Nov 7, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૭૨

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૭-(સાતમો)-૧૭
પિતાજી નામદેવ ને કહે છે- કે “સવારે વહેલા જાગી –સ્નાન કરી પવિત્ર થઇ –તે પછી ભગવાન ની પ્રાર્થના કરવી.
પ્રાર્થના કરી લાલાજી ને જગાડવાના. આપણે તો ભગવાન ના સેવક છીએ. સાધારણ સેવક જેમ માલિક ને સાવધાની થી જગાડે-
તેમ લાલાજી ને જગાડવાના. (ઉત્તિષ્ઠ ગોવિંદ,ઉત્તિષ્ઠ ગરુડધ્વજ,ઉત્તિષ્ઠ કમલાકાન્ત ત્રૈલોક્ય મંગલમ કુરુ.)

ઉઠાડતાં પહેલાં ભોગ સામગ્રી તૈયાર રાખજે. વૈષ્ણવ ના હૃદય માં પ્રેમભાવ જાગે એટલે લાલાજી ને ભૂખ લાગે છે.
મંગળા માં માખણ-મિસરી નો ભોગ લગાવવાનો હોય છે. (મંગળા અને શૃંગાર કરી બંનેનો સાથે ભોગ પણ –ઘણા લગાવે છે.)
પ્રભુના ધીરે ધીરે ચરણ પખાળવા, કે તેમને દુઃખ ન થાય. શ્રીઅંગ કોમળ છે-તેવી ભાવના કરી તેમને સ્નાન કરાવવું.
પછી ભગવાન ને શૃંગાર કરવાનો. વિઠ્ઠલનાથ ને પૂછવાનું-આજે કયું પીતાંબર પહેરાવું ? “

શૃંગાર કરવાથી શું ભગવાન ની શોભા વધે છે ? ના, પરમાત્મા ને શૃંગાર ની જરૂર નથી. એ તો સહજ સુંદર છે. નિત્ય સુંદર છે.
શૃંગાર કરતી વખતે આંખ અને મન ભગવાન માં જોડાય છે-જેથી મન શુદ્ધ થાય છે.
મોટા મોટા યોગીઓ ને જે આનંદ સમાધિમાં બંધ આંખે મળે છે-તેવો આનંદ વૈષ્ણવો ને ઠાકોરજી ના શૃંગાર માં
ઉઘાડી આંખે મળે છે. યોગીઓને પ્રાણાયામ -પ્રત્યાહાર કરવા પડે છે-છતાં મન કોઈ વાર દગો આપે છે.
ઝાડ નીચે બેસી ધ્યાન-ધારણા કરવાથી જે યોગી ને જે સિદ્ધિ મળે તે સિદ્ધિ વૈષ્ણવો ને ઠાકોરજી ની સેવાથી મળે છે.
લાલાજીની ઈચ્છા અનુસાર શૃંગાર કરો તે સેવા છે-અને આપણી ઈચ્છા અનુસાર શૃંગાર કરીએ તે પૂજા છે.
કનૈયા ને વારંવાર પુછશો તો કનૈયો તમને કહેશે-કે તેમની શું ઈચ્છા છે.
અને એટલો સમય જગત ભુલાશે અને માલિક માં તન્મયતા થશે-અને આનંદ થશે.

“શૃંગાર કર્યા પછી-ભોગ અર્પણ કરવાનો-દૂધ ધરાવવાનું. વિઠ્ઠલનાથ શરમાળ છે-વારંવાર પ્રાર્થના કરીએ છીએ ત્યારે આરોગે છે.
સેવા પછી પ્રાર્થના કરવાની “
(એવું નથી કે સંસ્કૃત માં જ પ્રાર્થના થાય.પોતાની માતૃભાષા માં પણ સ્તુતિ કરી શકાય.પ્રભુ ને તો બધી ભાષા આવડે છે)
“સ્તુતિ-પ્રાર્થના પછી કિર્તન કરવાના.તે પછી આરતી ઉતારવાની.અને પછી ભગવાન ને વંદન કરવાના. સ્તુતિ માં કોઈ ભૂલ
થઇ હોય તો તે વંદન કરવાથી,માફ થાય છે. સેવા પરિપૂર્ણ બને છે. સમાપ્તિ માં સાષ્ટાંગ પ્રણામ કરવાના.”

નામદેવ નિર્દોષ બાળક હતા.પિતાએ કહેલી સર્વ વાત સાચી માની છે. બાળક ના મન માં આ વાત ઠસી ગઈ કે-
આ મૂર્તિ નથી પણ સાક્ષાત પરમાત્મા છે.
બાળક નાનો હોય ત્યાં સુધી તેને સમજાવવામાં આવશે તો મૂર્તિ માં ભગવાન દેખાશે. મોટી ઉંમર નો થાય પછી તેને
સમજાવવા જશો તો સામી દલીલ કરશે (આપણે ઘણા પણ –મૂર્તિ માં શું ભગવાન છે? તેની દલીલ કરીએ છીએ!!!)
નામદેવ ના મન માં ઠસી ગયું-કે-ભગવાન દૂધ પીશે-ભગવાન ભોગ જમશે. નામદેવ બાલ્યાવસ્થા થી જ ભક્ત હતા.

તે દિવસે રાત્રે નામદેવ ને ઊંધ નથી આવતી. “સવારે મારે વિઠ્ઠલનાથજી ની સેવા કરવાની છે.”
પ્રાતઃકાળ માં ચાર વાગે નામદેવ ઉઠ્યા છે. કિર્તન કરી પ્રેમથી ભગવાન ને જગાડે છે.ઠાકોરજી ના ચરણ પખાળી સ્નાન કરાવ્યું.
સુંદર શૃંગાર કર્યો છે. વિઠ્ઠલનાથ પ્રસન્ન દેખાય છે.(ઝાંખી) ઘરનાં ગરીબ હતા એટલે હીરા મોતી ની કંઠી ક્યાંથી અર્પણ કરી શકે ?
તુલસી અને ગુંજા ની માળા અર્પણ કરી છે. ઠાકોરજી ને ગોપી ચંદન નું તિલક કર્યું છે.
શૃંગાર થયા પછી ઠાકોરજી ને ભૂખ લાગે છે.

આપણા હૃદય માં પ્રેમ હોય તો તે પ્રેમ જ મૂર્તિ માં જાય છે અને મૂર્તિ ચેતન બને છે. પ્રેમ જડ ને ચેતન બનાવે છે.

નામદેવ દૂધ લઇ આવ્યો છે. “વિઠ્ઠલ તમે જગતને જમાડનાર છો.હું તમને શું જમાડી શકું ? તમારું તમને અર્પણ કરું છું.”

“ત્વદીયં વસ્તુ ગોવિંદ,તુભ્યમેવ સમર્પયે. “ (હે ગોવિંદ,તમારી વસ્તુ જ તમને અર્પણ કરું છું)


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE