Dec 4, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૮૭

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૮-(આઠમો)-૬
લક્ષ્મીજી તો નારાયણ ને જ વરે છે.
જેનું હૃદય -પ્રેમમય,કોમળ અને મૃદુ હોય અને- એમાં નારાયણ નો વાસ હોય, તેને ત્યાં લક્ષ્મી આવે છે.
લક્ષ્મીજી એ વરમાળા અર્પણ કરી ત્યારે ભગવાન ચારે બાજુ જોવા લાગ્યા. ત્યાં સુધી ભગવાન ની નજર ધરતી પર હતી. 
જેની પાસે પૈસો હોય તેને આજુ બાજુ ચારે બાજુ નજર રાખવાની અને સર્વ ના દુઃખો દૂર કરવાનાં. તો જ લક્ષ્મી ,ઘરમાં અખંડ વિરાજશે. આજકાલ લોકોને  પૈસા મળ્યા પછી,તેમને બીજું કંઈ દેખાતું નથી. 
હું મારી અલી, અને બાબો.

ફરી સમુદ્રમંથન થયું.દૈત્યોએ વિચાર્યું –એક વાર ઘોડો લઈને બેઠા એટલે બીજું બધું દેવોને ગયું.
આ વખતે જે નીકળે તે અમારે જ લેવું છે. ત્યાં વારુણી-મદિરા દેવી નીકળ્યા.
તે દૈત્યોના પક્ષમાં ગયા.ખુબ પીઓ અને મજા કરો.

તે પછી ધન્વન્તરી નારાયણ અમૃત કુંભ લઈને પ્રગટ થયા. દૈત્યો એ ઘડો ખેંચી લીધો.
દેવો ને દુઃખ થયું.તે ભગવાન ને શરણે ગયા. ભગવાને કહ્યું-હવે યુક્તિ થી કામ લેવું પડશે.

અમૃત માટે દૈત્યો અંદરોઅંદર ઝગડો કરવા લાગ્યા.ઝઘડો થાય તો કોઈને ય અમૃત મળતું નથી.
દૈત્યો વચ્ચે,ભગવાન મોહિની સ્વરૂપે પ્રગટ થયા.આજે પીતાંબર નહિ-પણ સાડી પહેરીને આવ્યા છે.
મોહિની ના રૂપ થી દૈત્યો ફસાયા છે.

સંસારસ્વરૂપ માં આસક્તિ તે માયા, ઈશ્વરના સ્વરૂપ માં આસક્તિ તે ભક્તિ.

સંસારના કે કોઈના સ્વરૂપ માં મન ફસાય તે દૈત્ય છે. દૈત્યો કામાંધ બની ને મોહિની જોડે આવ્યા છે.
કામાંધ ને વિવેક રહેતો નથી. મોહિની સ્વરૂપ માં સર્વ દૈત્યો ને મોહ થયો છે.બધા કહે છે-અમારા ઘેર
પધારો. મોહિની એ જેના હાથમાં અમૃત નો ઘડો હતો તેના સામે જોઈ સ્મિત કર્યું.
પેલો બોલ્યો –કે-દેવીજી,આ ઘડો હું તમને આપું તમે મારા ઘેર આવો.
મોહિની એ પૂછ્યું –ઘડામાં શું છે ? દૈત્યે કહ્યું –કે અમૃત છે. અને તે દૈત્યે ઘડો આપી દીધો.
મોહિની એ કહ્યું-તમે આમ અમૃત માટે તકરાર કરો તે મને ગમતું નથી. જો તમે બધા શાંતિ થી બેસી
જાવ તો હું બધાને અમૃત આપીશ.

મોહિની એ દેવો અને દૈત્યો ની જુદી જુદી પંગત કરી છે.
મોહિની પ્રથમ દૈત્યો પાસે ગયાં 

અને કહ્યું કે-- આ દેવો લાલચુડા છે.તેઓ તાકીતાકી ને જુએ છે.
તેમની નજર સારી નથી લાગતી. તેમની નજર લાગે તો બધાને ઓકારી આવશે.તમારુ કલ્યાણ કરવું
એ મારી ફરજ છે. પરંતુ ઉપરનું પાણી જેવું અમૃત છે-તે દેવોને પહેલાં આપી દઉં –પછી તમને બધાને
નીચેનો રગડો જે તર માળ છે –તે  આપીશ. દૈત્યો માની ગયા.

પછી તો મોહિની ભગવાન દેવો ને અમૃત પાવા લાગ્યા.
કળશ જરા વધુ વાંકો વળતો જોઈ –રાહુ નામના એક દૈત્ય ને શંકા ગઈ,કે કંઈક ખોટું લાગે છે.
તેને વિચાર્યું કે મારે સ્ત્રીની જરૂર નથી પણ અમૃત ની જરૂર છે-તેથી તે –રાહુ -દેવ બનીને દેવોની
પંગત માં ચંદ્ર અને સૂર્ય ની વચ્ચે આવી ને બેસી ગયો. પ્રભુ એ આ જોયું, પણ
પંગત માં વિષમતા ન થાય-એટલે પ્રભુ એ જાણવા છતાં તેને અમૃત આપ્યું છે.

જરા વિચાર કરો તો સમજાશે-કે-
ઇન્દ્ર વગેરે દેવોને અમૃત મળતું હતું ત્યારે રાહુ વચ્ચે ના આવ્યો પણ સૂર્ય-ચંદ્ર ને અમૃત મળતું હતું ત્યારે આવ્યો. મન ના માલિક ચંદ્ર છે અને બુદ્ધિના માલિક સૂર્ય છે.

મનુષ્ય મન અને બુદ્ધિ ને જયારે ઈશ્વરના ધ્યાન માં સ્થિર કરે છે-ત્યારે વિષય-રાહુ વિઘ્ન કરવા આવે છે.
મન અને બુદ્ધિ ને ભક્તિ રૂપી અમૃત મળે તે રાહુ-વિષયો થી સહન થતું નથી. તેથી વિષયો વિઘ્ન કરે છે.
જ્ઞાન ને અજ્ઞાન ઢાંકે છે-તે વખતે જ્ઞાન રૂપી સુદર્શન ચક્ર થી તેને કાપી નાખો.તો અજ્ઞાન નો પડદો દૂર થશે.



ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE