Nov 1, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૬૬

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૭-(સાતમો)-૧૧
એક વખત મહારાષ્ટ્ર માં સંતો ની મંડળી એકઠી થયેલી.
મુક્તાબાઈ એ ગોરા કુંભાર ને ભક્તમંડળી ના ભક્તો ની (સંતો ની) પરીક્ષા કરવાનું કહ્યું.”આમાં પાકા કોણ અને કાચા કોણ છે?”
ગોરા કુંભાર ઉભા થયા અને બધાના માથા પર –ટપલી મારી પરીક્ષા કરે છે.(માટલા ને જેમ ટપલી મારી તપાસાય છે તેમ )

ભક્તો માં એક નામદેવ પણ હતા.તેમણે અભિમાન થયેલું-કે ભગવાન મારી સાથે વાતો કરે છે-હું ભગવાન નો લાડીલો છું.
ફરતા ફરતા ગોરા કુંભાર નામદેવ પાસે આવ્યા અને માથા પર ટપલી મારી. નામદેવ કંઈ બોલ્યા નહિ. પણ મોં સહેજ બગડ્યું.
“આ રીતે કુંભાર ના હાંડલા પારખવાની રીતે મારી પરીક્ષા થાય ?” બીજા કોઈ ભક્તો એ મોઢું બગાડેલું નહિ.

ગોરા કાકાએ નિર્ણય જાહેર કર્યો-કે-એક નામદેવ નું હાંડલું કાચું છે. બાકી બધા ના હાંડલા પાકા છે.

બુદ્ધિ માં જ્યાં સુધી અભિમાન છે-(કામ છે-કપટ છે) ત્યાં સુધી બુદ્ધિ કાચી છે. અભિમાન દૂર ત્યારે થાય કે જયારે –બુદ્ધિ કોઈને શરણે
જાય. અભિમાન હોય ત્યારે કોઈનું શરણ સ્વીકારવાનું બુદ્ધિ ના પડે છે.(ભક્તિ માં અભિમાન આવે ત્યારે ગુરુનું શરણ સ્વીકારવાનું એટલા માટે જ કહ્યું છે.શરણે જવા થી “હું” નો વિનાશ થાય છે.જ્ઞાન મળે છે-સર્વ માં સર્વેશ્વર ના દર્શન થાય છે.)

નામદેવજી તે પછી વિઠ્ઠલદાસજી પાસે આવ્યા.અને સર્વ હકીકત કહી.
વિઠ્ઠલદાસજી કહે-મુક્તાબાઈ અને ગોરા કુંભાર જો કહેતા હોય-કે તારું હાંડલું કાચું-તો તું જરૂર કાચો. નામદેવ –તને “વ્યાપક બ્રહ્મ”ના સ્વરૂપનો અનુભવ થયો નથી.તેં હજુ સદગુરુ કર્યા નથી. તે માટે મંગળવેઢા માં મારા એક ભક્ત વિસોબા ખેચર રહે છે-
તેમની પાસે જા.તે તને જ્ઞાન આપશે.

તે પાછી નામદેવ વિસોબા ખેચર ને ત્યાં જાય છે.તપાસ કરતા જાણવા મળ્યું –કે-વિસોબા મંદિર માં છે.
ત્યાં જઈ ને જોયું તો વિસોબા શિવલિંગ પર પગ મુકીને સુતેલા હતા.
વિસોબા ને જાણ થઇ ગયેલી કે નામદેવ આવે છે-તેથી તેણે શિક્ષણ આપવા –પગ શંકરના લિંગ ઉપર રાખીને સૂતા છે.

નામદેવે આ દ્રશ્ય જોયું. નામદેવને થયું –આવો પુરુષ જે ભગવાન ની પણ આમન્યા રાખતાં નથી-તે મને શું શિક્ષણ આપવાનો હતો ?
(ફરી થી અહીં તેમનું અભિમાન ઉછળી આવ્યું છે) નામદેવે તેમને શિવલિંગ પર થી પગ લઇ લેવા કહ્યું.

વિસોબા કહે છે-કે-તું જ મારા પગ શિવલિંગ પર થી ઉઠાવી ને કોઈ એવી જગ્યા એ મુક-કે જ્યાં શિવલિંગ ન હોય.

નામદેવ વિસોબા ના પગ ઉઠાવી ને -જ્યાં પણ તે પગ મુકવા જાય ત્યાં શિવલિંગ પ્રગટે છે-આખું મંદિર શિવલિંગ થી ભરાઈ ગયું.
નામદેવ ને આશ્ચર્ય થયું. આ શું ? એટલે વિસોબા એ નામદેવ ને કહ્યું-કે ગોરાકાકાએ કહેલું કે-તારી હાંડલી હજુ કાચી છે-તે સાચું છે.
તને હજુ સર્વ જગ્યાએ ઈશ્વર દેખાતા નથી. વિશ્વ માં સર્વ જગ્યાએ સૂક્ષ્મ રીતે વિઠોબા રહેલા છે.

નામદેવ ને ગુરુ મળ્યા.ભક્તિ ને જ્ઞાન નો સાથ મળ્યો.અભિમાન ઉતર્યું અને નામદેવ ને સર્વ જગ્યાએ વિઠ્ઠલ દેખાવા માંડ્યા.

નામદેવ ત્યાંથી પાછા ફરતા હતા.રસ્તામાં જમવાની તૈયારી કરી.એક ઝાડ નીચે બેઠા.અને રોટલો કાઢ્યો. ત્યાંજ રસ્તા પરથી
એક કૂતરો આવ્યો-અને રોટલો લઇ ને નાસવા લાગ્યો.

આજે નામદેવ ને કૂતરામાં પણ વિઠોબા ના દર્શન થાય છે.રોટલો કોરો હતો-હજુ ઘી લગાવવાનું બાકી હતું.
નામદેવ ઘી ની વાડકી લઇ કૂતરા પાછળ દોડ્યા....વિઠ્ઠલ ઉભો રહે...વિઠ્ઠલ ઉભો રહે..રોટલો કોરો છે ..ઘી ચોપડી આપું......

વ્યાપક બ્રહ્મ નો અનુભવ ન થાય ત્યાં સુધી-ઉપાસના પૂરી થતી નથી.(હાંડલું કાચું છે).
સગુણ ની સેવા કરવાની છે-અને નિર્ગુણ નો અનુભવ કરવાનો છે.

જરા વિચાર કરો.....સ્તંભ પોલો તો નહોતો.તો પાછી નૃસિંહ સ્વામી અંદર કેવી રીતે બેઠા હશે ?

પરમાત્મા સૂક્ષ્મરૂપે થાંભલામાં હતા. પણ પ્રહલાદ ની ભક્તિ થી-પ્રેમ થી તે સૂક્ષ્મ માં થી સ્થૂળ થયા છે.
બુદ્ધિ સૂક્ષ્મ ન થાય ત્યાં સુધી તે બુદ્ધિ ઈશ્વરનું ચિંતન કરી શકતી નથી.ઈશ્વરને જાણી શકતી નથી.

પરમાત્મા સગુણ અને નિર્ગુણ-સ્થૂળ અને સૂક્ષ્મ-કોમળ અને કઠણ - બન્ને છે.પણ તત્વ દૃષ્ટિ થી બન્ને એક જ છે. ભલે જુદા દેખાય.
ઈશ્વર માં આ બધા ધર્મો માયાથી ભાસે છે-એમ વેદાંતી ઓ કહે છે. વૈષ્ણવો કહે છે-વિરુદ્ધ ધર્માંશ્રય પરમાત્મા છે.
હિરણ્યકશિપુ માટે કઠોર-કઠણ અને પ્રહલાદ માટે કોમળ.



ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE