ધણી) માને છે.
યશોદા ની વાત્સલ્ય ભક્તિ છે.”મારો દીકરો છે,હું તેને બાંધીશ”
જયારે ઐશ્વર્ય શક્તિ કહે છે કે-હું મારા ધણી ને બાંધવા નહિ દઉં. બંને વચ્ચે નો આ મધુર ઝગડો છે.

પ્રભુ એ (લાલાએ) ઐશ્વર્ય શક્તિ ને હુકમ કર્યો કે –“ગોકુલ માં હું ઈશ્વર નથી,ગોકુલ માં હું યશોદાનો બાળક છું.દ્વારકા આવીશ ત્યારે તારો ધણી થઇ ને હું આવીશ.દ્વારકામાં હું રાજાધિરાજ છું,માટે અહીંથી તું જા.
મા ની ઈચ્છા મને બંધાવાની છે તો તે ભલે મને બાંધે.વ્રજ માં તારે આવવાની જરૂર નથી.”
ઐશ્વર્ય શક્તિ એ દોરડામાંથી વિદાય લીધી છે.

ગોકુલલીલામાં વાત્સલ્ય ભાવ પ્રધાન છે.પૌગંડલીલામાં સખ્યભાવ પ્રધાન છે,
વૃંદાવન માં ગોપીઓ સાથે માધુર્યભાવ પ્રધાન છે. દ્વારકા માં ઐશ્વર્ય ભાવ છે.

યશોદાજી વિચારે છે કે –આજે ઘરમાંથી ગમે તેટલી દોરીઓ ભેગી કરવી પડે પણ આજે તો હું લાલા ને બાંધીશ જ. ઘરની બધી દોરડીઓ ખલાસ થવા આવી પણ લાલાજી બંધાતા નથી.
યશોદા ને આશ્ચર્ય થયું છે. આ જોઈ ને ગોપીઓ ને હસવું આવ્યું છે.
જાણે એમ કહેતી ના હોય કે –“ભગવાન એમ તો કંઈ બંધાતા હશે ?”

દોરી વચ્ચે બે આંગળ નું અંતર ઓછું કેમ રહે છે ? તો કહે છે કે-
જીવ અને પરમાત્મા વચ્ચે માત્ર બે આંગળ નું જ અંતર છે. જેનામાં અહંતા (અહમ) અને મમતા (આસક્તિ)
હોય તે પરમાત્મા ને કદી બાંધી શકે નહિ. ગીતા માં કહ્યું છે કે- “નિર્માન મોહા જીતસંગ દોષા “
જે નિર્માન (અહમ વગરનો) અને નિર્મોહ (આસક્તિ વગરનો) છે તે મને બાંધી શકે છે.

ભગવાન તો પ્રેમરૂપી દોરથી જ બંધાય છે.જાતે પોતાની મરજી થી બંધાય છે.
લાલાએ જોયું કે મા,પરિશ્રમ થી થાકી ગયા છે,પરસેવે રેબઝેબ થયા છે,એટલે તેનાથી હવે રહેવાયું નહિ.
તેથી કૃપા કરી પોતે જાતે માતાનાં બંધન માં બંધાઈ ગયો.

ઈશ્વર કૃપા ના કરે ત્યાં સુધી આ જીવ ઈશ્વરને બાંધી શકે નહિ.શ્રીકૃષ્ણ જાતે બંધાયા છે.
શુદ્ધ પ્રેમલક્ષણા-ભક્તિ ભગવાન ને બાંધે છે.જ્ઞાન અને યોગ ભગવાન ને બાંધી શકે નહિ.
લાલા ની આ દામોદર-લીલા છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE