Nov 4, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૬૯

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૭-(સાતમો)-૧૪
એકનાથ મહારાજ આખો દિવસ પ્રભુ સેવા –પ્રભુ ભજન કરતા. સેવા ના અવિરત શ્રમ થી તેઓ થાકી જતા.
આવી ઉદાત્ત ભક્તિ જોઈને ઈશ્વરને પણ તેમની પર દયા આવી. “મારો ભક્ત –મારા માટે કેટલો શ્રમ ઉઠાવે છે ? ચાલ હું જઈ તેને તેના કાર્ય માં મદદ કરું.” 
ભગવાન બ્રાહ્મણ નું રૂપ ધરી એકનાથ ને ત્યાં આવ્યા છે. આવી ને કહે છે-“ભાઈ, મને તમારે ત્યાં નોકર રાખો”
એકનાથ કહે છે-મારે ત્યાં ક્યાં નોકર ની જરૂર છે ? હું તો આખો દિવસ પ્રભુનું સેવા સ્મરણ કરું છું.
ભગવાન કહે છે-કે-હું તમને ઠાકોરજી ની સેવા પૂજા માં મદદ કરીશ.
એકનાથ કહે છે-તારી ઈચ્છા હોય તો ભલે મારે ત્યાં રહેજે. ભાઈ તારું નામ શું ? ભગવાન કહે –મારું નામ-“શિખંડ્યો”

ભગવાન- બાર વર્ષ એકનાથ ને ત્યાં નોકર બની ને રહ્યા છે.
જેને ચંદન લગાડવાનું છે-એ પોતે જ ચંદન ઘસે છે. “તુલસીદાસ ચંદન ઘસે-તિલક લેત રઘુવીર” ને બદલે-આજે-
“રઘુવીર ચંદન ઘસે-તિલક લેત રઘુવીર “ આવો છે ભક્તિ નો મહિમા.........

શ્રીધરસ્વામી એ હરિવિજય માં એક પ્રસંગ નું વર્ણન કર્યું છે.
સત્યભામા ને એક દિવસ અભિમાન થયું કે પતિ –શ્રીકૃષ્ણ ની સહુથી માનીતી તો હું જ.
એક દિવસ નારદજી આવી ચડ્યા-સત્યભામા નારદજી ને કહે છે-મને આવા પતિ જન્મોજન્મ મળે તેવો ઉપાય બતાવો.
નારદજી એ કહ્યું-જે વસ્તુ નું તમે આ જન્મ માં દાન કરો તે આવતા જન્મ માં તમને મળે. કૃષ્ણ આવતા જન્મ માં જોઈતા હોય તો-
શ્રી કૃષ્ણ નું દાન તમે કરો.
સત્ય ભામા દાન આપવા તૈયાર થયા –પણ આવું દાન લે કોણ ? અંતે નારદજી દાન લેવા તૈયાર થયા.
સંકલ્પ કરી સત્યભામાએ શ્રીકૃષ્ણ નું દાન –નારદજી ને કર્યું.
શ્રીકૃષ્ણ દાન માં મળ્યા એટલે નારદજી શ્રીકૃષ્ણ ને લઇ ચાલવા માંડ્યા.
સત્યભામા કહે છે-મારા પતિ  ને ક્યાં લઇ જાઓ છો?
નારદજી કહે-તમે દાન આપ્યું-એટલે શ્રીકૃષ્ણ મારા થયા, તેમના પર મારો હક્ક થયો.
સત્યભામા ને પોતાની ભૂલ સમજાઈ. તે શ્રીકૃષ્ણ ને પાછા આપવા વિનવે છે-પણ નારદજી ના પાડે છે.
છેવટે નારદજી કહે છે-જો તમે કૃષ્ણ ના ભારોભાર સોનું આપો તો –તેમણે હું પરત આપવા તૈયાર છું.
સત્યભામા ખુશ થઇ ગયા.એકબાજુ પલ્લા માં શ્રીકૃષ્ણને બેસાડ્યા-બીજી બાજુ સત્યભામાએ તેમની પાસે હતા તે બધા દાગીના
મુક્યા પણ –શ્રીકૃષ્ણ નું પલ્લું ઊંચું થતું નથી. બધી બીજી રાણીઓ પણ દોડી આવી અને તેમના બધા દાગીના ખડક્યા –પણ
હજુ તેમનું તેમ. હજારો મણ ના દાગીના મુકાયા પણ શ્રીકૃષ્ણ નું પલ્લું હજુ ભારે છે.

સત્યભામાનું અભિમાન ઉતારવાની આ લીલા હતી-
બધી રાણી ઓ વિચારમાં પડી ગઈ-હવે શું કરવું ? સત્યભામાએ દાન આપી મોટી ભૂલ કરી છે.

સત્યભામા રૂક્ષ્મણી ને શરણે ગઈ. રૂક્ષ્મણી ત્યાં આવ્યા. ભગવાન કેમ તોળતા નથી તેનો ભેદ તે જાણી ગયા.
બીજી રાણી ઓ ને કહે છે-કે-ભગવાન કઈ દાગીનાથી તોળતા હશે ?
રૂક્ષ્મણી એ તુલસીજી નું એક પાન છાબ માં મુક્યું અને ભગવાન તોળાઈ ગયા.
તુલસીનું પાન રૂક્ષ્મણી એ ભાવથી-પ્રેમથી અર્પણ કર્યું –તેથી ભગવાન તોળાઈ ગયા.

“તુલસી ના પાંદડે તોળાયો મારો  વ્હાલમો”

આ પ્રમાણે-બોડાણા માટે ભગવાન સવા વાલ ના થયા હતા.
“ધન્ય ધન્ય બોડાણાની નારી-સવા વાલ ના થયા વનમાળી”

ઈશ્વર ને એવી ઈચ્છા નથી કે કોઈ મારી સેવા કરે.તેમણે કોઈ વસ્તુ ની અપેક્ષા નથી.તે સ્વયં આનંદ સ્વરૂપ છે.
તેમની ઈચ્છા એવી નથી કે વૈષ્ણવો મને ભોગ ધરે.તેમની ખાવાની ઈચ્છા નથી. પણ ભક્તો ને રાજી કરવા ભગવાન આરોગે છે.

ભગવાને આપેલું છે-તે તેમને આપવાનું છે.કોઈ વસ્તુ ઉતપન્ન કરવાની જીવ ની શક્તિ નથી.જીવ કંઈ આપી શકતો જ નથી.
કોઈ વસ્તુ પર જીવ ની સત્તા નથી.આ સર્વ શ્રીકૃષ્ણ નું છે.

પ્રેમ થી ભગવાન ને અર્પણ કરશો તો ભગવાન પ્રસન્ન થશે. ભગવાન નું ભગવાન ને અર્પણ કર્યા વગર ખાય તે દુષ્ટ છે.
કૃતઘ્ની છે. ઈશ્વરને અર્પણ કર્યા વગર ખાય તે ભૂખ્યો મરે છે. ઈશ્વર ને અર્પણ કરશો તો તે અનંતગણું કરી પાછું આપશે.

ઈશ્વરની આરતી ઉતારવાથી ભગવાન ને ત્યાં અજવાળું થવાનું નથી-અજવાળું આપણા હૃદય માં કરવાનું છે.
ઈશ્વર તો સ્વયંપ્રકાશ છે. તેમનું શ્રીઅંગ  દિવ્ય છે .

સેવા કરવાથી સેવક ને સુખ થાય છે.તેથી ભગવાન ને શું મળવાનું હતું ? તે તો પરમાનંદ સ્વરૂપ છે.

જીવ ને આપનાર ઈશ્વર છે.  જીવ દાસ છે-ઈશ્વર માલિક છે.
પરંતુ મનુષ્ય પ્રેમ થી નિવેદન કરે એટલે ભગવાન પ્રસન્ન થાય છે.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE