Nov 28, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૮૫

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૮-(આઠમો)-૪
સમુદ્ર-મંથન કરતાં- સમુદ્ર માંથી સહુથી પહેલાં ઝેર નીકળ્યું.

મન ને સ્થિર રાખી જે પ્રભુ પાછળ પડે છે-તો પહેલું ઝેર મળે છે. ભગવાન કસોટી કરે છે.
ઝેર સહન કરે તો પછી અમૃત મળે છે.
મહા પુરુષોએ ઝેર પચાવ્યું, દુઃખ સહન કર્યું-એટલે એમને ભક્તિરૂપી અમૃત મળ્યું છે.

નિંદા એ ઝેર છે,કર્કશ વાણી એ ઝેર છે.પ્રતિકૂળ પરિસ્થિતિ એ ઝેર છે.  
દુઃખી થયા વગર આ ઝેર સહન કરવાનું છે. તો અમૃત મળે છે.

યુવાની માં મંથન શરુ થાય છે,સહુ પ્રથમ વિષયો મળે છે. વિષયો વિષ છે.

સમુદ્ર મંથન માંથી પહેલું ઝેર નીકળ્યું -અને આ ઝેર ની વાસ દેવો અને દૈત્યો થી સહન થતી નથી.
તેથી તેઓ પ્રભુ ને પ્રાર્થના કરે છે-નાથ,કૃપા કરો,આ ઝેર અમને બાળે છે.
પ્રભુ એ આજ્ઞા કરી કે-શંકર ને ઝેર પચશે, માટે તેમને બોલાવો.

જેને માથે જ્ઞાન ગંગા હોય તેને ઝેર પચે છે.
આ સંસાર નું ઝેર બધાને બાળે છે,પણ જેના માથા પર જ્ઞાનગંગા હોય તેને ઝેર બાળી શકતું નથી.

શિવજી ની પૂજા ઝેર સહન કરવાની શક્તિ આપે છે. શિવજી જ્ઞાન આપે છે,
અને જે જ્ઞાનથી ઝેર સહન કરવાની શક્તિ મળે છે.
નિંદા એ ઝેર છે,અને નિંદા એ “શબ્દ રૂપ” હોવાથી,તેનો સંબંધ “આકાશ” સાથે છે-આત્મા સાથે નહિ.

બધા દેવો શિવજી પાસે આવ્યા છે અને શિવજી ને ઝેર પીવાની પ્રાર્થના કરે છે.
શિવજી વિચારે છે-પરોપકાર સામાન કોઈ ધર્મ નથી. આ લોકો આશા થી આવ્યા છે-
તો તેમને નિરાશ કેમ કરાય ? બીજાનું કલ્યાણ થતું હોય તો ભલે મને દુઃખ થતું.

બીજાને સુખી કરવા પોતે દુઃખ સહન કરે,બીજાનું સુધારવા જે પોતાનું બગાડે,તે શિવ –અને
પોતાને સુખી કરવા બીજાને દુઃખી કરે ,પોતાનું સુધારવા બીજા નું બગાડે, તે જીવ.

ભગવદસ્મરણ કરતા શિવજી ઝેર પી ગયા છે.શિવજી એ ઝેર પેટમાં ઉતાર્યું નથી પણ કંઠ માં રાખ્યું છે.
ઝેર ની અસરથી શિવજી નો કંઠ નીલો થયો,એટલે તેમનું નામ પડ્યું નીલકંઠ.

આ બતાવે છે-કે કોઈ નિંદા કરે તો તે નિંદા રૂપી ઝેર ને ધ્યાન માં ન લેવું કે પેટમાં સંઘરવું નહિ.
પેટમાં ઝેર રાખે તે પરમાત્માની ભક્તિ કરી શકતો નથી.

ભાગવત માં લખ્યું નથી પણ કહેવાય છે-કે-શિવજી ઝેર પીતા હતા ત્યારે થોડું ઝેર નીચે પડ્યું-
જે કેટલાકની આંખમાં અને કેટલાક ના પેટમાં ગયું.
આંખમાં અને પેટમાં ઝેર રાખશો નહિ.ઘણા મનુષ્યો નો સ્વભાવ જ એવો હોય છે-કે-કોઈને સુખી જોઈ પોતે દુઃખી થાય છે. આંખ માં પ્રેમ રાખવાનો છે. વેર નહિ. વેર એ જ ઝેર છે.

જગતના ભલા માટે શંકર ઝેર પી ગયા.સાધુ-પુરુષો નું વર્તન પણ એવું જ હોય છે. સજ્જનો પોતાના પ્રાણ
આપીને પણ બીજાના પ્રાણ નું રક્ષણ કરે છે.ત્યારે સંસારનાં પ્રાણીઓ મોહ માયાથી મોહિત થઇ ને
પરસ્પર વેર રાખી રહ્યા છે.

તુલસીદાસજી સાધુ પુરુષો નું વર્ણન કરતાં કહે છે-કે-
સંત નું હૃદય માખણ જેવું કોમળ હોય છે,ના,ના, આ ઉપમા પણ પુરતી નથી,માખણ તો પોતાના તાપ થી દ્રવે છે,ત્યારે સંત નું હૃદય બીજા ના દુઃખ થી દ્રવે છે.તેને કઈ ઉપમા આપવી તે સમજાતું નથી.

ઝેર બહુ બાળે તો ભગવાન ના નામનું કિર્તન કરજો. શિવજી ભગવાન નું નામ દેતાં દેતાં ઝેર પી ગયા છે.
ભગવાન નું નામ ઝેર ને પણ અમૃત બનાવે છે. ઝેર ને પચાવે તેને અમૃત મળે છે.

સોળમાં વર્ષ થી જીવન માં મંથન શરુ થાય છે.મન માં વાસના નું ઝેર ઉત્પન્ન થાય છે.
તે વખતે મન ને મંદરાચળ જેવું સ્થિર કરો તો મંથન માંથી ભક્તિ-જ્ઞાન રૂપી અમૃત નીકળશે.
તે પીવાથી મનુષ્ય મરતો નથી, અમર બને છે.



ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE