Nov 2, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૬૭

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૭-(સાતમો)-૧૨
જ્ઞાની પુરુષો સર્વ માં ભગવદદૃષ્ટિ રાખે છે.
દૃશ્ય (સંસાર) માંથી દૃષ્ટિ હટાવી,અને સર્વને જોનાર (દ્રષ્ટા-સાક્ષી) પરમાત્મા ના સ્વરૂપ માં દૃષ્ટિ સ્થિર કરે છે.

જ્ઞાની કહે છે-કે-જે દેખાય છે (દૃશ્ય-સંસાર) તેની સાથે પ્રેમ કરીશ નહિ, પણ દ્રષ્ટા –પરમાત્મા માં જ પ્રેમ કર.
ઈશ્વર એ દ્રષ્ટા છે-તે દૃશ્ય નથી. ઈશ્વર માં દ્રશ્યત્વ નો આરોપ માયા થી થાય છે.
જે સર્વ નો દ્રષ્ટા-સાક્ષી છે-તેને જાણવો સહેલો તો નથી જ. જેને પૂર્ણ વૈરાગ્ય નથી તેને આ “જ્ઞાન” નો અનુભવ થવો અઘરો છે.

માટે આપણા જેવા માટે ભક્તિ માર્ગ સારો છે. જે બધું દેખાય છે-તે સર્વ ઈશ્વરમય છે.
વૈષ્ણવો (ભક્તો) માને છે-કે-સર્વ પદાર્થ માં ઈશ્વર છે-એમ સમજી વ્યવહાર કરવાનો છે.

જ્યાં સુધી ઈશ્વરના કોઈ એક સ્વરૂપ માં આશક્તિ ન થાય ત્યાં સુધી ભક્તિ થતી નથી.
બન્ને માર્ગ (જ્ઞાનમાર્ગ અને ભક્તિમાર્ગ ) સાચા છે-અને આગળ જઈ મળી જાય છે.
પણ શરૂઆત માં કોઈ એક માર્ગ નક્કી કરી કોઈ પણ એક સાધન કરવું જરૂરી છે.

હવે પ્રહલાદ- સ્તુતિ નો પ્રસંગ આવે છે. ભાગવત માં વારંવાર સ્તુતિ પ્રકરણ આવે છે.
ભગવાન ના વારંવાર વખાણ કરો તો ભગવાન પ્રસન્ન થાય છે.

પ્રહલાદજી પરમાત્મા ની સ્તુતિ કરે છે-મોટા મોટા સિદ્ધ મહાત્માઓ અનેક વર્ષો સુધી તપશ્ચર્યા કરે છે-તેમ છતાં તેઓને આપનાં
દર્શન થતાં નથી. હે નાથ, આજે મારા પર કૃપા કરી છે-અને મને-રાક્ષસ કુળમાં જન્મેલા ને આપનાં દર્શન થયા છે.

ભગવાન ને પ્રસન્ન કરવા બહુ ભણવાની  (જ્ઞાન) કે બહુ કમાવાની (પૈસાની) જરૂર નથી.
જો પૈસા થી પરમાત્મા મળતાં હોય તો –પૈસાદાર લોકો –લાખ બે લાખ આપી ભગવાન ને ખરીદી લે.
જેના માં બહુ જ્ઞાન હોય તો તે બીજાને છેતરતાં કે કપટ કરતાં બીતો નથી.

પરમાત્મા ને મેળવવા બહુ ઉચ્ચ કુળમાં જન્મ થવો જોઈએ એ પણ જરૂરી નથી.
પરમાત્માને પ્રસન્ન કરવા માટે શુદ્ધ પ્રેમ ની જરૂર છે. ખુબ કમાઓ અને ભગવદસેવામાં વાપરો તે ઉત્તમ છે-પણ
એક આસને બેસી પરમાત્માનું ધ્યાન કરો તે અતિ ઉત્તમ છે.

અનેક વાર ખુબ સંપત્તિ અને ખુબ જ્ઞાન ભગવદભજન માં વિઘ્ન કરે છે.  
જેણે બહુ જ્ઞાન થાય તે તર્ક-કુતર્ક માં પડે છે-અને સેવા-સ્મરણ બરોબર કરી શકતો નથી.
જે બહુ જ્ઞાની થાય છે-તે આરંભ માં કુતર્કો કરે છે.પણ આરંભ માં સેવા-સ્મરણ કર્યા વગર ચાલતું નથી. આગળ વધી શકાતું નથી.

આપણા ઋષિમુનિઓ ઝાડ નીચે રહેતા-કંદમૂળ ખાતા હતા. (દાળ-ભાત નહિ) તેમને ખોટું બોલવાની જરૂર નહોતી.
આજકાલ મનુષ્ય ની બુદ્ધિ બગડેલી છે-તેથી શાસ્ત્ર નાં વચન સમજી શકતો નથી. ઋષિઓ એ લખ્યું છે તે બરાબર છે.
પુસ્તકો વાંચી જ્ઞાની થઇ ગયેલા ઓ વાતો બહુ કરે-ચર્ચા બહુ કરે- પણ ના ભક્તિ કરે-કે ના સાધન કરે તો અનુભવ ક્યાંથી થાય ?

બહુ ભણેલા-જ્ઞાની લોકો એક શબ્દ ના અનેક અર્થ કરે છે. વધુ પડતા તર્ક કરે છે. કહે છે-કે-
“પહેલાં તમારા લાલાજી કાંઇક ચમત્કાર કરે પાછી હું તેમની પૂજા કરું.”

જાદુગર ને પૈસાની જરૂર છે-એટલે ચમત્કાર બતાવે છે-કોઈ મહાત્મા કદીક જો બુદ્ધિ પુર્વક ચમત્કાર બતાવે તો –તે પણ પૈસાના
પુજારી હશે. ઈશ્વરને કોઈની કે -કશા ની જરૂર નથી.તો પછી તે શું કામ ચમત્કાર બતાવે ?
જેમને જરૂર છે-તે ખુબ શ્રદ્ધા થી ઈશ્વરના સેવા સ્મરણ કરે તો પછી –જીવન માં કેવું પરિવર્તન થાય છે-તે જુઓ-
તે અનુભવ-એ સહુથી મોટો ચમત્કાર છે.

વ્યવહાર નો કાયદો છે-કે પહેલાં ચમત્કાર પછી નમસ્કાર. પણ ઈશ્વરને ત્યાં પહેલાં નમસ્કાર પછી ચમત્કાર.
ચમત્કાર વિના જ નમસ્કાર એ વિનય છે-માનવતા છે. ચમત્કાર પાછી નમસ્કાર એ અભિમાન છે .(જ્ઞાન નું)

જરા વિચાર કરો-આ જગત એ જ મોટો ચમત્કાર છે.
ફૂલ માં સુગંધ કેવી રીતે રાખી હશે ?એક નાનાં બીજ માંથી એક મોટો વડ કોણ બનાવે છે ? બાળક માટે માતાના સ્તન માં દૂધ કોણ
તૈયાર કરે છે? (ક્યાંય બહાર લેવા જવાની જરૂર નહિ,ગરમ કરવાની જરૂર નહિ,કે ખાંડ નાખવાની જરૂર નહિ!!!)
મોરના ઈંડા માં અને પતંગિયામાં આટઆટલા રંગ કોણ પૂરે છે ?
દરિયા કિનારે ખારા પાણી આગળ ઉભેલી નારિયેળી ના નારિયેલ માં મીઠું પાણી કેવી રીતે અને કોણ ભરે છે ?
આ આખું જગત પરમાત્મા ના અનેક ચમત્કારો થી ભરપુર છે.
છતાં ભણેલા માણસો (પોતાને બુદ્ધિશાળી માં ગણાવતા મનુષ્યો) ચમત્કાર ની આશા રાખી બેઠા હોય છે.



ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE